"Κλεμμένα" μαθήματα ζωής.

[LL--MM]

Χαίρω πολύ.
Για αυτό σου δίνετε και η εναλλακτική, αλλά μάλλον... συγκαίγεσαι .
Απλά, αμφιβάλλω ειλικρινά για το περιθώριο που δίνει η εναλλακτική σου, αφού δε "δίνει" απολύτως τίποτα άλλο, και οι χαρακτηρισμοί σου είναι αυθαιρετοι...
Μήπως η κυρία με το σιθρού, ήταν της αλλοδαπής; Πολύ avant garde την βρίσκω. Γιατί στην ημεδαπή δεν συνηθίζετε (στου κύκλους μου πάντα).
Ισπανίδα είναι. Eβαλε μπλουζα από κάτω η γυναίκα, και το στυλάκι "κρετόν" που ήταν το αποτέλεσμα, φοριέται πολύ, και στην ημεδαπή γενικά και στη Θεσσαλονίκη ιδιαίτερα...
Λίγο ωμό, αλλά τα θύματα αυτά, πρίν κάποια χρόνια τους είχαν υποδεχτεί μετά βαίων και κλάδων. Αλλά τον γαμπρό πάντα τον ξυρίζουν στο τέλος.
Ναι, κι αυτό κάτι πρέπει να μας θυμίζει, στους αναξιοπαθούντες σκπ...
Δυστυχώς και σε εμάς αυτό συνέβει. Μόνο που το ξυραφάκι... παραξέφυγε του "μπαλμπέρη" και τα κοψίματα ήταν... πολύ βαθιά. Πρόσφυγες υπήρξαν και από '14. Το χωριό μας "το σ'κώσαν" πρώτη φορά το 15. Και αν με πειράζει κάτι, αυτό είναι η αντιμετώπιση που είχαν οι πρόσφυγες από κάτι... "Έλληνες".
Τι τα θες, φίλε, "στην Ελλάδα είμαστε" που λεν και κάποιοι από δαύτους για να δώσουν βάρος στην έλλειψη επιχειρημάτων τους, μέχρι και που παριστάνουν και τους "επιστήμονες"...
Αλλά ακόμη και τώρα γίνετε κουβέντα με κάτι... (μην τους χαρακτηρίσω), και έχουν κάτι απόψεις...
Η εκτίναξη της Ελλάδας συνδέεται άμεσα και δυναμικά με την έλευση των προσφύγων.
Ξέφυγα... (;). Δυστυχώς όχι (επ'αυτου, βέβαια). Την (αυτονόητη) όμως, "ισότις", και όχι μόνο, θα περιμένουμε

γι'ακόμα πολύυυ καιρό με τέτοιες "εναλλακτικές"
Δεν καυχήθηκα ποτέ εγώ ότι κατάφερα να εξαλείψω τραγωδίες. Μα όταν είπαν στον να περιμένει τους συμμάχους αντί να προσπαθεί να σκοτώσει το Χίτλερ "μόνος του", αρνήθηκε, διότι η κατάσταση ήταν τραγική, αφού "κάθε μέρα που περνούσε, δολοφονούνταν 16.000 επιπρόσθετα θύματα." Οποιος βιάζεται, σκοντάφτει.

Υποθέτουμε ότι και 15, και 12, 10 ή και "μονο" μία να ήταν οι χιλιάδες αυτές, πάλι θα τις "έβρισκε" εκείνος υπερβολικές: (εκτός που με τέτοια νούμερα, ο οποιοσδήποτε από μας θα μπορούσε να'χε βρεθεί μεταξύ τους "κατά λάθος".) Όμως, τότε όπως τώρα, δεν πρόκειται για "λάθος": ακομα και τα "καλά παιδιά" στα νοσοκομεία επιμένουν πια πως "και 50% πλήρως εμπεριστατωμένα αιτήματα αναπηρίας ειναι πολύ σημαντικό ποσοστό..." http://en.wikipedia.org/wiki/Action_T4

Πάντως, κοινό αποτέλεσμα έχετε: Εσύ (με πολλούς εδώ) δε θες να ξέρεις πως είναι αφύσικο η πλαστή αισιοδοξία ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΑΠΤΑ αποτέλεσματα, αυτός, οσοδήποτε ηρωϊκός, δεν ήξερε την τύφλα του απο πυρομαχικά :

