[youtube]yz-Ew210aE8[/youtube]
Σα διαμάντι ριγμένο στα δάχτυλά μου κλαδιά, έλαμπες κάθε νύχτα μπροστά μου
Πολιτεία Φωτεινή, σε χρειάζομαι
Μα οι τοίχοι από τριανταφυλλένια άμμο έχασαν τη λάμψη τους κάτω απ’ τις μαύρες σκιές των στρατιωτών
Πολιτεία Φωτεινή, πως σε κατάντησαν
Να μην κλαίω πιά, ν’ απομένω ΄δω, ν’ αναρωτιέμαι γιατί
Να μην υπάρχω παρά για σένα, να σ’ αγαπώ ως την τελευταία μάχη…
Στα σοκάκια της σκόνης και στο δρόμο του σταυρού σου τα παιδιά δεν παίζουν όπως αλλοτινά
Πολιτεία Φωτεινή, σε χρειάζομαι
Και στην πέτρινη φυλακή μου όπου τρέμω και κρυώνω Ξέρω πως δε θα σε ξαναδώ πιά
Πολιτεία Φωτεινή, πως με κατάντησαν
Να μην κλαίω πια, ν’ απομένω΄δω, ν’ αναρωτιέμαι γιατί
Να μην υπάρχω παρά για σένα, να σ’ αγαπώ ως την τελευταία μάχη…
(Εδώ, πρόκειται για τη Βυρητό...)
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος LL--MM την Παρ Δεκ 04, 2009 7:03 pm, έχει επεξεργασθεί 4 φορές συνολικά.
Για να επικρατήσει το κακό, αρκεί όλοι οι καλοί άνθρωποι να μην κάνουν τίποτα Εdmund Burke
