• Γιατί τα αρνητικά συναισθήματα μας καταστρέφουν

  • Η ψυχοσωματική διάσταση της πολλαπλής σκλήρυνσης. Τι σημαίνει για εσάς η ψυχολογία και πως δρα στην ΣΚΠ.
Η ψυχοσωματική διάσταση της πολλαπλής σκλήρυνσης. Τι σημαίνει για εσάς η ψυχολογία και πως δρα στην ΣΚΠ.
 #75660  από Στάθης
 Τετ Ιούλ 25, 2012 5:13 pm
(Συντάχθηκε από τον Αλέξη Φωτόπουλο)

Όταν μέσα μας φωλιάζει ο φόβος και όλα τα αρνητικά συναισθήματα που πηγάζουν από αυτόν, τότε η ενέργεια που κυκλοφορεί σε μεσημβρινούς (ποταμούς ενέργειας) μέσα μας μπλοκάρεται με αποτέλεσμα το κάθε όργανο που τροφοδοτείται με ενέργεια από τον μεσημβρινό που έχει το μπλοκάρισμα να χάνει την ενέργεια του και να ασθενεί (α-σθένεια= έλλειψη σθένους, έλλειψη ενέργειας). Τα αρνητικά συναισθήματα διαμέσου των τσάκρας επιδρούν στον υποθάλαμο και στη συνέχεια στην υπόφυση και επηρεάζουν πλήρως την έγκριση όλων των ορμονών του σώματος μας, όπως προκαλούν την έKκριση χημικών ουσιών όπως της αδρεναλίνης, της κορτιζόλης, της υπερβολικής χοληστερίνης και ινσουλίνης, οι οποίες δηλητηριάζουν όλα τα όργανα του σώματος μας και τα αιμοφόρα αγγεία μας.

Τα αρνητικά συναισθήματα απενεργοποιούν το ανοσοποιητικό μας σύστημα (διαμέσου του τσάκρα του καρδιακού πλέγματος) και κατ’ αυτό τον τρόπο όλοι οι ιοί και τα μικρόβια, καρκινικά κύτταρα που κυκλοφορούν μέσα μας επιτίθενται στον οργανισμό και τον καταβάλουν. Το κυριότερο όμως ο φόβος, η αμφιβολία, η αγωνία και η ανησυχία μας οδηγούν σε μία αμυντική στάση, η οποία μας παρεμποδίζει την αυθόρμητη ροή της νοημοσύνης και έμπνευσης που δεχόμαστε από την Πηγή μας.

Τα αρνητικά συναισθήματα μας δημιουργούνται όταν αμφιβάλλουμε ότι κάποια ανάγκη μας δεν θα πραγματοποιηθεί ή κυρίως φοβάμαι ότι δεν θα πραγματοποιηθεί.

Το κακό με τους ενήλικες είναι ότι κρατάμε το φόβο, το θυμό, μέσα μας, με αποτέλεσμα να σταματάμε τη ροή της ενέργειας μέσα μας, να στέλνουμε μήνυμα στον υποθάλαμο και στη συνέχεια στην υπόφυση να εκκρίνει υπερβολικά ορισμένες ορμόνες που μας καταστρέφουν την υγεία μας, όπως της κορτιζόλης, αδρεναλίνης, ινσουλίνης, χοληστερίνης ή να προκαλούν τη μείωση της θυροξίνης που καταστρέφει κυριολεκτικά το μεταβολισμό μας. Τα συναισθήματα όπως κι όλες οι ανθρώπινες εκδηλώσεις είναι ενέργεια η οποία πάλλεται σε ορισμένες συχνότητες. Είναι ενέργεια που φουντώνει, εξαπλώνεται και πρέπει να την αφήσουμε να ρέει και να φύγει. Είναι ένα κύμα ενέργειας, το όποιο αν το μπλοκάρουμε με το να το κρατήσουμε μέσα μας, μας κάνει τεράστια ζημιά.

Αν δείτε τα παιδιά δεν κρατούν αρνητικά συναισθήματα. Παίζουν, θυμώνουν

Εγώ έπαθα Σκλήρυνση κατά Πλάκας διότι κράτησα μέσα μου το μίσος, το θυμό, τις ενοχές. Η αρνητική ενέργεια των αρνητικών μου συναισθημάτων διαμέσου του 4ου τσάκρα, του τσάκρα της καρδιάς, παραπλάνησαν το ανοσοποιητικό μου σύστημα και το έκαναν να βλέπει τμήματα του σώματος μου, σαν εχθρούς του.

