Buongiorno!!
Τι κάνετε; Όλα καλά;
Εγώ δεν ξύπνησα να πάω στο μάθημα, δεν μπορούσα να κοιμηθώ με τίποτα το βράδυ!! Στριφογύριζα δεξιά-αριστερά, ώσπου σηκώθηκα και έπλυνα τα πιάτα!!
(Τουλάχιστον έκανα και κάτι καλό μες το βράδυ!!
)
Μου έσπασε όμως ένα ποτήρι γμτ... Εντάξει... Αλλά το είχα πλύνει, να έσπαγε προτού πλυθεί για να έχω ένα λιγότερο να πλύνω!!
Όσον αφορά το ιδιαίτερο "παιδί", θα το αφήσω να "ανοιχτεί" μόνο του, εξάλλου ο καθένας αντιδρά διαφορετικά στο πένθος, υπάρχουν κι άνθρωποι που θέλουν να το σκεφτούν μόνοι τους...
Πάντως χθες τι μου είπε!! Του λέω "είσαι στενοχωρημένος με κάτι;"
Και μου απαντά: "Όχι, εσύ; Στενοχωρήθηκες πολύ που έχασε ο Παναθηναϊκός;"
Κι αυτό γιατί του είχα πει ότι θα στενοχωριόμουν αν χάναμε, αλλά αυτός την εκλαμβάνει στην κυριολεξία του τη λέξη "στενοχώρια".
Πάντως τώρα θυμήθηκα με την ιστορία που μας είπες, Κατερίνα83, για το παιδάκι που περίμενε να πέσει η μαμά του από το σύννεφο, μία άλλη ιστορία ενός συμμαθητή μου στο δημοτικό...
Είχε αρρωστήσει η νεογέννητη αδερφή του και τελικά δεν τα κατάφερε και επειδή ήταν και Χριστούγεννα, του είπαν οι γονείς του ότι την πήρε ο Άγιος Βασίλης μαζί του για να τον βοηθάει!!
Αλλά η βλαμμένη δασκάλα μας στο δημοτικό, τον "ξύπνησε" με την ερώτηση: "η αδερφή σου πως είναι; Πέθανε;"...
Και ο συμμαθητής μου να τα χάνει και να λέει: "όχι, την πήρε ο Άγιος Βασίλης..."
Κάποιοι παιδαγωγοί πάντως είναι τελείως ούφο... Πάντα πρέπει να ερχόμαστε σε συνενόηση με τους γονείς για το τι ξέρουν τα παιδιά και να μην μπαίνουμε αυθαίρετα στα δικά τους "παιδαγωγικά" χωράφια...
Αχ... Κάποια στιγμή πρέπει να γράψω 2 βιβλία, 1) απλές παιδαγωγικές μέθοδοι για τους γονείς και 2) εγχειρίδιο του σωστού παιδαγωγού... Να δω πότε θα τα προλάβω...
Τελοσπάντων...
Καλό μεσημεροαπόγευμα σε όλους/όλες!!
Όταν η ζωή σε κερνά λεμόνια, μην ξεχάσεις να ζητήσεις λίγη τεκίλα και αλάτι!!
Και... άσπρο πάτο!!
BIKY τι τελεια τοπια 
ΜΗ ΧΑΛΙΕΣΑΙ
