Καλημέρα ατέλειωτη ΑΘΗΝΑ . Πολύ ροκ ζευγάρι είστε ο Νίκος και σύ . Μου θυμίζεις τα δικά μας τα καλά της προ'ι'στορικής εποχής, τότε που είμασταν ακόμη ερωτευμένοι. Με τον αρμενιστή λέω. είχα- έχω έφεση στις γκάφες ενώ εκείνος συγκροτημένο άτομο κατέληγε να πληρώνει πάντα τη νύφη. Του 'αρεσε όμως γιατί έλεγε ότι είμαι τα φτερά , ενώ εκείνος τα φρένα. Συνέχεια ρωτούσα - καλά πως με αντέχεις ; Μου έλεγε οτι αν ήταν με κάποια σαν εκείνον θα μούχλιαζαν και κανείς δεν θατόπαιρνε είδηση.
Είμαστε λοιπόν καλοκαιρινές διακοπές σε νησί. Βράδυ. Θελω μπαράκι , χορό και μουσική. Βγαινουμε και με το καλησπέρα την ακούμε απ΄τον μπάρμαν γιατί στο ποτάκι ζητήσαμε φυσικό χυμό λεμόνι. Μας έβριζε ώρα [ που 'ηρθαν απο Αθήνα και θέλουν και φυσικό χυμό]...
Μουσική στη διαπασών, υπαίθρια πίστα φυσικα και γώ ορμ'αω για χορό. Παραδόξως 'ερχεται και ο καλός μου. Ξεσ'αλωμα κανονικό. Κάποια στιγμή λέμε για διάλλειμα και ξεκούραση γι΄ανάσες. Ανεβαίνουμε κάτι σκαλοπάτια πίσω απο ένα ζευγάρι, ξαφνικά σκαλώνει ο καλός μου και για να μην πέσει αρπάζεται απ΄όπου βρίσκει πρόχειρα. Δηλαδή το κωλαράκι της κοπέλας μπροστά. Γυρνάει αυτή έξαλη , ο δικός της αγριεμένος έτοιμος για ξύλο και γώ νάχω διαλυθεί απ΄το γέλιο τόσο, που μείναν οι άνθρωποι εμβρόντητοι. Ο καλός μου χρώματος παπαρουνέ. Μας έσωσε το γέλιο. Τελικά γίναμε μια παρέα όλοι και καταδιασκεδάσαμε.
Οτι χαζομάρες κάνω ακόμη , σαν εσένα, δεν τις παρεξηγεί ακόμη κι΄αν τις πληρώνει εκείνος, γατί λέει ότι είμαι το πιο κοινωνικό και κεφάτο άτομο που ξέρει, οπότε όλα παραγράφονται.
Εντελώς χαλαρή όταν βγαίνω με την παρέα μου των υπέροχων γτναικών και πάντα , αλλά πάντα όμως προκύπτουν θέματα. Αφου να φανταστείς πολλές φορες ερχονται μαζί μας και κόρες τους για το χαβαλέ. Αλλά σε ξενο δωμάτιο ρε Αθηνά ακόμη δεν μπήκα να κατουρήσω...
