Ο ΚΕΝΟΣ ΤΟΙΧΟΣ (ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ....ΕΝΑ ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ)
Δύο άντρες, πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρέπονταν να μένει καθιστός μία ώρα κάθε απόγευμα, γιατί κάτι τέτοιο τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονές του.
Το κρεβάτι του πρώτου βρισκότανε ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος, σε ακινησία, και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.
Οι δύο άντρες κατέληξαν να μιλάνε ατελείωτα κάθε μέρα! Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, ακόμα και για το πού είχαν πάει κάποτε διακοπές. Κάθε απόγευμα, ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός, περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου τους.
Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να αναγνωρίζει πως καθημερινά ‘‘ζούσε’’ στ΄ αλήθεια γι’ αυτήν τη μοναδική απογευματινή ώρα. Μία ώρα κάθε μέρα η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου. Ήταν άλλωστε τόσο άμεση και ζωντανή η περιγραφή!
Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι, ανάμέσα στα υπέροχα παρτέρια, τα γεμάτα με λουλούδια, που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια γέρικα δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος του πάρκου και μια υπέροχη θέα με τους ουρανοξύστες της πόλης φαινόταν από μακριά, στο βάθος του τοπίου.
Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο περιέγραφε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περιέγραφε την παρέλαση του καρνάβαλου που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας και τις σφυρίχτρες, μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους καρναβαλιστές που χόρευαν, τα πολύχρωμα πληρώματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άρματα.
Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να φυτρώνουν και να αναπτύσσονται μέσα του. Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν μέσα του να ήταν αυτός εκείνος ο οποίος θα μπορούσε να βλέπει τη θέα από το παράθυρο. Άρχισε να αποστρέφεται, να ζηλεύει, σχεδόν να μισεί τον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι εκείνος δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.
Ένα πρωινό, σε μια επίσκεψη της νοσοκόμας στο δωμάτιο, ο άντρας δίπλα στο παράθυρο βρέθηκε νεκρός. Είχε πεθάνει ειρηνικά, μέσα στον ύπνο του. Λυπημένη η αδελφή κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυναν το πτώμα του.
Μετά από ένα χρονικό διάστημα -για να μην θεωρηθεί και απρέπεια- ο άντρας ζήτησε της νοσοκόμας να μετακινηθεί εκείνος στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο. Εκείνη, με πολλή προθυμία, τον μετακίνησε και φρόντισε μάλιστα να είναι άνετος. Σιγά-σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του να σηκωθεί να ρίξει μια ματιά στον έξω κόσμο. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριότητες του.
Αυτό όμως που είδε ήταν ένας βρώμικος, ψηλός, κενός τοίχος !
Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε: ‘’πώς μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περίγραψε; Πώς μπορούσε να μου μιλάει για τόση ομορφιά και με τόσες λεπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο δεν είναι παρά ένας παλιός και βρώμικος τοίχος;’’
Και η νοσοκόμα του απάντησε : ‘’Ω θεέ μου........δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός ; Από ατύχημα, εδώ και δύο χρόνια ... Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο, … ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει… Ποιος ξέρει …’’
(let it be : The Quote of the Day)
Εάν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό σας για το τι έχουν οι άλλοι , πιθανότατα θα χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες σε αυτά που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος panos59 την Δευ Ιούλ 05, 2010 7:35 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Welcome to the Hotel California!
You can check-out any time you like,
but you can never leave!
