Το ποιός έχει δικάιωμα να κάνει τί, μήν το ψάχνεις, από πλευρας ηθικής, [δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ των δύο] διότι στην
ΕΦΑΡΜΟΓΗ των δικαιωμάτων είναι που χαλάει η σούπα: το ότι έχουν όλοι που ανέφερες αυτό το δικαίωμα είναι δεδομένο. (προσωπική ζωή, και
εμείς είμαστε οι τελευταίοι που θα θελήσουμε ποτέ να τους το αρνηθούμε.
ΕΥΤΥΧΩΣ δεν έχουμε καν αυτό το δικαίωμα. Αντίθετα, χαιρόμαστε μαζί τους. Και να τους το αρνούμασταν
εμείς, θα έπρεπε να μας γράψουν ή μάλλον να μας στείλουν στο Δαφνί

). Άλλο τόσο δικαίωμα είχε η Μαρία... Δικαίωμα-ξεδικαίωμα, το έτερο ήμισυ είναι αυτό που είναι,
δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα ούτε γι αυτό, ΔΥΣΤΥΧΩΣ. Από μια άποψη βέβαια, παλι καλά, τουλάχιστον τον είδε για ότι είναι αρκετά νωρίς... Τώρα η κοπέλα στο "ΣΚΠ και εργασία" κι αυτή άνθρωπος δεν είναι; Τα δικαστήρια δε δίνουν παρά ελάχιστες αποζημειώσεις.
ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΓΝΩΜΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ Λυπάμαι... Και την υπόθεση του Ναύπλιου σας την αράδιασα (περίπου) ολοκληρη... ότι και να προσπάθησαν να κάνουν οι δικαστές για να βοηθήσουν την ομοπαθή μας, αλλά ο νόμος είχε αλλάξει και δε μπορούσαν πιά Αντε να ζητήσεις ρέστα στο Μιχάλη το Σταθόπουλο, τον "αρχιτέκτονα" του νομοσχεδίου αυτού και στην τότε Βουλή... Κάποια συνάδελφός μου (στη σύνταξη) διαφωνει να βοηθήσει σε μια προσπάθεια συνδικαλιστικής αρωγής για οτυς ΑΜΕΑ συναδέλφους. Είναι νοοτροπίες που τις πολεμάμε μέρα τη μέρα, και κάστρα χρειαζόμαστε πολλά... Με το να αγνοείς τις επιθέσεις, δεν σταματάς τις επιπτώσεις τους...
ΜΗ ΜΠΛΕΚΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΠΡΑΜΑΤΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΟΝΕΙΡΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ "ΔΕΣΕΙ" Η ΣΑΛΤΣΑ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ακόμα και εγώ, που την έννοια της αναπηρίας ΔΕΝ τη θεωρώ συνώνυμη του αποκλεισμού αλλά δικαίωμα, διότι αυτού του είδους οι δυσκολίες (φυσική αναπηρία) πρέπει να σταματήσουν να θεωρούνται απαξιωτικές.
ΠΡΕΠΕΙ, αλλά δε θα γίνει ποτέ κατι τέτοιο, και το ξέρουμε όλοι...