"Κλεμμένα" μαθήματα ζωής.

[LL--MM]

Μπα μπα μια χαρά μας έχουν κατακλέψει. (κι εμείς καθόμασταν και τους κοιτούσαμε) (???)
Άνοιξε λίγο την προοπτική σου. Φαντάσου τον εαυτό σου να ίπταται κάπου μεταξύ γής και σελήνης. (imagine)
Η φαντασία "μαγειρεύει" τα εκάστοτε στοιχεία της ζωής μας, εμένα οι αστροναύτες δε με πολυεμπνέουν εκτός χαμόγελου:Γιατί να φαντάζεσαι άμα κάνεις ότι και όσο μπορείς;;;

Είπαμε, δεν χρειάζονται πολλά για την ευτυχία. Κάποιος μπορεί να είναι ευτυχισμένος μόνο γιατί έχει ένα πιάτο φαί, κλπ κλπ. (Αλλαγή προοπτικής)
Η αναφορά η από κάτω είναι που απαντάει πολλάκις... μόνο που άλλο το πνευματικό, άλλο το πραγματικό... Αν επιμένεις ν'αντικαθιστάς -να συγχέεις- το ένα με τ'άλλο, χάνεις το μπούσουλα, είναι επικίνδυνο για σένα και υποκρισία και γελοιότητα για τους άλλους. Αμα τ'αθροίσεις,όμως, ίσως κάτι παραπάνω να βγεί από την αξία και των δύο...

Μπα ήταν πολύ καλός ο πατωματάς και δεν τρίζει τίποτα.
Βέβαια, όσο όμως και καλός να ήταν, δεν έτριζε ποτέ αυτό, ατυχώς όμως εδώ είναι άσχετο, διότι πρόκειται για ζαλάδες με αίσθηση βαρύτατης κούρασης...

Μην το πάρεις προσβλητικά αλλά κοινώς Hesμένους μας έχουν.
Αν το έπαιρνα, θα έφταιγα εγώ, ο καθένας αναδεικνύει έτσι το επίπεδο (έστω, αυτό που είναι διατεθειμένος να "μοιραστεί" εδώ, που λέει κι ο Στάθης στην αρχική σελίδα) και τους περιορισμούς του... Μερικοί βέβαια, ξεφουρνίζουν φεφτάδες, άλλοι μυρικάζουν "σόκιν", άλλοι επιμένουν να θαυμάζουν τις αντιδράσεις ώστε να φανταστούν πως οι δυσκολίες δεν υπάρχουν: Γιατί στην τελική, τη βρίσκουν με όσα κουβαλάει ο άλλος, απλά βαριώνται να καταλάβουν τι παίζει για κεινον... Προτιμώ τον Καζαντζάκη που ανέφερες, εξ άλλου είχες πει κάτι εμπνευσμένο στο 29), εδώ κολλάει... όπως και το 17), όχι;

33) Aυτά τα είπαμε κι αλλού: viewforum.php?f=44 ΜΕΧΡΙ όμως το θαύμα, τι γίνεται;

[fillcinefil]

Πάμε ξανά. Μην το κάνεις "υλιστικό". Βλέπεις αστροναύτες (ποιος τους θέλει;), χρειάζεσε κάτι χειροποιαστό για την ευτυχία... αλλά είπαμε εξαρτάτε μόνο από σένα.
Ο Λάκης (ο πατωματάς) είκοσι χρόνια τώρα, μόνο σε μιά ακρούλα τρίζει. Για αυτό και δεν ακούγεται τίποτα και κανείς.
Ποτέ δεν είναι αργά. Χαίρομαι που έχει αλλάξει η αντιμετώπιση κάποιων. Αρχικά και εγώ έφερνα πολλές αντιρήσεις, αλλά βλέποντας το "όλον" τα εκτιμώ όλο και περισσότερο.