Δυστυχώς ο περισσότερος κόσμος εθίζεται στα αρνητικά συναισθήματα (ενοχή, φόβο...) με την διαδικασία της εκκρίσεως πεπτιδίων και της εισβολής τους στα κύτταρα μας διαμέσου των ανάλογων υποδοχέων.

O Herbert Benson πρόεδρος του Harvard Medical School’s Mind – Body Medical Institute μας λέει ότι σκέψεις γεμάτες φόβο και stress, οδηγούν σε έKκριση στρεσογόνων ορμονών όπως της νορεπινεφρίνης που εμποδίζουν όλες της φυσικές θεραπευτικές δυνάμεις του σώματος μας να δράσουν. Μπορεί οι στρεσογόνες αυτές σκέψεις να μην πραγματοποιηθούν ποτέ, αλλά η ζημιά που προκαλούν είναι η ίδια…

Η κύρια όμως ορμόνη που εκκρίνεται από τα επινεφρίδια όταν κυριαρχούμαστε από αρνητικές σκέψεις, είναι η κορτιζόλη. Σύμφωνα με τον Dr Bruce McEwen διευθυντή νευροενδοκρινολογίας στο Rockefeller University στο New York University, η έκκριση κορτιζόλης φθείρει τον εγκέφαλο, οδηγεί σε ατροφία τα εγκεφαλικά κύτταρα και προκαλεί απώλεια μνήμης. Επίσης αυξάνει την πίεση αλλά και το σάκχαρο στο αίμα, με αποτέλεσμα την αρτηριοσκλήρυνση και την ανάπτυξη καρδιακών ασθενειών.



Το κυριότερο αρνητικό συναίσθημα είναι ο φόβος.

Ένας ασθενής με Σκλήρυνση κατά πλάκας στην Αμερική συνειδητοποίησε ότι έπαθε αυτή την ασθένεια επειδή ένοιωθε ένα διαρκή φόβο, μια μόνιμη απειλή. Ο διαρκής φόβος του έθετε σε συνεχή συναγερμό τα επινεφρίδια τα οποία ήταν υποχρεωμένα να παράγουν συνεχώς κορτιζόλη και να φθείρουν ανεπανόρθωτα το σώμα του. Περιέγραψε το φόβο του, την διαρκή απειλή που δεχόταν και έθετε σε λειτουργία τα επινεφρίδια, σαν τον συναγερμό που κτυπά όταν η πόρτα παραβιάζεται από διαρρήκτες. Για το σώμα μας, ο φόβος είτε είναι πραγματικός είτε είναι φανταστικός, έχει τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα, την έκκριση της κορτιζόλης.

Όπως μας εξηγεί ο Dr Alex Loyd, τα πάντα ελέγχονται από τον μεταιχμιακό ή συναισθηματικό εγκέφαλο και συγκεκριμένα του υποθάλαμου, οποίος ελέγχει τα εξής:

1ον την αρτηριακή πίεση του αίματος,

2ον την θερμοκρασία του σώματος,

3ον την ρύθμιση των υγρών του σώματος μας δια μέσου της δίψας και της λειτουργίας των νεφρών,

4ον την συσταλτικότητα της μήτρας,

5ον την έκκριση γάλακτος από το στήθος,

6ον την συναισθηματική μας διαδικασία,

7ον την αυξητική ορμόνη,

8ον τα επινεφρίδια,

9ον την ορμόνη του θυρεοειδή αδένα και

10ον την λειτουργία των σεξουαλικών οργάνων.



Η διαδικασία της δημιουργίας κορτιζόλης: ο υποθάλαμος που λαμβάνει σήμα κίνδυνου, διαμέσου του τρίτου ματιού, όταν διακατεχόμαστε από στρες και αρνητικά συναισθήματα, εκκρίνει την ορμόνη CRH (Corticotropin Releasing Hormone), ορμόνη που διεγείρει την υπόφυση για να παράγει την ορμόνη ACTH. Η ορμόνη ACTH (Adrenocorticotropic Hormone), που εκκρίνεται από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης, διεγείρει την έκκριση της κορτιζόλης από τα επινεφρίδια.

