Πριν από λίγες μέρες ήμουνα με το αυτοκίνητό μου στο συνεργείο, για μια επισκευή.
Κάποια στιγμή, βλέπω το μάστορα να μιλάει με μιά ξανθή πελάτισσα, η οποία κάτι του έλεγε και του ζητούσε επίμονα ένα ανταλλακτικό.
Εκείνος, ο έρημος, δεν καταλάβαινε τι του ζήταγε και ίδρωνε και ξεΐδρωνε να βγάλει άκρη.
Η ξανθή, όταν με είδε να πλησιάζω, γύρισε σε εμένα όλο ελπίδα και (λες και θα της έλυνα εγώ το πρόβλημά της), μου λέει:
"Αχ ... σας παρακαλώ καλέ μου κύριε ... ελάτε να με βοηθήσετε, γιατί ο κύριος μάστορας από δω δεν καταλαβαίνει τι του ζητάω ... Του ζητάω λοιπόν ένα επτακόσια δέκα !
Ήρθα με τα πόδια να το αγοράσω, μήπως και μου σπάσει η μηχανή, αν βάλω μπροστά χωρίς αυτό"
(κόκαλο εγώ ....)
" ... με συγχωρείτε ... τι είναι το επτακόσια δέκα που λέτε??? ούτε εγώ καταλαβαίνω ..."
(μισοτσαντισμένη η ξανθιά απαντάει)
"το 710 είναι ένα στρογγιλό πράγμα, που πάντα ήταν εδώ, στη μέση της μηχανής μου, αλλά τώρα δεν είναι, γι αυτό και θέλω να αγοράσω ένα άλλο, γιατί μάλλον τόχασα ..."
και πήρε και ένα χαρτί, και μας σχεδίασε ένα σαν αστέρι, και στη μέση έγραψε 710 ...
Πάλι δεν βγήκε άκρη, κοιταχτήκαμε με το μάστορα, οπότε και της λέει...
"Πάμε σε ένα άλλο αυτοκίνητο, σαν το δικό σας, να μου δείξετε πού πέφτει αυτό που λέτε ...'"
και ανοίγει το καπό ενός άλλου αυτοκινήτου.
"Ορίστε ... Βλέπετε εδώ κανένα 710 ??? Δείξτε το και σ' εμένα, να καταλάβω ο βλάκας !"
Χαρούμενη η ξανθιά που δικαιώθηκε, μας λέει τότε :
"ασφαλώς και θα σας το δείξω ... δε θα με τρελάνετε εσείς εμένα ... νάτο!"
.
.
.
.
.
.
.
.
Συνημμένα
710.jpg (14.4 KiB) Προβλήθηκε 46 φορές
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος panos59 την Πέμ Ιούλ 04, 2013 2:14 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Welcome to the Hotel California!
You can check-out any time you like,
but you can never leave!
οφείλεις στον Νίκο κέρασμα... 