[fillcinefil]

34.jpg (330.62 KiB) Προβλήθηκε 285 φορές

[fillcinefil]

Δεν αντιπρωσωπεύει την "καθολική" χριστιανική άποψη, αλλά δυστυχώς, αυτήν έχω.
* βλέπε Ν. Καζαντζάκης

[fillcinefil]

35.jpg (287.37 KiB) Προβλήθηκε 259 φορές

[LL--MM]

34)
Moυ θυμισες το Ζορμπά: "Η θρησκεία, όπιο του λαού". Γενικά, όμως, πως εκφράζεται η θεϊκή αγάπη; Επιτρέπει στον καθένα να κάνει οτιδήποτε δίχως ΚΑΝ να ζητήσει μια συγγνώμη που να πιάνει τόπο;;; Δύσκολο να πιστέψεις σε τετοιο Θεό...

35) Και πάλι εδώ, λείπει ορισμός... πάντως, ΔΙΧΩΣ παρακολούθηση, ΠΩΣ να σταθεί εφικτή η εκμετάλλευση;;;

[fillcinefil]

Καλέ του Κάρλ δεν είναι η ρήση; "Религия есть опиум народа"
Και για τα δυό θα πώ, μην πάμε στο αντίθετο άκρο. Παν μέτρον άριστον κλπ. Και όχι από την θρησκευτική, αλλά μέσα από την ανθρωπιστική άποψη.

[fillcinefil]

36.jpg (285.83 KiB) Προβλήθηκε 229 φορές

[LL--MM]

Καλέ του Κάρλ δεν είναι η ρήση; "Религия есть опиум народа" Δεν ομιλώ τη γλώσσα αυτήν... Αλλά...
Μάλλον ναι, το επανέλαβε ο πεθερός του Ζομπά στο ρώσικο γάμο του, όπου έγινε και μεγάλη παρτούζα, αν το διάβασες.
Και για τα δυό θα πώ, μην πάμε στο αντίθετο άκρο. Παν μέτρον άριστον κλπ. Και όχι από την θρησκευτική, αλλά μέσα από την ανθρωπιστική άποψη.
Πόσο ανθρωπιστική μπορεί να είναι η επιβολή ΚΑΙ ΜΟΝΟ του χαρακτηρισμού ως καλού (μέσω φαντασίας) ώς ίαμα; ως πρόλογο πραγματοποιήσιμης επιθυμίας, πάει στο καλό, αλλιώς;;;

Νισάφι, ρε παιδιά, μολονότι η προσπαθεια ελαχιστοποιήσης του πονου είναι φυσική ανθρώπινη αντιδραση, η μόνη αυθυποβολή ΔΕΝ αρκεί...

Ο Μπερλουσκόνι σε σεισμοπαθείς, μη δώσει κρατική αρωγή: "Τι πειράζει που ξεσπιτωθήκατε: Κάντε όπως σε πικ-νικ..."
________________________________________________
"Μ'αρέσει να ξέρω την αλήθεια, ωστε ν'αποφασίσω αν θα την πιστεψω ή όχι" Ελισάβετ Ι της Αγγλίας

[attachment=0]36.jpg[/attachment]Αυτό εξαρτάται τα μέγιστα από το περιεχόμενο της ζωής αυτής, την ποιότητα της, και τις ελπίδες που καλώς ή κακώς, εναποθέτεις στο υπόλοιπό της: Δε μας λέει όμως αυτός που το ειπε, γιατί οι νέοι αυτοκτονούν σε ψηλότερο ποσοστο από τους γέρους.

[fillcinefil]

In brief.
Ούτε και εγώ.
Επίσης και πάρα πολύ άλλοι (αλλά δεν υπάρχει λόγος να μας σκανδαλίζεις).
Ο καθένας όπως τα καταφέρνει. Άλλοι φάρμακα, άλλοι μπάφους, άλλοι meditation, ότι τραβάει η ψυχή σου. Και ανάλογα με το βαλάντιό τους (και που να ζούσαμε και στις ΗΠΑ).
Πολύ σωστοί αμφότεροι .
Για το τελευταίο νομίζω έχει ξανα ειπωθεί. Η πόρτα είναι ένα επί δύο. Η επιλογές δικές μας. Και δεν ήταν (η επιλογή αυτή) ούτε του παπού μας ούτε της γιαγιάς μας (βλέπε Carl Darwin).