Όχι μόνο ο όρος, αλλά και η μητρική φύση είχαν καταργηθεί από το 1983, (Ν. 1326) όταν ο Μιχάλης Σταθόπουλος ("πατέρας" του ισχύοντος σχετικού κεφαλαίου του Αστικού Κώδικα) έγραψε ότι "όσο κι αν η μητρότητα είναι μια συναρπαστική εμπειρία στη ζωή μιας γυναίκας, αυτό το γεγονός δεν δικαιολογεί την αποκληση από την προώθηση της καριέρας της"*.
Αποτέλεσμα: Η ισότητα μπήκε στη ζωή μας ως "δυνατότητα" αλλά όχι ώς πραγματικότητα. Οι οικονομικές υποχρεώσεις της γυναίκας πολλαπλασιάστηκαν στο όνομα της ισότητας αυτής, και ο ρόλος της μητέρας δεν αναγνωρίζεται σχεδόν ούτε καν ώς "τεκμήριο" για το οποίο "τεκμαίρεται" ότι θα πάρει, ΙΣΩΣ, δηλαδή, το ένα τρίτο των πολυσυζητημένων "αποκτημάτων", της αύξησης, δηλαδή, της περιουσίας ο ένας του άλλου συζύγου στο ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ... ΟΙ ΣΥΖΥΓΟΙ, ΟΝΤΑΣ ΙΣΟΙ, "ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ" λέει ο νόμος, ΤΑ ΒΑΡΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ δηλ. και τη φροντίδα των παιδιών...
Φυσικά, οι μισθοί και οι συντάξιμες αποδοχές (στο γνωστό σε μας νόμο 3232/2004, αλλά στο άρθρο 4 viewtopic.php?f=24&t=148 ) δεν είναι ίσα με αυτα του άντρα, διότι "παίρνει χρόνο να νταντεύει". Κάθου γύρευε, λοιπόν. Δεδομένης, ιδίως στην Ελλάδα, της οικονομικής πραγματκότητας, το "λειτούργημα" της μητέρας είναι μια δυσκολία που η γυναίκα οφείλει να υπερβεί, και να "πλουτίσει ίσοις όροις" με το σύζυγο...
Ερωτώ κάποιον γιατρό: Τί σημαίνει "παθητική λειτουργία"? Μήπως είναι π.χ. η αφόδευση?
Μέχρι σήμερα, νόμιζα ότι η αφόδευση ήταν η κατ'εξοχήν "ενεργητική" λειτουργία... Τα πρακτικά αποτελέσματα του νομοθετήματος αυτού, στο οποίο οι συγγραφείς επέμεναν να δώσουν έναν "επαιδευτικό" χαρακτήρα,
πάντως, έχουν, δυστυχώς, πολλά κοινά με το αποτέλεσμα της λειτουγίας που αναφέρεις...

Με όλο το σεβασμό γιά το νομοθέτη και μετέπειτα υπουργό δικαιοσύνης Μ. Σταθόπουλο...
LL-MM έχεις δίκιο ότι η ισότητα έχει μείνει "κενό γράμμα". Αλλά η μητρότητα (όπως και η πατρότητα) δεν είναι έννοιες νομικές ή καταστατικές. Δεν τις εφηύραμε, ως κοινωνία, για να έχουμε μία βάση για να συνεννοούμαστε. Είναι έννοιες πραγματικές. Δεν καταργούνται με κανέναν τρόπο. Το νήπιο θα φωνάζει πάντα "μαμά" όταν θα πονάει, θα φοβάται κλπ Δεν θα φωνάζει "Α ή Β γονεϊκό μέρος, έκανα βαβά"