Σύμφωνα με την Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η κορτιζόλη αυξάνει το σάκχαρο του αίματος διασπώντας το γλυκογόνο και προωθώντας τη μετατροπή των αμινοξέων σε γλυκόζη στο ήπαρ, διαδικασία που ονομάζεται γλυκονεογένεση. Για το λόγο αυτό η κορτιζόλη είναι μια διαβητογόνος ορμόνη. Από την άλλη πλευρά ενισχύει τον καταβολισμό των πρωτεϊνών. Η μυϊκή μάζα ελαττώνεται, ενώ παρουσιάζεται και οστεοπορωτική δράση. Με την παρουσία της κορτιζόλης, το λίπος έχει την τάση να συγκεντρώνεται στον τράχηλο και τον κορμό. Η κορτιζόλη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, και κυρίως τα λεμφοκύτταρα, ενώ περιορίζει την εκδήλωση της φλεγμονώδους απάντησης. Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται η επιρρέπεια του οργανισμού απέναντι στις λοιμώξεις. Λόγω κατακράτησης χλωριούχου νατρίου, αυξάνεται και η αρτηριακή πίεση. Όταν υπάρχει υπερέκκριση κορτιζόλης, μπορεί να παρατηρηθούν ψυχικές διαταραχές. Τέλος, η κορτιζόλη μπορεί να προκαλέσει νέο έλκος στο γαστρεντερικό σύστημα ή να αναζωπυρώσει παλαιό έλκος.

Η πίστη μας, καθώς και τα θετικά συναισθήματα της αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αυτοθεραπεία μας. Στο Hearth math Institute στην Αμερική απέδειξαν ότι η πίστη μπορεί να εναρμονίσει τη δύναμη του σώματος και της ψυχής μας με την πρόθεσή μας να θεραπευτούμε. Αναλυτικότερα ανακάλυψαν ότι με τη βαθιά πίστη, το ανοσοποιητικό μας σύστημα παράγει την Ανοσοσφαιρίνη Α (Immunoglobulin A) που καταπολεμά όλους τους ιούς.

Έχει αποδειχθεί ότι άτομα που διαλογίζονται για 5 λεπτά κάθε πρωί, ισχυροποιούν το ανοσοποιητικό τους σύστημα, ανεβάζοντας με το διαλογισμό τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α.

Τα θετικά συναισθήματα (αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης, γενναιοδωρίας), που καλλιεργούμε με το διαλογισμό, ανεβάζουν τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α.

Αντιθέτως, τα αρνητικά συναισθήματα όπως αυτά του φόβου, του θυμού, του μίσους, που έρχονται στο νου μας, ακόμη και για πέντε λεπτά, είναι ικανά να μειώσουν σημαντικά τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α και κατά συνέπεια να μειώσουν σημαντικά, αν όχι να απενεργοποιήσουν, το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Το παν είναι πώς μεταφράζουμε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Κάθε φορά που κάνουμε θετικές σκέψεις ή ερμηνεύουμε θετικά μια εμπειρία μας ή συναναστροφή με τους συνανθρώπους μας, το ασυνείδητο γράφει Όφελος-Κέρδος. Η θετική ενέργεια που δημιουργείται τροφοδοτεί όλη μας την ύπαρξη, δίνοντάς μας τη δύναμη να επιτύχουμε σ’ ό,τι επιθυμούμε. Αν κάνουμε αρνητικές σκέψεις ή ερμηνεύσουμε αρνητικά μια εμπειρία μας, δημιουργείται αρνητική ενέργεια που μας μπλοκάρει και δεν μας αφήνει να πετύχουμε αυτά που θέλουμε, αλλά μας δημιουργεί εσωτερική σύγκρουση, η οποία είναι η κύρια αιτία όλων των θεωρουμένων ανιάτων ασθενειών.

