Έτσι, Maria77, γερά με τσαμπουκά!!
Λοιπόν, σήμερα συμπλήρωσα το ερωτηματολόγιο της ψυχολόγου για την "ποιότητα" της ζωής μου, μπορώ να πω με δυσκόλεψε πολύ!!
25 λεπτά μου πήρε, 74 ερωτήσεις, βέβαια κρατούσα και σημειώσεις και τις "φιλοσοφούσα", η πιο δύσκολη κατ' εμέ: "έχετε αισθανθεί δυσκολία στο να αποδεχτείτε τη μειωμένη δραστηριότητά σας;".
Εκεί το φιλοσόφησα και έκανα σκέψεις "ποια μειωμένη δραστηριότητα, τι μλκς λέει..."
Η αλήθεια είναι ότι σε όλες τις δύσκολες φάσεις της ΣΚΠ, σε κάθε ώση ή σύμπτωμα, ποτέ δεν άφησα τον εαυτό μου να σκεφτεί "η ΣΚΠ φταίει", προτιμούσα να σκέφτομαι "όλα είναι στο μυαλό μου, δεν έχω τίποτα που να με επηράζει τόσο"
Χίλιες φορές να έλεγα "είμαι τρελή και τα φαντάζομαι όλα" παρά να παραδεχτώ "είμαι λίγο άρρωστη, θ' ανακάμψω". Μάλλον ήμουν στην άρνηση για πολύ καιρό, μέχρι που βρήκα αυτό το σάιτ...
Στην αρχή μπήκα για να περάσω και την ιδέα "παιδιά, δεν έχουμε τίποτα", να λάβω την ίδια απάντηση και να πω "ορίστε, τα φανταζόμουν όλα".
Ήμουν πάντα λίγο "σκληρή" με τον εαυτό μου, τώρα βέβαια τον έχω αφήσει πιο "ελεύθερο", έχει δικαίωμα να "κουραστεί" και να μην του γκρινιάξω, γιατί πολύ απλά δεν είμαι ρομπότ και οι μπαταρίες μου δεν είναι αλκαλικές!!
Είναι όμως επαναφορτιζόμενες!! Μετά από ένα 12ωράκι ύπνου, φορτίζονται στο 100%...
Ξέχασα που ήθελα να καταλήξω, σκόρπιες σκέψεις...
Α, ναι!! Γιατί να πρέπει όμως να αποδεχτώ την όποια μειωμένη δραστηριότητα μου; Γιατί η ερώτηση είναι σα να μου λέει "μην προσπαθείς, απλά συμβιβάσου". Εγώ έτσι το ερμηνεύω πάντως, η πιο ηλίθια ερώτηση, θα γράψω και σχόλια εκεί που λέει "ποια ερώτηση σας δυσκόλεψε". Πιάνω το φτυάρι και αρχίζω!!
Πάω να φτιάξω όμως πρώτα καφέ, γιατί δεν φόρτισα εντελώς τη μπαταρία χθες το βράδυ!!
Καλό απόγευμα σε όλους/όλες!!
Όταν η ζωή σε κερνά λεμόνια, μην ξεχάσεις να ζητήσεις λίγη τεκίλα και αλάτι!!
Και... άσπρο πάτο!!
