Το Σύνδρομο του "Θεατή" και οι συνέπειές του...
Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoeller (Μάρτιν Νί-μέλερ) έγραφε ένα ποίημα,
όπου περιέγραφε τις συνέπειες της «απάθειάς» του για τα όσα διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία,
αμφιβάλλω εάν καταλάβαινε ότι -στην ουσία- περιέγραφε ''Το Σύνδρομο του Θεατή'' και τη διαχρονικά γενικευμένη απόδοσή του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και πολιτικού βίου.
Περιέγραφε βιωματικά ο Martin Niemoeller:
Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι' αυτό δεν μίλησα.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς, να μιλήσει για κανέναν.
Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, για τα όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας:
Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
Έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει."
Αλλά, το ίδιο παραφρασμένο, θα μπορούσε να αποδοθεί, από τον κάθε Ευρωπαίο:
Πρώτα ήρθαν για την Ελλάδα και εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Ελληνας.
Έπειτα ήρθαν για την Ιρλανδία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Ιρλανδός.
Μετά ήρθαν για την Πορτογαλία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Πορτογάλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για την Ισπανία και την Ιταλία και πάλι δεν μίλησα,
γιατί δεν ήμουν ούτε Ισπανός, ούτε Ιταλός.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια... δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει!
Η παράθεση τέτοιων παραφράσεων, αφορούν «το όλον» του κοινωνικοπολιτικού μας βίου.
Θα εκπλαγείτε όταν θα ανακαλύψετε πόσες μορφές της ατομικότητάς μας ακουμπά...

Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoeller (Μάρτιν Νί-μέλερ) έγραφε ένα ποίημα,
όπου περιέγραφε τις συνέπειες της «απάθειάς» του για τα όσα διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία,
αμφιβάλλω εάν καταλάβαινε ότι -στην ουσία- περιέγραφε ''Το Σύνδρομο του Θεατή'' και τη διαχρονικά γενικευμένη απόδοσή του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και πολιτικού βίου.
Περιέγραφε βιωματικά ο Martin Niemoeller:
Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι' αυτό δεν μίλησα.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς, να μιλήσει για κανέναν.
Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, για τα όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας:
Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
Έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει."
Αλλά, το ίδιο παραφρασμένο, θα μπορούσε να αποδοθεί, από τον κάθε Ευρωπαίο:
Πρώτα ήρθαν για την Ελλάδα και εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Ελληνας.
Έπειτα ήρθαν για την Ιρλανδία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Ιρλανδός.
Μετά ήρθαν για την Πορτογαλία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Πορτογάλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για την Ισπανία και την Ιταλία και πάλι δεν μίλησα,
γιατί δεν ήμουν ούτε Ισπανός, ούτε Ιταλός.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια... δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει!
Η παράθεση τέτοιων παραφράσεων, αφορούν «το όλον» του κοινωνικοπολιτικού μας βίου.
Θα εκπλαγείτε όταν θα ανακαλύψετε πόσες μορφές της ατομικότητάς μας ακουμπά...
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος panos59 την Δευ Δεκ 19, 2011 9:21 pm, έχει επεξεργασθεί 4 φορές συνολικά.
Welcome to the Hotel California!
You can check-out any time you like,
but you can never leave!
You can check-out any time you like,
but you can never leave!




