Ο Γερμανός γιατρός Ryke Geerd Hamer υποστηρίζει ότι καρκίνο παθαίνουμε όταν έχουμε μεγάλη εσωτερική σύγκρουση, όταν η ζωή μας είναι ενάντια στο σκοπό της ψυχής, που εκφράζεται με τα συναισθήματά μας, όταν πάμε εντελώς ενάντια στα συναισθήματά μας. Το μόνο πραγματικό συναίσθημα που υπάρχει είναι η αγάπη και όλα τα συναισθήματα και αρετές που πηγάζουν από αυτή όπως η χαρά, η γαλήνη, η αγαλλίαση, ο ομορφιά, ο ενθουσιασμός, η ελπίδα, η εμπιστοσύνη, η αλληλεγγύη. Όταν διακατεχόμαστε από το φόβο και από τα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτόν όπως είναι ο πανικός, ο θυμός, το μίσος, η οργή, η ζήλια, ο φόβος απώλειας, θανάτου, σημαίνει σίγουρα ότι έχουμε κόψει την επικοινωνία, την πρόσβαση με την Πηγή μας, πάμε ενάντια στο σκοπό της ψυχής μας, βιώνουμε εσωτερική σύγκρουση και αργά ή γρήγορα η αρρώστια θα έλθει για να μας κάνει να αναθεωρήσουμε τη ζωή μας και να έλθουμε στο «σωστό δρόμο». Έχω αναφερθεί ξεκάθαρα στη δομή του εγκεφάλου μας όπου όταν έχουμε αρνητικά συναισθήματα ο μεταιχμιακός ή συναισθηματικός εγκέφαλος δίνει εντολή στον ερπετικό ή αυτόνομο νευρικό σύστημα να μπει σε διαδικασία συναγερμού όπου αυξάνει την πίεση του αίματος τον κτύπο της καρδιάς, την αναπνοή, σφίγγει τα δόντια, εκκρίνει γαστρικά υγρά, δημιουργεί σπαστική κίνηση στο έντερο, σφίγγει τους μυς στον αυχένα και στον ώμο. Σε βαθύτερη βέβαια σύγκρουση παραπλανά το ανοσοποιητικό σύστημα το οποίο αντιλαμβάνεται ότι απειλείται από τα ίδια του τα μέλη και επιτίθεται σε αυτά. Υπάρχουν τόσα αυτοάνοσα νοσήματα, όσα είναι και τα όργανα ή μέρη του σώματός μας. Σε ακόμη βαθύτερη σύγκρουση το άτομο παθαίνει καρκίνο. Όταν απαλλαγούμε από το φόβο, όλα διορθώνονται, όλα πάνε τέλεια μέσα μας.

Ο Γάλλος γιατρός Jean-Jacques Crèvecœur και ο Γερμανός γιατρός Ryke Geerd Hamer μας εξηγούν πως μπορούμε να ξεπεράσουμε τις εσωτερικές συγκρούσεις:

o Το να ξαναμάθουμε λοιπόν να ακούμε τα συναισθήματά μας, να τα αναγνωρίζουμε και να τα δεχόμαστε, να τα ευχαριστούμε μάλιστα που επαγρυπνούν για μας, είναι ένας πρώτος σταθμός για να αποφεύγουμε τις καταστρεπτικές εσωτερικές συγκρούσεις και το στρες. Εάν, επιπλέον, μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας με τρόπο κατάλληλο, υπεύθυνα, χωρίς να αποδίδουμε στους άλλους την ευθύνη, θα μπορέσουμε πολύ γρήγορα να ξαναβρούμε την ισορροπία μας.

o Να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Να τολμάμε τις αντιπαραθέσεις, με σεβασμό στους άλλους: πόσες φορές, σε δύσκολες, τεταμένες, δυσάρεστες καταστάσεις, δεν συνέβη να μην τολμήσουμε να πούμε τα πράγματα στον άλλο, με σεβασμό, αλλά και σταθερά, με θάρρος; Πόσες φορές δεν κατάπιαμε τα λόγια μας από φόβο μην προκαλέσουμε σύγκρουση; Φοβόμαστε συχνά να πούμε δυσάρεστα πράγματα, επειδή πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να διατηρούμε την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Όμως αυτή η ειρήνη είναι απατηλή, αφού μέσα μας μπορεί να γεννιέται ένα ισχυρό βίαιο συναίσθημα. Όμως, μην λέγοντας τίποτα, αυξάνουμε την αίσθηση απογοήτευσης και μνησικακίας μέσα μας, μέχρι που η κατάσταση γίνεται αφόρητη. Τότε, είτε ξεσπάμε βίαια πάνω στον άλλο, οπότε συμβαίνει αυτή η σύγκρουση και η ρήξη που ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, είτε καταπίνουμε τα συναισθήματά μας για άλλη μια φορά, και τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια, που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που έχουμε δημιουργήσει ... Το να τολμάμε τη σύγκρουση, είναι το να μάθουμε να μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν, ήρεμα, χωρίς υπεκφυγές. Το να μάθουμε να εκφράζουμε με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους.

