κατι για τον τεως, νυν και forever (
κατα τον ιδιο) πρωθυπουργό μας:
Ο Γιωργάκης και ο Μπένι περπατούν κάτω από ένα δέντρο. Σε μια στιγμή, πέφτουν πάνω στο κεφάλι του Γιώργου κουτσουλιές από τα πουλιά του δέντρου. Ρωτάει αμέσως το Μπένι:
- Ρε Βαγγέλη, τι έχω στο κεφάλι μου;
- «Σκατά», του απαντά αυτός.
- Όχι ΜΕΣΑ βρε, ΕΠΑΝΩ στο κεφάλι τι έχω;
Από τι πεθαίνουν τα εγκεφαλικά κύτταρα του Γιωργάκη;
- Από μοναξιά!
Ο Ανδρέας Παπανδρέου λίγο πριν πεθάνει καλεί το γιο του Γιώργο στο κρεβάτι του πόνου και του λέει:
«Αγόρι μου, θέλω να μου υποσχεθείς πως μια μέρα θα κυβερνήσεις αυτή τη χώρα.»
«Μα πατέρα, νόμιζα ότι μετά από όλα αυτά που πέρασες, τη μισείς αυτή τη χώρα.»
Και ο Ανδρέας βγάζοντας την τελευταία του ανάσα απαντάει:
«Ναι, τη μισώ!»
Φυσικά, κανείς δεν αμφέβαλε, ότι το ανέκδοτο της δεκαετίας, αν όχι του 21ου αιώνα, θα το ξεστόμιζε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και «κέντησε» στο στημόνι της βλακείας, το ανέκδοτο της δεκαετία, ίσως και του 21ου αιώνα.
Μας είπε λοιπόν ότι τον σταματούν στο δρόμο οι άνθρωποι του μόχθου και του λένε ότι για να σωθεί η πατρίδα θυσιάζουν και το μισθό τους!!!
Ο Παπανδρέου ξεκινά περιοδεία στην Ελληνική επαρχία και σε κάποιο χωριό, το αυτοκίνητό του σκοτώνει μια κότα.
- Μην στεναχωριέσαι, λέει στον οδηγό του. Θα πάω εγώ να καθαρίσω με τον ιδιοκτήτη της και σε λίγο επιστρέφω.
Μετά από 10λεπτά βγαίνει καταματωμένος, με σκισμένα ρούχα από το αγροτόσπιτο, μπαίνει στο αυτοκίνητο και σχολιάζει εκνευρισμένος:
-Μα τι χωριάτες που είναι αυτοί! Τόση φασαρία… για μια κότα και δεν σηκώνανε και κουβέντα! Με σμπαραλιάσανε στο ξύλο οι αγροίκοι. Πάμε να φύγουμε από δω.
Σε κάποια άλλη πόλη, το αυτοκίνητο πατάει ένα γουρούνι και το σκοτώνει.
Ο Παπανδρέου τρομοκρατημένος λέει στον οδηγό του. Να πας εσύ τώρα, να τους πληρώσεις όσα θέλουν και να φύγουμε γρήγορα.
Πράγματι ο οδηγός πηγαίνει, περνά 1 ώρα, περνάνε 2 ώρες και κάποια στιγμή βγαίνει ο οδηγός, αγκαλιά με τους κατοίκους, σιγοτραγουδώντας, γεμάτος δώρα και μέσα στην καλή χαρά.
- Τι έγινε; ρωτάει ο Παπανδρέου. Πως το κατάφερες αυτό και δεν θύμωσαν;
- Δεν ξέρω πρόεδρε. Εγώ μπήκα στο σπίτι και τους είπα με σοβαρό ύφος:
“Καλημέρα σας! Είμαι ο οδηγός του πρωθυπουργού Παπανδρέου. Το ΓΟΥΡΟΥΝΙ είναι νεκρό…