Ο πηγαία και συνειδητά ευγενικός άνθρωπος, από την ευγένεια που εκφράζει στους άλλους, καρπούται πρώτα ο ίδιος την ηθική ικανοποίηση της πράξης του. Αυτό βέβαια προϋποθέτει μια κάποια αυτογνωσία και κυρίως πλήρη καταπολέμηση και απαλοιφή του «εγώ». Πράγμα εξαιρετικά δύσκολο, όχι όμως και ανέφικτο. Ο αποδέκτης της ευγένειας, θα την αποδεχτεί και θα την εκλάβει σαν πραγματική ευγένεια, χωρίς να δυσπιστεί, αν αυτός που του την προσφέρει δεν έχει υστεροβουλία, κάτι που γίνεται εμφανές από την συμπεριφορά και τον τρόπο του.
Υσ. Μεταμεσονύχτιες αμπελοφιλοσοφίες!
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.