o Να συγχωρούμε, όχι να συγχωρήσουμε τον άλλο για το κακό που μπορεί να μας έχει κάνει, αλλά να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για τον πόνο που δεχτήκαμε να ζήσουμε τόσο καιρό, μέχρις ότου χαλαρώσουμε, μέχρις ότου εκφράσουμε στον άλλο τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας, μέχρις ότου τολμήσουμε την αντιπαράθεση, μέχρις ότου, επιτέλους, αναγνωρίσουμε και δεχτούμε την πραγματικότητα, μέχρις ότου κλείσουμε τις εκκρεμότητές μας.

Όσο και αν μας εκπλήσσει, υπεύθυνοι για τα σοκ, τις εσωτερικές συγκρούσεις, το στρες μας, δεν είναι ποτέ οι άλλοι, ούτε τα γεγονότα. Το παν είναι πως μεταφράζουμε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Η ασθένεια δεν είναι μοιραία, δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Που θέλει να πει, ότι αλλάζοντας τις συνήθειες συμπεριφοράς μας, τους τρόπους σκέψης μας, τη συναισθηματική ζωή μας, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την επήρεια των ασθενειών πάνω μας. Τελικά αν κάπου «πέσαμε έξω» με πολλή αγάπη, χιούμορ και ταπεινότητα, θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον εαυτό μας για την ηλιθιότητά μας και να μας συγχωρήσουμε για το κακό που μας κάναμε.

Ο ολιστικός γιατρός Dr Bradley Nelson στο βιβλίο του «The Emotion Code» μας εξηγεί ξεκάθαρα ότι όλες οι ασθένειες προέρχονται από παγιδευμένα συναισθήματα. Ονομάζει τη μέθοδο απαλλαγής των αρνητικών συναισθημάτων «Future Medicine» δηλαδή ιατρική του μέλλοντος. Εξετάζοντας την αρχαία Κινέζική ιατρική που η κύρια αιτία όλων των ασθενειών είναι ανισορροπία της ενέργειας στο σώμα μας, εφάρμοσε την τεχνική του «The Emotion Code», όπου διαπίστωσε ότι η κύρια αιτία στις παρακάτω ασθένειες ήταν τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα και θεράπευσε τα περισσότερα από αυτά όπως: αλλεργίες, άσθμα, ισχίο, πόνο στη μέση, στα γόνατα, στις αρθρώσεις, στον αυχένα, στην κοιλιακή χώρα, στους ώμους, στο στήθος, στα μάτια, προβλήματα στον καρπικό σωλήνα, ινομυώματα, χρόνια κόπωση, καρκίνο, σκλήρυνση κατά πλάκας, Λύκο, καούρες, διαβήτη, νόσο του Chron, δυσκοιλιότητα, σπαστική κολίτιδα, κατάθλιψη, υποθυρεοειδισμό, ίλιγγο, ημικρανίες, αϋπνίες, κρίσεις πανικού, φοβίες, δυσλεξία, μαθησιακές δυσκολίες, Parkinson, προβλήματα ακμής σε μεγαλύτερες ηλικίες, υπογλυκαιμία, αδυναμία.

Ελευθερώνοντας το σώμα μας από τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα του δίνουμε την ευκαιρία να αυτοθεραπευτεί, διότι όπως έχουμε αναφέρει, τα αρνητικά συναισθήματα απενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και το παραπλανούν έτσι ώστε να θεωρήσει εχθρούς διάφορα σημεία ή όργανα του σώματος, να επιτεθεί και να μας δημιουργήσει όλες τις φλεγμονές και αυτοάνοσα νοσήματα που προαναφέραμε.

Τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα είναι η κύρια αιτία για όλους τους πόνους που υποφέρουν οι άνθρωποι σήμερα με κυρίαρχο τον πονοκέφαλο, τον πόνο στον αυχένα (που βρίσκεται ο ερπετικός εγκέφαλος) τον πόνο στη μέση. Τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα προκαλούν ανησυχίες, κατάθλιψη, αϋπνίες.

