αξιζει να το γνωριζετε !!....

[chryssa]

Τα αρχαία ελληνικά, σύμφωνα με το διεθνή τύπο, επανέρχονται στο προσκήνιο ως μια «διεθνής γλώσσα»



Της Αμαλίας Κ. Ηλιάδη*

Image removed by sender.Εκφράζουν τους εξυπνότερους και καλύτερους φοιτητές των Πανεπιστημίων της Ευρώπης και της Αμερικής, με την έννοια των πιο δυνατών μυαλών σε πρωτότυπες και δημιουργικές συλλήψεις στο χώρο των υπολογιστών και στο χώρο των επιχειρήσεων.

Προκαλούν δέος και σεβασμό για τον πλούτο τους σε πλήθος ετερόκλητων ανθρώπων ανά τον κόσμο.

Ιάπωνες και Βρετανοί επιχειρηματίες προτρέπουν με παραινέσεις τους υφισταμένους-εργαζομένους στις επιχειρήσεις τους να μαθαίνουν αρχαία ελληνικά με την προοπτική να δυναμώσουν και να ανανεώσουν δημιουργικά την επιχειρηματική τους απόδοση!

Οι λέξεις-έννοιες κλειδιά για την ανάλυση και κατανόηση του θέματος:

«Ορθολογισμός, κοινή λογική, πρωτότυπη σκέψη, καινοτομία στην τεχνολογική εξέλιξη, δημιουργική επιχειρηματικότητα, εκπαίδευση υπό τη μορφή έρευνας, ερευνητικά προγράμματα, ηλεκτρονικοί υπολογιστές προηγμένης τεχνολογίας, νοηματική γλώσσα».

Τα αρχαία ελληνικά θέλγουν τον τομέα των επιχειρήσεων, αφού δεν είναι λίγοι οι Άγγλοι επιχειρηματίες που προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη τους να διδαχθούν την αρχαία ελληνική γλώσσα, επειδή περιέχει μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργάνωσης, διοίκησης και διαχείρισης επιχειρήσεων. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών ότι «η ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες. Γι αυτό έχει μεγάλη αξία όχι μόνο στην Πληροφορική και την υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργάνωσης και διοίκησης».

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΙΑ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗΣ ΣΚΕΨΗΣ:

Ιδιαίτερα στην Αγγλία, αρκετοί είναι εκείνοι που παρακολουθούν μαθήματα αρχαίων ελληνικών, ήδη από το σχολείο, χωρίς πάντα, βέβαια, την ανάλογη επιτυχία, εξαιτίας και του βαθμού δυσκολίας της εκμάθησής τους.

Η ευρεία αποδοχή των αρχαίων ελληνικών ως «νοηματικής» γλώσσας καθώς και μια σειρά από ιδιότητες που συγκεντρώνουν, ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρβάιν της Καλιφόρνιας να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου τους.

Επικεφαλής του ερευνητικού αυτού προγράμματος τοποθετήθηκαν αρχικά η γλωσσολόγος-ελληνίστρια κ. Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της Ηλεκτρονικής κ. Πάκαρι και κλασικής φιλολογίας κ. Μπρούνερ.

Στο πλαίσιο αυτό, στον Η/Υ «Ίβυκο» αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της ελληνικής γλώσσας – όταν η αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους.

Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ / ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΣΑΥΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ:

Το τιτάνιο αυτό έργο καταγραφής συνεχίζεται. Αναφερόμενος στη συγκεκριμένη προσπάθεια, ο καθηγητής Μπρούνερ, ο οποίος πέθανε το 2007 και τον διαδέχτηκε η κ. Μαρία Παντελιά, είχε πει απευθυνόμενος σε ορισμένους που αμφισβητούσαν τη χρησιμότητα του εν λόγω επιστημονικού προγράμματος: 4.000 ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Σε όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της ελληνικής γλώσσας, απαντούμε: Mα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μ΄αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας».

Αρχαία Ελληνικά: επιστροφή στο Μέλλον!

Το έναυσμα για την επίδειξη επιπλέον ενδιαφέροντος για τα αρχαία ελληνικά και από άλλα αμερικανικά πανεπιστήμια προέκυψε κυρίως από τη διαπίστωση των επιστημόνων Πληροφορικής και Υπολογιστών ότι οι Η/Υ προηγμένης τεχνολογίας δέχονται ως «νοηματική» γλώσσα μόνο την Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν «σημειολογικές».

