Χαρίτωνα και fillcinefil, ευχαριστώ για την ανταπόκρισή σας στη θεματική. Άντε μπράβο να βάζει και κανένας άλλος τίποτα.
Filllcinefil, τι σύμπτωση!
Το ανέφερες και για σήμερα ετοιμαζόμουνα να βάλω John Scofield.
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.
Βάλτε την μουσικούλα να παίζει, και σας διηγούμαι την ιστορία μου.
Ξέρεις εκείνη την διαφήμιση που λέει τι μου θύμισες τώρα, και μετά το ποιό φονικό βλέμα που έχω δεί , όταν της λέει πως θυμήθηκε την μάνα του; Έεε καμία σχέση.
Λοιπόν τί μου θύμησες!
Πρέπει να είναι καλοκαιράκι του 1995. Βλέπω και εγώ αφίσες John Scofild am Palmengarten (=βοτανικό κήπος, παρεπιπτόντως πολύ όμορφος, πηγαίναμε συχνά για βόλτα). Συναυλία δεν έχασα όσο καιρό είμουν στην Φρανκφούρτη (και ρόκ και τζάζ). Έ λέω, θα έχει καμιά αίθουσα... καλά θα είναι. Δεν το χάνω.
Κατευθείαν όπως σχόλασα πάω. Την φωτογραφική την είχα αφήσει στο γραφείο του αφεντικού (βύσμα βλέπεις) (τότε είχα μια EOS 5). Λοιπόν τί να δώ; Η συναυλία γινόταν σε μια μικρή, εξωτερική σκηνή που είχε, ο κόσμος στο γκαζόν. Ήταν ακόμη και νωρίς. Ο καιρός ένα θαύμα, λιακάδα, μανάδες με παιδάκια να τρέχουν και να παίζουν.
Κατόπιν όταν βγήκαν, ο Scofield σε ένα καταπληκτικό mood (πιστεύω και ο χώρος τον ενέπνεε), έπαιξαν τρομερά. Δεν θα το ξεχάσω. Δεν με έκοψε να πάρω και κανά έξτρα φίλμ (τότε δεν υπήρχε η λέξη digital). Συνήθως στις αίθουσες αφήναν στην αρχή κανά πεντάλεπτο και τραβούσαν ρεπόρτερ κλπ. Οπότε δεν φαντάστηκα.
Θα μπορούσα να πω μια από τις καλύτερές μου αναμνήσεις από την Γερμανία. Για την πρώτη καλύτερη (πάλι συναυλία θα τα πώ εν ευθέτω).
Το mood, σχετικό νομίζω, με το τραγουδάκι που παραθέτω.
Και για το πραγματικό σκηνικό παραθέτω Gwilym Simcock, Mike Walker, Adam Nussbaum, και Steve Swallow am Palmengarten. Να πώ την αλήθεια από αυτούς μόνο τον Swallow γνωρίζω. Αν και είναι από το 2012 και μάλλον κάπως αλλαγμένο το βλέπω το... stage.
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.
Θα μείνω στο θέμα με έναν επίσης τσιγγάνο (Manouche-Roma) μουσικό από την Γαλλία. Τον Birely Lagrene.
Μεγάλο το κομάτι αλλά (για μένα τουλάχιστον) πολύ ενδιαφέρον. Ακούστε το όλο αξίζει. Είνα από το Jazz festival της Marciac το 2010. Δεν την ήξερα την πόλη. Κοιτώντας στην wikipedia ανακάλυψα ότι είναι πόλη (;) 1200 κατοίκων (ρε να έκανα πρόταση στο χωριό μου και του χρόνου αντί για κλαρίνα να φέρουν τζάζ;). Στην αρχή με το ζέσταμα, κούρδισμα και κατόπιν αυτοσχεδιασμούς πάνω στα πάντα. Επιδεικνύετε; Λιγάκι.
Όλως τυχαία τον καιρό που βρέθηκα στην Φρανκφούρτη είχε συναυλία στην αίθουσα Μότσαρτ (Motzardsaal) της παλιάς όπερας (Alte Oper). Θα την έχανα; Με τίποτα.
Alte Oper.JPG (227.58 KiB) Προβλήθηκε 81 φορές
Birely Lagrene tiket.jpg (66.38 KiB) Προβλήθηκε 81 φορές
Εκρηκτικός όπως πάντα, μια performance απίστευτη.
Κάτι που επίσης μου'μεινε. Στην μέση της συναυλίας (διάλειμμα θα το πώ)
Ανέβηκαν στη σκηνή τρείς άλλοι μουσικοί. Πάλι τσιγκάνοι, ποιό ηλικιωμένοι (τότε αυτός πρέπει να ήταν ακόμη καμιά 30). Λοιπόν τα είδα (και τα άκουσα ) όλα. Αναρωτιώμουν ρε μπάς και είναι ο δάσκαλός του; Λίαν επιεικώς (από τεχνικής άποψης) οι τύποι ήταν εφάμιλοι.
Όλες χωρίς φλάς και χωρίς τρίποδο. Δυστυχώς είμουν στο δεύτερο μισό του φίλμ και το άδειασα στην αρχή που επέτρεπαν τα τραβάς. Μετά ξαναεπέτρεψαν αλλά... Έτσι η ανάμνηση μόνο σαν ανάμνηση.
Birely.jpg (235.75 KiB) Προβλήθηκε 81 φορές
Lagrene.jpg (239.58 KiB) Προβλήθηκε 81 φορές
Kαι το κοντάκτ.
Birely Lagrene.jpg (182.36 KiB) Προβλήθηκε 81 φορές
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.
Και η οικογένεια Rosenberg και ο Βirely Lagrene που από τα 8 του έπαιζε όλο το ρεπερτόριο του Reinhardt, έχουν "βαριές" επιροές από τον Django Reinhardt.
Ο τελευταίος δίσκος τους (2010) είναι το DJANGOLOGISTS. Τribute από τα 100 χρόνια της γέννησης του Reinhardt. Παρεμπιπτόντως συμετέχει και ο Birely. Το επίσημο site τους http://www.therosenbergtrio.com/store/album.html και η σελίδα του DJANGOLOGISTS.
Εδώ η ταινία. Αναφέρετε στην εβδομάδα που γίναν οι ηχογραφήσεις του δίσκου. Έτσι να χορτάσετε, Django (Reinhardt εεε), Rosenberg's και Birely. Σκέτο τσιγκάνικο (μουσικά) πανόραμα, μαγεία η μουσική. Κρίμα που δεν το έχουν ανεβασμένο και με καλή ποιότητα.
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.