Ομολογουμένως, πολλών εδώ η ζωή έχει γίνει γενικά "καραγκιόζ-μπερντέ", όμως εδώ φαίνεται αναμφισβήτητα ότι ο Αόρατος έχει "genuine" ταλέντο στα μηχανικές κατασκευές: Μήπως έκανε και στρατιωτικό στον ομόνυμο λόχο;
Προσωπικά, βέβαια θα είχα μια προτίμηση για το ΛΟΚ (για λόγους θέας), αλλά από το "πολιορκούμενο γκέτο" μας, οι δυνατότητες δραπέτευσης είναι, ακόμα τουλάχιστον, μηδαμηνές

Και έξω να βγούμε, τι θα παίξουμε; την έξοδο του Μεσολογγίου; η ίαση θα χρησιμοποιηθεί για να περιοριστούν τα όποια "μικροφιλοδωρήματα" δίνονται στους ανάπηρους που είμαστε από την πολιτεία. Και όσοι έχουμε μια κάποια ηλικία, και ξέρουμε πως έχει διεξαχθεί ο μεχρι τώρα εργασιακός μας βίος κλπ κλπ κλπ.
Μόνη λύση: Χτίζουμε το κάστρο μας, και προτάσσουμε τις ασπίδες μας. Δεν κλειστήκαμε εδώ επειδή μας γούσταρε, αλλά δε μας δόθηκε και ποτέ επιλογή. Και επειδή όλοι μας έχουμε, (ακόμα κι εσύ, που
ON THE DOWNSTAIRS, DOWNSTAIRS OF THE WRITING, για να καταλαβαινόμαστε, μένεις παρ' όλο που δεν σε υποχρεώνει καν ο ...νόμος, τρομάρα του...) ανάγκη να πολεμήσουμε αυτή την μονιμότητα αλλά και να γελάσουμε λίγο μεταξύ μας, να πάρουμε μια ανάσα για να επιβιώσουμε μέχρι την επόμενη επίθεση είτε ώση είναι αυτή, είτε τα ύφη του ΑΑ ή του Β ή του ΚΤ, ή του ΔΒ ή ακόμα και της ΚΜ. Και, εφ όσον τα καταφέρουμε, εκτοξεύουμε βέλη από τις πολεμίστρες για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να ανασαίνουμε μια ανάσα ακόμα. Αόρατε, ελπίζουμε στη δική σου συμβολή ώστε να μας παρέχεις και υγρόν πύρ με τις ικανότητές σου
Τολμάμε να ελπίζουμε ότι δεν προσβάλλουμε κανέναν, η Μαρία77 και εγώ, απλά επειδή ρωτάμε τους περαστικούς:
Τις εί; Που βλέπεις το παράλογο;
Τώρα για τις βαφές, Ελενάκι, δεν αποκλείουν τις ανταύγιες, ούτε το αντίθετο... Καλή επιτυχία και στο βάψιμο, και στο χτένισμα

Α, και άσε τον ΑΑ, μπορεί και να είναι κι άνθρωπος, δεν ξέρεις ποτέ, να μήν νομίσει ότι του καταλογίζεις πραγματα που δεν είπε ο ίδιος ποτέ... Άμα σώσω να πάω να δω εγώ τον ΑΑ σου, μπορεί να του πω καμιά κουβέντα, μεταξύ σοβαρού και αστείου... Βέβαια, μπορείς να του πεις ότι όπως και εσύ, η συμμαθήτρια του Β τον συστήνει ανεπιφύλλακτα διότι ρίχε αρρωστήσει τόσο, που δεν έσωσε να παέι να τον δεί αυτοπροσώπως...
Βέβαια, και αυτοί, σε μερικές περιπτώσεις, θυμίζουν πολύ τις φιγούρες του Αόρατου: όπως την εποχή που λέγόταν στο καραγκιοζοθέατρο:
"Αγγλοι, γάλλοι, πορτογάλλοι, σέρβοι βούλγαροι ρουμάνοι, πολωνοί: Όποιος σκοτώσει τον κατηραμένον όφιν θα πάρει χίλια φλουριά, την κόριν του πασά δια σύζυγον, και μετά τον θάνατον του πασά, θ' αναλάβει και τον θρόνον...". Άν θυμάμαι καλά, ο Αλέκος με τα κυδώνια (όπως αποκαλούσε ο Καραγκιόζης τον Αλέξανδρο το Μακεδόνα,) ξέκανε τον όφιν, αλλά έφυγε στην Περσία: οπότε καλοκάθησε πανω στον όφιν ο Καραγκιόζης, παντρεύτηκε την πριγκιπέσσα, αλλά το πώς έχασε τοοοσα λεπτά, και γιατί δεν έγινε ο ίδιος πασάς δεν μπόρεσα να το καταλάβω ποτέ...

Α, και δεν επιβεβαιώνω κανέναν αναχρονισμό, ο αείμνηστος Σπαθάρης είχε αυτο το ταλέντο...