«Νοηματική» γλώσσα θεωρείται η γλώσσα στην οποία το «σημαίνον», δηλαδή η λέξη, και το «σημαινόμενο», δηλαδή αυτό που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα, κατάσταση, έννοια), έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ «σημειολογική» είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το α «πράγμα» (σημαινόμενο) εννοείται με το α (σημαίνον). Π.χ. δημοκρατία: δήμος=λαός+κρατώ / democracy
Με άλλα λόγια, η Ελληνική είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις έχουν «πρωτογένεια», ενώ σε όλες τις άλλες οι λέξεις είναι συμβατικές, δηλαδή σημαίνουν κάτι απλά επειδή έτσι συμφωνήθηκε μεταξύ εκείνων που τη χρησιμοποιούν.

Γκέιτς και Σκάλι, οι πρωτοπόροι των Υπολογιστών υπέρ της Ελληνικής Γλώσσας:

Οι εξαιρετικές ιδιότητες της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας εκτιμήθηκαν από τα κορυφαία στελέχη Αμερικανικών εταιρειών Πληροφορικής, όπως ο Μπιλ Γκέιτς, ιδρυτής της Microsoft, και ο Τζον Σκάλι, πρώην πρόεδρος της Apple, ο οποίος είχε αναφερθεί και στην προώθηση ενός προγράμματος εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή «η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει να αναπτύξει τη δημιουργικότητά της, να εισαγάγει καινούριες ιδέες και να της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ΄ όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει».

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική Γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή ότι μόνο σε αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι αυτό είναι αναγκαία στις νέες επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες. Αυτές οι επιστήμες μόνο στην ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη, σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς της Πληροφορικής, αδυνατεί να προχωρήσει.

Η Αμαλία Κ. Ηλιάδη είναι, φιλόλογος – ιστορικός (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Βυζαντινής Ιστορίας απ’ το Α.Π.Θ.). Υπεύθυνη Σχολικής Βιβλιοθήκης 2ου Ε.Π.Α.Λ. Τρικάλων, ailiadi@sch.gr. Κείμενά της δημοσιεύονται εδώ: http://users.sch.gr/ailiadi , http://blogs.sch.gr/ailiadi, http://www.matia.gr/, http://www.emy67.wordpress.com/.



panag.papageorgiou_

[panos59]

Το παρακάτω κείμενο (νομίζω από την ΕΣΤΙΑ, προ διετίας ....) το υπογράφει ο Σαράντος Καργάκος, μία από τις πιο γερές πένες και διανοήσεις της Ελληνικής αρθρογραφίας σήμερα.........
είναι μεγάλος σε ηλικία, στα χρόνια του πατέρα μου, και τα κείμενά του τάραζαν ανέκαθεν τα νερά στις κοινωνικές μας αγωνιώδεις ανησυχίες, αναζητήσεις και τα εθνικά μας ψυχογραφήματα....
Τέτοια κείμενα είναι μνημειώδη .... Ας μην χάνονται απο κανέναν ....απολαύστε τον λοιπόν ....
καλά μας τα λέει .... (ή να πω "μας τα χώνει" ...)

Κηφηνείον «Η Ωραία Ελλάς»
του Σαράντου Καργάκου, Συγγραφέως - Φιλολόγου – Ιστορικού

Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ καί τριάντα χρόνια είναι η ...εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδόθησαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε καί διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές...
Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» πού κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή πού ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής πού έδειχνε αριστερά καί πήγαινε δεξιά καί τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε...
Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, πού δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πώς η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ’ όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό καί υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη καί στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη καί διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις καί ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής καί χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, πού πιστεύουν ότι τα παιδιά καί μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες πού είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.
Παρ' όλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής καί δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.
Τούτη η παιδεία, πού όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ’ ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα καί το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας καί η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία καί την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τί να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης καί των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό καί πιο μεγάλο.
Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια καί πού θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Καί το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό καί ως λόγος καί ως περιεχόμενο.
Καί τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» πού πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική καί τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πώς δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία πού προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα πού προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα καί στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί καί μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια καί οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα πού μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -καί μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές καί δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες πού ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- πού προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;
Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη καί του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς καί Ουκρανούς.
Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών πού την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων πού την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία πού ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.
Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική καί την αγροτική τάξη. Στήν πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» καί υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις καί τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», οπού «μπαγιαντέρες» κάθε λογής καί φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, πού έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Καί που να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flen-tium (-κοιλάς κλαυθμώνων) καί θα κινείται quasi osculaturium inter flen-tium (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως καί οδύνης).
Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας πού θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως καί την παιδεία πού εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, πού τα κουράζει με την παπαγαλία καί το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη καί η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη πού τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!
Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες καί θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, πού, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά πού λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», πού πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα πού οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απ’ έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» καί οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».
Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από ξένους. Στίς οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σέ λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων πού κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών πού θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη καί τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, πού δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν πού προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» καί πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, πού πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου πού χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...
Λυπάμαι πού θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές καί τα ΜΜΕ σακάτεψαν καί σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματα της -δικαιώματα στην τεμπελιά- καί ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.


** "κηφηνείον" εκ του κηφήνας .. προφανώς ....

[litsa]

καταπληκτικά!!!!!!!!!!!!!!

[maestro]

Εν μερη, σωστός!!!

[chryssa]

http://www.naftemporiki.gr/video/video.asp?id=27474&s=0

[panos59]

chryssa,
Α - ΠΙ - ΘΑ - ΝΟ ! ! !
σαν Μηχανικός αλλά κυρίως σαν Έλληνας, σε ευγνωμονώ!
να 'σαι καλά, που το βρήκες!

[chryssa]

Η είδηση που πέρασε στα ψιλά



Η είδηση που πέρασε στα ψιλά...Η Αμερικανική Βουλή αναγνωρίζει την Μάχη

του Μαραθώνα ως μια από τις σημαντικότερες της Ιστορίας....

<http://www.report24.gr/wp-content/uploads/11118.jpg> Η Αμερικανική Βουλή

των Αντιπροσώπων ενέκρινε το Ψήφισμα 1704, που είχε υποβάλει τον περασμένο

Σεπτέμβρη ο Δημοκρατικός νομοθέτης James McGovern από την Πολιτεία

Μασαχουσέτη, με το οποίο αναγνωρίζεται ότι οι Αθηναίοι πολεμιστές, που

αγωνίστηκαν στον Μαραθώνα το 490 ΠΧ, κατατρόπωσαν τον αριθμητικά

ισχυρότερο ξένο εισβολέα που τους επιτέθηκε και πως η νίκη τους εκείνη συνέβαλε στο να

συνεχιστεί η ανάπτυξη του καινούργιου τότε συστήματος... διακυβέρνησης που

ονομάστηκε «δημοκρατία», στις βασικές αρχές του οποίου και στηρίχτηκε

αιώνες αργότερα η ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Το μέτρο κηδεμόνευαν 44 συνολικά νομοθέτες και από τα δύο κόμματα,

πρωτοστατούντων των συμπροέδρων της κοινοβουλευτικής ομάδας προώθησης

Ελληνικών θεμάτων στο Κογκρέσο, βουλευτών Gus Bilirakis, Ρεπουμπλικανού

από

την Φλόριντα, και Carolyn Maloney, Δημοκρατικής από την Νέα Υόρκη, καθώς

επίσης και των ελληνικής καταγωγής βουλευτών John Sarbanes, από την

Πολιτεία

Μαίρυλαντ, Zack Space, από την Πολιτεία Οχάιο, Niki Tsongas, από την

Πολιτεία Μασαχουσέτη και Dina Titus, από την Πολιτεία Νεβάδα.

Το Ψήφισμα 1704 της Αμερικανικής Βουλής κάνει επίσης συγκεκριμένη αναφορά

στον αγγελιοφόρο Φειδιπίδη που έτρεξε μια απόσταση 26 μιλίων για να

μεταφέρει από τον Μαραθώνα στους Αθηναίους την είδηση της νίκης και που

ξεψύχησε αμέσως μόλις ολοκλήρωσε την ιερή αυτή αποστολή του, εμπνέοντας

κατοπινές γενιές να καθιερώσουν τον Μαραθώνιο σαν άθλημα των σύγχρονων

Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι ξεκίνησαν το 1896 στην Αθήνα.