Αποτέλεσμα; Αν είχε εκραγεί η βόμβα στο αεροπλάνο του Χίτλερ, η Αννα Φρανκ θα μπορούσε να είχε επιζήσει κι ούτε ο ίδιος θ'αυτοκτονούσε με χειροβομβίδα, ούτε οι άλλοι συνωμότες θα'χαν κρεμαστεί ή τουφεκιστεί.
Διαφορά: Δε φαντάζομαι να ξεφούρνιζε κάθε μέρα στους 16.000 τέτοιες θαλασσιές αμερικανιές, τι νόημα θα ειχε, λες;
Προσωπικά με προϊδεάζουν για μεγάλες απογοητευμένες προσπάθειες ΑΝ τις έπαιρνα σοβαρά: Ειναι το φρούτο που προηγείται της κατάθλιψης, ονομάζεται "ψευδευθυμία", επέρχονται ενοχές παράλογες επιβαρύνοντας τελικά την πρώτη...

Παρόλο που το θαλασσί είναι το αγαπημένο μου χρώμα...

[fillcinefil]

26?

[fillcinefil]

27.jpg (215.12 KiB) Προβλήθηκε 126 φορές

[LL--MM]

27)Αυτήν την επιλέγεις ουσιαστικά όσο δεν αυτοκτονείς, και, αν είσαι άνθρωπος, όταν κατανοείς και κάνεις για τους ανθρώπους γύρω σου ότι (όσο βέβαια είναι εφικτο να κανεις) και για σένα.

Ακόμη και εγώ, το βρίσκω πολύ... "η χαρά της αισιοδοξίας". Σίγουρα θα ήθελα να αποκλείσω, τις ανθρώπινες τραγωδίες.
Δε μπορείς. Αλλά κάνε ότι και η γριά με τους δύο οβολούς του Ευαγγελίου, ή ο προαναφερθείς Τεύτων: Αξίζει τουλάχιστον τόσο...
Ρήση της... "retro garde" γιαγιάς, μόνο ο άνθρωπος δεν γίνεται, όλα τα άλλα... γίνονται.
Γιατί δε θα'πρεπε να γίνεται ότιδήποτε ευχαριστεί κάποιον και δεν κάνει κακό σε άλλους; Εγώ το φόραγα πάνω από μαγιώ είναι χρόνια... Τώρα πλέον είναι πολύ "συμπαθητικό" ώς "κρετόν": Ας μη γινόμαστε δικτατορικοί...

26.jpg

26)Aν πρόκειται για ένα ατύχημα ή μια σκπ, ενα διαζύγιο ή μια χηρεία, μια μη-προσληψη η μια απόλυση, μια απώλεια αγαπημένου προσώπου, οικογενειακού ή μη, ένας εξαναγκασμός, οικονομικός ή οποιουδήποτε είδους: αυτος που έχει το θράσος να πεί ότι δεν εχουν σημασία για τη ζωή μας, είτε δεν τα έχει περάσει, είτε είναι καθίκι δίχως την παραμικρή κατανόηση, το πιο πιθανό να είναι και τα δύο. Γιατί φυσικά θεωρεί αδιανόητο να δώσει ενα χέρι σε μια δυσκολία... Γεμμάτος ο κόσμος τέτοια όντα, και οι επιπτώσεις πολλαπλές... και διαρκείας...

Αναφέραμε ήδη τον Όττο Φρανκ: Πόσα απ'αυτά που του συνέβησαν "δε θα πειραζαν πια" σε πέντε χρόνια, και/ή τον έκαναν και... δυνατότερο; βλ.18)

Δυό γενικεύσεις του ειδους, πιο παράλογες η μια απ'την αλλη:
[quote=""καινούρια" κεφαλή της νευρολογίας στο νοσοκομείο της πόλης που μεγάλωσα"]Συζήτηση επί της σκπ, φυσικά: "Η δουλειά μας είναι σημαντική, αφού ωθήθησαμε το ...προσδόκιμο ζωής του μέσου ανθρώπου (ούτε καν των πασχόντων από σκπ) κατά δύο χρόνια..."

