• Ταινίες που άλλαξαν τον τρόπο που βλέπω την ζωή

  • Αναρτήσεις και συζητήσεις άσχετες με την νόσο της πολλαπλής σκλήρυνσης.
Αναρτήσεις και συζητήσεις άσχετες με την νόσο της πολλαπλής σκλήρυνσης.
 #114724  από Poil
 Δευ Ιαν 25, 2016 4:44 am
Dallas Buyers club του 2013.
Εικόνα
Ή ιστορία διαδραματιζεται το 1985 με έναν ασθενή που έχει AIDS. Δε λέω τίποτα για την υπόθεση αξίζει να τη δείτε. Είναι βιογραφική και αντικατοπτρίζει δυστυχώς τη πραγματικότητα. Μπορεί πολύ εύκολα να μπεί κάποιος με σκλήρυνση στη θέση του πρωταγωνιστή σχετικά με αυτά που βιώνει. Σου δίνει και μια ωραία ιδέα για το τρόπο που το αντιμετωπίζει. Είναι δράμα αλλά έχει χιούμορ και έχει αισιόδοξα μηνύματα.

Το fightclub είναι μια από τις αγαπημένες μου. Οπότε τη βλέπω θελω να φτιαξω κι εγώ μια τέτοια λέσχη.

Το κινεζικο Aftershock του 2010 είναι από τις πιο δραματικες ταινίες που έχω δει. Αφορά το σεισμό στην Tangshan το 1976 όπου πέθαναν πάνω από 250.000 άνθρωποι.
Τέτοιου είδους ταινίες σου δείχνουν το αληθινό πρόσωπο της δυστυχίας.

Στάθη όλες οι ταινίες που ανέφερες είναι υπέροχες.
 #114730  από elena
 Δευ Ιαν 25, 2016 12:36 pm
Κάποιες ταινίες,αρκετά παλιές βέβαια,που δεν ξέρω αν μου άλλαξαν τον τρόπο που σκέφτομαι,αλλά σίγουρα τις θυμάμαι ακόμα αφού έγιναν οι αγαπημένες μου:
Yentl,out of africa,green card, the deer hunter,............
και φυσικά η φετινή worlds apart ,συγκλονιστική .....νομίζω θα την ξαναδώ....

Υ.Γ. καλή εβδομάδα !!
 #114732  από litsa
 Δευ Ιαν 25, 2016 1:17 pm
Ελενα τι κάνεις??
πως είσαι?
:emojis-1:
 #114739  από Γιάννης
 Δευ Ιαν 25, 2016 8:20 pm
Roman Polanski όλα μα όλα και πάνω απ' όλα The Tenant
Life of Brian
Dracula του Κόππολα
Young Frankenstein
The Blues Brothers
Charlie Chaplin όλα
Βέγγος
Cinema Paradiso
The Grudge 1 2 3
Peter Sellers The Party, Pink Panther όλα
Seven
Malena
La Grande Bouffe
Sweet Movie του Dušan Makavejev

και πολλές άλλες
 #114740  από elena
 Δευ Ιαν 25, 2016 8:43 pm
litsa έγραψε:Ελενα τι κάνεις??
πως είσαι?
:emojis-1:
Γειά σου Λίτσα!!!
από υγεία?μόνο που δεν έχω σκάσει....!!! :emojis-3:

εσύ τι κάνεις?'οοοολα καλά?
 #114741  από κωστας
 Δευ Ιαν 25, 2016 10:51 pm
Θα συμπληρωσω και'γω πρασινο μιλι




το αρωμα γυναικας




το μαγο αιζενχαιμ




το μαθηματα αμερικανικης ιστοριας




και το pulp fiction
 #114744  από away
 Τρί Ιαν 26, 2016 9:41 am
Ο π είναι ένας άρρητος αριθμός, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να εκφραστεί ακριβώς ως λόγος λόγος δύο ακεραίων (όπως 22/7 ή άλλα κλάσματα που χρησιμοποιούνται συνήθως για την προσέγγιση του π)· κατά συνέπεια, η δεκαδική απεικόνιση δεν τελειώνει ποτέ και ποτέ δεν εγκαθίσταται σε μια μόνιμη και επαναλαμβανόμενη παράσταση. Τα ψηφία φαίνεται να εμφανίζονται με τυχαία σειρά, αν και δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη κάποια απόδειξη για αυτό.

Την εχετε δει την ταινια? :smile-devil:
 #114748  από Στάθης
 Τρί Ιαν 26, 2016 12:27 pm
away έγραψε:Ο π είναι ένας άρρητος αριθμός, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να εκφραστεί ακριβώς ως λόγος λόγος δύο ακεραίων (όπως 22/7 ή άλλα κλάσματα που χρησιμοποιούνται συνήθως για την προσέγγιση του π)· κατά συνέπεια, η δεκαδική απεικόνιση δεν τελειώνει ποτέ και ποτέ δεν εγκαθίσταται σε μια μόνιμη και επαναλαμβανόμενη παράσταση. Τα ψηφία φαίνεται να εμφανίζονται με τυχαία σειρά, αν και δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη κάποια απόδειξη για αυτό.

Την εχετε δει την ταινια? :smile-devil:
Εννοείς αυτήν;;;
Εικόνα
Όχι, μαζί με μερικές πολύ ενδιαφέρουσες που είδα παραπάνω και δεν έχω δει, την βάζω στο προσεχώς !

Τελικά, μας επηρεάζουν "Θετικά" πάρα πολύ οι ταινίες. Ίσως περισσότερο και από τις ... ιντερφερόνες :smile-evilgrin: :smile-wondering:
 #114750  από MARINA21
 Τρί Ιαν 26, 2016 2:03 pm
Τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή μπορεί να τον επηρεασει και μια ταινία που βλέπουμε σε μια συγκεκριμένη συγκυρία της ζωής μας και έχοντας τα προσωπικά του οικογενειακα βιώματα ο καθένας και η οποία για κάποιον άλλο να μην έχει τίποτα να πει, να μην έχει να "μιλήσει", ίσως γιατί μένει σε ενα μέρος της ταινίας και παραβλέπει άλλα...Για μένα σημαντική είναι και μια ταινία που με προβληματιζει και με κάνει να σκεφτώ και να επαναξιολογησω πραγματα,καταστάσεις και κυρίως το τι θέλω τελικά εγω περισσότερο σε αυτή τη ζωή, προς τα που θέλω πραγματικα να κοιτάζω, γιατί ως γνωστόν πρέπει να προσεχείς που κοιτάς γιατί εκεί που κοιτάς θα πας! Επισης η διαπιστωση ποσο ματαιο καποιες φορες ειναι να φθείρεται κανείς χαμένος στους εμμονικους του στόχους, ανώτερους ίσως, αλλά εμμονικους και συνεπώς άκρως τοξικούς και ψυχοφθορους, όταν κατακλύζουν το είναι του και παύει να γεύεται τις χαρές που έχει να του προσφέρει η ζωή και γίνεται μονοδιάστατης άνθρωπος, είναι κάτι που εχεις να θυμάσαι απο μια σχετική ταινία ακόμα κι αν δεν ηταν απο τα αριστουργήματα που υπαρχουν κι εχεις δει. Για αλλους μια ταινία μπορεί να είναι μονο μαθηματικά... :happy-smileyflower: