Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Τι κάνεις εδώ παιδάκι μου;
Τζένη Καρέζη: Τραγουδάω...
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Στη σκάλα τραγουδάει κανείς;
Τζένη Καρέζη: Γιατί; Στη σκάλα του Μιλάνου πώς τραγουδάνε;
Δεσποινίς διευθυντής
Γεωργία Βασιλειάδου: Ποιο δόντι σε πονάει;
Χωρικός: Ο κάτω δεξιός τραπεζίτης.
Γεωργία Βασιλειάδου: Εμ, βέβαια. Τραπεζίτης και αριστερός γίνεται;
Η κυρά μας η μαμή
(Στο διάλειμμα της δίκης, η Καίτη Λαμπροπούλου πάει να βάλει λίγο πούδρα στο πρόσωπό της)
Νίκος Τσούκας [Αστυφύλακας]: Απαγορεύονται αυτά εδώ!
Καίτη Λαμπροπούλου: Γιατί; Τι έκανα;
Νίκος Τσούκας: Εδώ ειναι δικαστήριο. Η πλαστοπροσωπία διώκεται ποινικά!
Η σωφερίνα
(Αφού έπεσαν με το αεροπλάνο στη μέση της ερήμου)
Βαγγέλης Σειληνός: Εγώ λέω να κάτσουμε εδώ και να περιμένουμε το καραβάνι.
Ρένα Βλαχοπούλου: Ναι, θα περάσει το καραβάνι των οχτώ και δέκα...
Μια Ελληνίδα στο χαρέμι
Μάρω Κοντού: Τι κάνεις βρε Παναγιώτη; Βρήκες καμιά δουλειά;
Δημήτρης Νικολαίδης: Άνοιξα ένα μαγαζάκι, αλλά με κλείσανε μέσα.
Μάρω Κοντού: Γιατί;
Δημήτρης Νικολαίδης: Έ, βλέπεις, το άνοιξα με λοστό!
Μια Ιταλίδα απ΄ την Κυψέλη
Λάμπρος Κωσταντάρας: Άντε να πάρεις ψωμί.
Γιος: Πόσο να πάρω;
Λάμπρος Κωσταντάρας: Ξέρω ΄γω; Πάρε καμιά πενηνταριά κιλά. Και ν΄ αποφασίσουμε ένα βράδυ να κάνουμε ξενύχτι να το κάνουμε παξιμάδια. Έτσι όπως πάμε, το φαί θα κοπεί που θα κοπεί εδώ μέσα, να ΄χουμε τουλάχιστον κάτι να τραγανίζουμε σα σκίουροι...
Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι
Κώστας Δούκας: Πού ήσουνα;
Κώστας Χατζηχρήστος: Πού με έστειλες;
Κώστας Δούκας: Πού σε έστειλα; Να πας κάτι πράγματα της κυρά Παναγιώτας και κάτι λουμίνια της κυρά Θοδώρας!
Κώστας Χατζηχρήστος: Ε, τα λουμίνια! Μου πέσανε!
Κώστας Δούκας: Γι' αυτό άργησες;
Κώστας Χατζηχρήστος: Ώσπου να τα μαζώξω, τι να κάνω;
Κώστας Δούκας: Να σου κοπανήσω μία...!
Κώστας Χατζηχρήστος: Μην κάνεις χειραψίες γιατί... Πού είσαι; Σε κολλάω μια κουτουλιά στο ψωμοσάκουλο και θα κάνεις δέκα μέρες να φας! Τ' ακούς; Δεν μπορείς να μου συμπεριφέρεσαι έτσι!
Κώστας Δούκας: Τι 'ν' αυτά που μου λες ρε;
Κώστας Χατζηχρήστος: (Κορδώνεται) Τι με κοιτάς; Έτσι και ξετυλιχτώ θα γίνω ένα κι ενενήντα και δε θα σε γλυτώνει άνθρωπος!
Της κακομοίρας
We are all in the gutter, but some of us are looking at the stars.
Oscar Wilde