Σε συνάντηση μ'ένα γέρο μανταρίνο, που'χε κάνει διπλωμάτης στο Παρίσι, και που μιλούσε κάτι περίεργα αρχαϊκά γαλλικά, κι έπιασαν κουβέντα:
Μίλησαν για τους εχθρούς της Κίνας, τις εξεγέρσεις, φοιτητικές και μη, που υπήρχαν εκεί από τότε, τον πόλεμο με την Ιαπωνία, τον Κομμουνισμο του Μάο και άλλα πολλά: Σχόλιο του γέρου για όλες αυτές τις καταστάσεις: "Ξέρετε, ο ελέφας είναι μεγάλο ζώο, και το σώμα του γεμίζει ακαθαρσίες: υπάρχουν όμως κάτι πουλιά που πάν απάνω του και τρων τα σκουπίδια αυτά. Η Κίνα είναι ο ελέφας. Η Ιαπωνία είναι εφήμερη. Ο κομμουνισμός είναι εφήμερος. Η Κίνα ειναι αιώνια"
"Μα οι άλλοι εχθροί; οι φυσικές καταστροφές, ας πουμε; πρόπερσι έγιναν πλημμύρες και σκοτώθηκαν 30 εκατομμύρια άνθρωποι!"
"Και τι είναι 30 εκατομμύρια; Η Κίνα είναι 300 εκατομμύρια..."*

*Ότι θυμάμαι απο κείνο το κομμάτι του βιβλίου "Ιαπωνία - Κίνα" του Ν.Κ.

Γιατί αρνούμαστε ν'ανανγνωρίσουμε την όποια δυστυχία με το πρόσχημα ότι "μπορεί να μην" υπονοώντας ότι "δε θα" υπάρχει σε 5 χρόνια, τι νόημα έχει;;; Θα σταματήσει να υπάρχει μόνο επειδή εμείς κλείνουμε τα μάτια;

Ο ηρωϊκός τυπάκος της παραπάνω φωτο ήξερε ότι οι σύμμαχοι θα έμπαιναν σε λίγους μήνες στον τόπο, παρ'όλα αυτα επέμενε να προσπαθεί να σταματήσουν οι φόνοι... (δεν έβαλε αυτός σατέν σεντόνια, αλλά βόμβες σε μπουκάλια: μικρή η διαφορα, κι απόδειξη ότι η μόνη "ετοιμασία" ΔΕΝ εξισούται με αποτέλεσμα) Τουλάχιστον, αυτός δεν έκανε σα να μην έτρεχε τίποτα

[/quote]

[fillcinefil]

28.jpg (215.7 KiB) Προβλήθηκε 108 φορές

[LL--MM]

Εγώ θυμόμουν το πιο τυποποιημένο "Never forget, rarely forgive", αλλά ασφαλώς, η συγγνώμη καθιστά επιβεβαίωση ξεπεράσματος και (αυτο)ίασης της ζημιά που υπέστη κάποιος.

Η συγχώρηση σε κάποιον που δεν τη ζητάει δεν έχει κανένα νόημα, διότι δεν αποσκοπεί παρά στη λήθη κι όχι την ίαση, εξαναγκάζοντας όποιον την υπέστη, αλλά και τους γύρω, να θεωρήσουν στο ες αεί τη ζημιά αποδεκτή, και την επανάληψη αναπόφευκτη...

Η γιαγιά η Κασσάνδρα

[panos59]

sssssssss ..............

δεν με είδατε, δεν σας είδα ......


περασα -απλώς- να δω τι "παίζει" εδώ .......

[fillcinefil]

Στα ακροδάκτυλα... αλλά σαν να ακούω βήματα. Να 'βλεπα κανά ψυχολόγο;

Θα χρειαζόμουν να συγχωρήσω και για προσωπική μου ...ίαση.

[fillcinefil]

29.jpg (281.27 KiB) Προβλήθηκε 75 φορές

[sofia13]

Εδώ να δείς τι θ΄αρπάξεις μεγάλε!!!!!!!!!!!!!! Αντε βρέ , καλά κουράγια αλλά καλά να πάθεις κιόλας στο φινάλε.................με τίποτα δεν τρώγεσαι!!!!!!!!!!!!!! (Λίγη μουστάρδα...κέτσαπ ίσως.........) ................Χαιρετισμούς Σαλλονικιώτικους , .....................