Το Βουλευτικό Ψήφισμα, που εγκρίθηκε με ψήφους 359 υπέρ έναντι 44ων κατά,

τονίζει ότι ένα χρόνο μετά την θέσπιση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, ο

Αθλητικός Όμιλος της Βοστώνης, στην Πολιτεία Μασαχουσέτη, καθιέρωσε κι

αυτός

Μαραθώνιο τον οποίο διοργανώνει αδιάκοπα κάθε χρόνο από το 1897 στην

Βοστώνη. Το Ψήφισμα κάνει ακόμα ειδική μνεία σε μια τελετή η οποία έγινε

το

2007 στον Μαραθώνα, στο Μνημείο των Ελλήνων ηρώων που θυσιάστηκαν

υπερασπιζόμενοι τα πάτρια εδάφη. Στην τελετή εκείνη ανάφτηκε από τις

ακτίνες

του Ήλιου μια φλόγα που συμβολίζει την δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος,

τα

Ολυμπιακά ιδεώδη και την ειρήνη. Η φλόγα μεταφέρθηκε από την Ελλάδα στο

Hopkinton της Μασαχουσέτης, το οποίο έκτοτε αδελφοποιήθηκε με τον

Μαραθώνα.

Σύμφωνα με το Ψήφισμα, η Φλόγα του Μαραθώνα, από το 2008 μέχρι σήμερα

παραμένει αναμμένη συνεχώς στο Hopkinton για να τιμά την μνήμη όλων των

μελών των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που, όπως οι Αθηναίοι πολεμιστές

του

490 ΠΧ, έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία και την δημοκρατία.

Πρόκειται για την ίδια Φλόγα που δρομείς μετέφεραν πρόσφατα από την

Μασαχουσέτη στην Ουάσιγκτον, την πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών, για

τον

35ο ετήσιο Μαραθώνιο των Πεζοναυτών, στον οποίον πήραν μέρος 30 χιλιάδες

αθλητές και για άλλες εκδηλώσεις με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 2,500

χρόνων από την Μάχη του Μαραθώνα.

Το ψήφισμα καταλήγει τονίζοντας ότι η Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων

συμμετέχει μαζί με την Πρεσβεία της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες, τους

πολίτες του Hopkinton και του Μαραθώνα καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες ανά

τον κόσμο Μαραθωνοδρόμους, στον εορτασμό της φετινής μεγάλης επετείου της

Μάχης του Μαραθώνα, την οποία και θεωρεί ως μια από τις σημαντικότερες

μάχες της ανθρώπινης ιστορίας.

Το Ψήφισμα 1704 εγκρίθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2010, δηλαδή λίγες ημέρες

πριν λήξουν οι εργασίες του 111ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών.

[LL--MM]

Οι εμμονές της Ζακλίν ντε Ρομιγύ

Η Ζακλίν ντε Ρομιγύ ήταν ένας άνθρωπος της δαπάνης, ένας γενναιόδωρος άνθρωπος. Αυτή η μεγάλη κυρία των γαλλικών γραμμάτων αγαπούσε τη λογοτεχνία, τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, τη δημοκρατία. Κληρονόμος των αρχαίων και των αιών του Διαφωτισμού, υποστήριξε με πάθος τα κείμενα, τη γλώσσα. "Μάχομαι για τη διδασκαλία των ελληνικών στη σευτεροβάθμια εκπαίδευση με την ακράδαντη ότι θα είναι χχρήσιμη για την επιστήμη που θα επιλέξουν μετά, ότι θα τους χρησιμεύσει στη ζωή, στον τρόπο σκέψης, στην επιλογή του σωστού επαγγελματικού προσανατολισμού. Όλα είναι θέμα εκπαίδευσης", επέμενε.

Πρίν από 15 χρόνια, όταν είχε έρθει στην Αθήνα, για να παραλάβει το Βραβείο Ωνάση, είχε παραχωρήσει μια συνέντευξη στην "Κ". Είχε ήδη προβλήματα με την όρασή της και οι γιατροί της είχαν συστήσει να μην ταξιδέψει με το αεροπλάνο, να μην εκτεθεί σε προβολείς, ν'αποφεύγει τη ζέστη. Παράκουσε και στα τρία. Και επί πλέον ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό σε ένα βαρύ πρόγραμμα γεμάτο συναντήσεις, τιμητικές εκδηλώσεις, επίσημα γεύματα, δημόσιες ομιλίες. "Κάθε στιγμή η ζωή είναι μια επιλογή, δε μπορούμε να τα έχουμε όλα" έλεγε. Ότι κι άν ρωτούσες τη Ζακλίν ντε Ρομιγύ, η απάντηση θα περιείχε μια αναφορά στην αρχαία ελληνική γραμματεία και στη σημασία της εκπαίδευσης, την οποία οφε΄λουμε να παρακολουθούμε στενά και όχι ώς παθητικοί παρατηρητές, γιατί είνα ο μόνος τρόπος να προετοιμάζονται άνθρωποι ικανοί να αντιμετωπίσουν τα αυριανά προβλήματα".