Τι είναι τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα; Είναι ενέργεια που παγιδεύεται στο σώμα μας, όταν έχουμε βιώσει έντονο θυμό, θλίψη, ενοχές, ζήλια.

Το σώμα μας έχει πολύ μεγαλύτερη σοφία από το νου μας, θυμάται τα πάντα, βασίζεται στα δεδομένα του υποσυνειδήτου, όπου έχουν καταγραφεί τα πάντα. Πολλοί έχουν ξεχάσει το θυμό που είχαν για κάποιο πρόσωπο, όταν όμως εστιάσουν την προσοχή τους στο πρόσωπο και στο περιστατικό που τους δημιούργησε θυμό και τους κτυπήσουμε κάτω από το στήθος στο δεξί μέρος που είναι πάνω από το συκώτι ή και στο αριστερό που ξεκινά ο μεσημβρινός του συκωτιού, το σημείο αυτό πονά και πονά έως ότου βγάλουν, απεγκλωβίσουν την ενέργεια του θυμού που έχει εγκλωβιστεί σε αυτό το σημείο.

Κάθε αρνητικό συναίσθημα βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του σώματος μας και δονείται με μια ιδιαίτερη συχνότητα, τα πάντα άλλωστε στο Σύμπαν είναι ενέργεια που δονούνται σε μία ορισμένη συχνότητα. Ενώ δονούνται με την συγκεκριμένη συχνότητα την μεταδίδουν και στους ιστούς που βρίσκονται γύρω από αυτά τα όργανα. Τα αρνητικά συναισθήματα δονούνται με κατώτερες συχνότητες, ενώ τα θετικά με ανώτερες. Όταν έχουμε παγιδευμένα συναισθήματα, έλκουμε συνεχώς τα συναισθήματα αυτά, έλκουμε πρόσωπα και καταστάσεις που θα μας δημιουργήσουν αυτά τα συναισθήματα. Αυτό γίνεται γιατί τα αρνητικά συναισθήματα είναι ενέργεια που πάλλεται και μεταδίδεται στους ιστούς τους σώματος, όταν έχουμε θυμό μέσα μας, θυμώνουμε γρήγορα με κάθε κατάσταση διότι ήδη το σώμα μας δονείται συνεχώς στη συχνότητα του θυμού. Άλλωστε στο Σύμπαν έλκουμε αυτό στο οποίο επικεντρώνουμε τη συνείδηση μας. Όταν έχουμε μέσα μας θυμό, επικεντρώνουμε τη συνείδησή μας στο θυμό και τα κύτταρά μας είναι γεμάτα υποδοχείς θυμού, ο εγκέφαλός μας είναι γεμάτος νευρωνικά δίκτυα θυμού.



O χάρτης του Emotion Code του Bradley Nelson:

Πρόβλημα στο:

Αιτία

λεπτό έντερο ή στην καρδιά

εγκατάλειψη, απιστία, χαμός, έλλειψη αγάπης

σπλήνα ή στο στομάχι

ανησυχία, απελπισία, αηδία, νευρικότητα

πνευμόνι ή στο παχύ έντερο

κλάμα, αποθάρρυνση, απόρριψη, θλίψη, πόνος (η γυναίκα του Christopher Reeve πέθανε επτά μήνες μετά, από καρκίνο του πνεύμονα 44 ετών)

συκώτι και στη χολή

θυμός, πικρία, ενοχή, μίσος, μνησικακία, πανικός, κατάθλιψη

νεφρά ή στην κύστη

κατάκριση, τρόμος, φόβος

αδένες και σεξουαλικά όργανα

ταπείνωση, ζήλια, πόθος, καταπίεση





Συμπέρασμα:

Τα αρνητικά μας συναισθήματα είναι η κύρια αιτία όλων των ασθενειών, της φτώχειας και της μιζέριας που βιώνουμε στη ζωή μας. Θέτουν τον ερπετικό μας εγκέφαλο σε συναγερμό, με αποτέλεσμα την έγκριση όλων των ορμονών του σώματος μας, προκαλώντας την έγκριση χημικών ουσιών όπως της αδρεναλίνης, της κορτιζόλης, της υπερβολικής χοληστερίνης και ινσουλίνης, οι οποίες καταστρέφουν τα κυριότερα όργανα του σώματος μας και τα αιμοφόρα αγγεία μας. Επίσης ο συναγερμός αυτός απενεργοποιεί το ανοσοποιητικό και το πεπτικό μας σύστημα. Διαμέσου δε του τσάκρα της καρδιάς παραπλανά το ανοσοποιητικό μας σύστημα και προκαλεί όλες τις αυτοάνοσες ασθένειες. Όταν τα αρνητικά συναισθήματα είναι ισχυρά, παγιδεύονται μόνιμα στο σώμα μας σε συγκεκριμένα όργανα, ανάλογα με το συναίσθημα και προκαλούν κατώτερες δονήσεις που έλκουν αρνητικά πρόσωπα και καταστάσεις στη ζωή μας.

