(και συνεχίζω...)
Δεν συμφωνώ με την "Β" θέση σου (μεν),
φροντίζω όμως τουλάχιστον να κατανοήσω
τι είναι αυτό που λες/ζητάς,
και κυρίως
να μπω στη θέση σου, να δω τα πράματα με τα
δικά σου μάτια!
Πόσο ειλικρινέστερο είναι να μπορείς να πεις (κάποτε):
δεν μπορώ να συμφωνήσω μαζί σου αλλά,
κι εγώ στη θέση σου,
αυτό θα έκανα/έλεγα!
π.χ. (των ημερών)
είμαι φοιτητής στην Αθήνα,
έχεις (εσύ ο διοικητικός υπάλληλος που σε διώχνουν)
κλείσει το ΕΚΠ(ανεπιστήμιο)Α και το ΕΜΠ(ολυτεχνείο)
εδώ και 11 βδομάδες (!!!)
με εμποδίζεις να αρχίσω/συνεχίσω/ολοκληρώσω τις σπουδές μου,
δημιουργείς ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα σ' εμένα και την οικογένειά μου,
με κάνεις να αισθάνομαι "όμηρος" (και μάλιστα
αθώος) στα χέρια σου,
αλλά -τουλάχιστον- κατανοώ ότι κι εσύ,
οικογενειάρχης και εργαζόμενος είσαι
και σε φέραν (ας όψονται αυτοί που σε φέραν) σε κατάσταση απόγνωσης,
τραβώντας τη γη κάτω απ' τα πόδια σου!
Ναι, ίσως κι εγώ στη θέση σου, το
ίδιο νά 'κανα,
παίζοντας το τελευταίο μου χαρτι πριν την καταστροφή!
