Γενικά, προσπαθώ να βρίσκω λόγους να συμπαθώ τους πάντες: Οι άλλοι καμιά φορά δεν κάνουν τίποτα το... συμπαθητικό:για τις παρέες, εξαρτάται...
Ο Αρτάβανος, θείος του Ξέρξη, τον έλουσε δεόντως όταν ο τελευταίος θέλησε να καταλάβει την Ελλάδα:
"Τα καλά του μακαρίτη πατέρα σου κι εσύ, Ξέρξη! Του έλεγα να μήν κάνει πόλεμο στους Σκύθες, σε μέρος τόσο μακρινό. Δε με άκουσε και την έπαθε. Και του λόγου σου θές να τα βάλεις με τους Έλληνες... Αν δε με πιστεύεις, ρώτα το Δάτη και τον Αρταφέρνη τι πάθανε...."
Την άλλη μέρα, μετάνιωσε ο Ξέρξης, παρά ένα θετικό όνειρο που είχε δει. Όταν όμως ξαναείδε το ίδιο όνειρο, άρχισε τις ετοιμασίες. Έπρεπε να γίνει όμως μια γέφυρα στον Ελλήσποντο για να περάσει ο στρατός στη Ευρώπη (γύρω στα 5.000.000): Ατύχησε όμως κι εδώ: Δέσανε πολλά καράβια μαζί κι έγινε η γέφυρα, αλλά έπιασε τρικυμία και καταστράφηκε. Ο Ξέρξης έκανε ένα μεγάλο άθλο: Πρόσταξε να δώσουν στη θάλασσα τριακόσιες βουρδουλιές

Δέρνανε τη θάλασσα, λοιπόν οι άνθρωποι του Ξέρξη και λέγανε:
"Πικρό νερό, ο μεγάλος αφέντης μας σε τιμωρεί γιατί τον έβλαψες χωρίς να σε πειράξει. Μα είτε το θέλεις είτε όχι, ο Ξέρξης θα σε ζέψει και θα διαβεί από πάνω σου."
Η θάλασσα μαστιγώθηκε και δεν ξέρομε αν πόνεσε ή δεν πόνεσε. Η δουλειά όμως του γεφυριού έπρεπε να γίνει πάλι από την αρχή...
Χάζευε το λεφούσι του ο Ξέρξης και ρώτησε το θείο τον Αρτάβανο αν είχε ακόμα αμφιβολίες για την εκστρατεία:
«Ακριβώς επειδή είναι πολύς αυτός ο στρατός φοβάμαι: πρέπει να τραφεί, και ο στόλος είχε ανάγκη από λιμάνι, και όχι μόνο ένα:μάθε ότι οι περιστάσεις εξουσιάζουν τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος τις περιστάσεις»
Το κατάλαβε αυτό ο Ξέρξης, όταν φοβήθηκε μην του χαλάσουν (ξανά) τη γέφυρα οι Έλληνες, με τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, κι έφυγε τρέχοντας προς τα πίσω…
Τη συνέχεια τη μάθαμε στο σχολείο, δευτέρα ή τρίτη δημοτικού, νομίζω… ο θείος του έφταιγε τώρα;
Διασκευή από τη διασκευή στον Ηρόδοτο του Γιάννη Μηλιάδη, Εκδόσεις Αλικιώτης και υιοί, 1948 (από, ήδη παλιό, παιδικό βιβλίο της μαμάς μου)
Η γιαγιά η Κασσάνδρα, ή ο θείος Αρτάβανος, διαλέγετε και παίρνετε
Ερώτηση: Πόσο το λέει η καρδούλα σου όταν ο εγκέφαλος κάνει τα δικά του;