Πέθανε στα 97 της, σχεδόν τυφλή και εμμονικά σχεδόν προειδοποιούσε: "Το να μάθεις να σκέφτεσαι, να είσαι ακριβής,να ζυγίζεις τις λέξεις σου, να ακούς τον άλλον, σημαίνει να μπορείς να διαλέγεσαι και είναι τό μόνο μέσο για να αναχαιτισθεί η τρομακτική βία που αυξάνεται γύρω μας. Ο λόγος είναι ένα φρούριο κατά της κτηνωδίας. Οταν δεν ξέρουμε, όταν δε μπορούμε να εκφραστούμε, όταν ο λόγος δεν είναι απαρκής και αρκετά επεξεργασμένος επειδή η σκέψη είναι ασαφής και μπερδρμένη, δεν απομένου παρά οι γροθιές, τα χτυπήματα, η άξεστη, βλακώδης, τυφλή βία".

Αν οφείλουμε να πενθήσουμε τη Ζακλίν ντε Ρομιγύ δεν είναι καθόλου γιατί αγαπούσε την Ελλάδα. Είναι ανάγνωση κούφια, επιδερμική, που υπακούει σε διαχρονικές αστοχίες και στερεότυπα. Αποχαιρετούμε μια κορυφαία επιστήμονα που δε συνέδεε την εκπαίδευση με την οικονομία αλλά με την κοινωνία, τη συγκρότηση της προσωπικότητας, τις πνευματικές αξίες και τα πολιτικά ιδεώδη. Μέσα στην απαισιοδοξία και τη δυσκολία της εποχής, τις θολές σκέψεις και τις ακόμα πιο θολές απόψεις, η Ρομιγύ φώναζε μιαν αλήθεια: ότι το βαρύ φορτίο απαιτεί δυνάμεις που αποκτώνται με τη γνώμη και όχι με την πληροφόρηση. Δυνάμεις που διαμορφώνουν πολίτες και πολιτισμό.

Απόκομμα της "Καθημερινής", αν δεν απατώμαι, από φέτος το καλοκαίρι...

[panos59]

Jacqueline De Romilly

[panos59]

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ !



Εχθροί Εξ Αίματος

Μετά από ένα ατύχημα ο Εγκέφαλος πέφτει σε κώμα. Τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα, χτυπημένα κι αυτά και χωρίς ηγεσία, ορίζουν μια συνάντηση για να εκτιμήσουν την κατάσταση. Στη συνάντηση έρχονται πρώτα το Παχύ και το Λεπτό Έντερο και αρχίζουν να συζητούν για το επεισόδιο, διαφωνώντας έντονα. Μέσα από αντεγκλήσεις, αντιπαραθέσεις και ξεκαρδιστικούς διάλογους θ' αρχίσει να αποκαλύπτεται μια άλλη πλευρά των πραγμάτων. Αθέατες πτυχές και κρυμμένα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια οδηγώντας την πλοκή σε ένα ευρηματικό φινάλε. Μια εντελώς απροσδόκητη δημιουργία του Αρκά σε θεατρική φόρμα.


(σχόλιο)
Μου το ..χάρισα, μετά από επίσκεψη σε ένα βιβλιοπωλείο .. Κοστίζει 7-8 ευρώ ...
Ενα σε μικρό σχήμα βιβλιαράκι, που το κείμενό του (δεν έχει σκίτσα) διαβάζεται ευχάριστα σε 40-50 λεπτά!
Έξυπνοι και γρήγοροι διάλογοι! Κλασασικός Αρκάς !!
Μου άρεσε πάρα πολύ! Το διασκέδασα αφάνταστα!
Δεν το συζητώ .... Το διάβασα μονορούφι πριν μιά ώρα!
Ευρηματικότατο story και concept!
Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!