Το μέλλον που περιμένει τον καθένα μας δεν μπορεί παρά να είναι σύμφωνο με την ποιότητα των σκέψεών μας.

Ζούμε πάντα την ιστορία που φανταστήκαμε.

P. G. Malet
Συνημμένα
376617_418744548171173_1156557132_n.jpg
376617_418744548171173_1156557132_n.jpg (32.85 KiB) Προβλήθηκε 16756 φορές
 #75663  από ΑΝΝΑ59
 Τετ Ιούλ 25, 2012 5:39 pm
:text-thankyouyellow: Σταθη !!!!! Ομως.....τα θετικα συναισθηματα....πού τα πουλανε ????? Πού ???? Να παμε να αγορασουμε...μπολικα !!!!! :think:
 #75671  από Κωνσταντίνα
 Τετ Ιούλ 25, 2012 7:27 pm
Στάθη καλησπέρα, ήταν ευχάριστη έκπληξη αυτό το βιωματικό κείμενο που μας δημοσιεύεις και προσωπικά :text-thankyouyellow:

Παρακολουθούμαι στο Νοσοκομείο του Γεννηματάς από το 1997.Έχω επισκεφθεί βέβαια και άλλους γιατρούς εκτός Γεννηματά, κατά καιρούς.
Όσοι περάσατε από το συγκεκριμένο νοσοκομείο, είναι βέβαιο ότι καθίσατε πολλάκις σ' αυτή την αναπαυτική :) καρέκλα της κλινικής ημέρας, παρέα με άλλους 15 ασθενείς, για να ρουφήξετε πχ γ' σφαιρίνη, κορτιζόνη, μιτοξανδρόνη, tysabri......

Επειδή η ώρα παραμονής μας (τουλάχιστον 1, 2, 3, ..... ώρες) σ' αυτό το δωμάτιο (12 τμ;;;;;; με το ζόρι για ......15, ....19 άτομα), οι συζητήσεις που γίνονταν ήταν πολλές, κυρίως βασανιστικές!!! :obscene-hanged: .
Πόσοι δε φύγαμε από την ημερήσια νοσηλεία μας, σκ@τ@;;;;
Το συμπέρασμα που αποκόμισα, το εξηγεί ωραιότατα το κείμενο που δημοσίευσε ο Στάθης. :text-goodpost: Συμπεριλαμβάνομαι πρώτη στο προς συμπέρασμα "υλικό".

podiki μου, μη θυμώνεις επειδή αναφέρει τη λέξη ανοσοποιητικό.
Έχεις συναντήσει ποτέ άνθρωπο, ο οποίος ξυπνά το πρωί και νιώθει αυτοπεποίθηση και ικανός να συντρίψει ανθρώπους αν χρειαστεί, χωρίς ενοχή και να πάθει σκπ;;;;;Εγώ όχι και πιστεύω ότι δεν υπάρχει.

Μου ταιριάζει αρκετά ΚΑΙ το αυτοάνοσο μοντέλο, επειδή οι σκληρυντικοί, μαλώνουμε πρώτα μες το κεφάλι μας και αν βγάλουμε το θυμό μας, βιώνουμε ενοχή.
Μου ταιριάζει επειδή αυτό βίωνα επί χρόνια.Επειδή εκπαιδεύτηκα ως το καλό παιδάκι που είναι κακό, να εκφράσει το θυμό του και τη δυσαρέσκειά του, έπρεπε να πάθει σκπ για να πάψει να "τρώει" τον εαυτό του.

Αυτές είναι οι βιωματικές εμπειρίες μου από τη συναναστροφή μου .....μαζί σας. Μοιάζουμε τόσο πολύ :whistle: :romance-kisscheek: :romance-kisscheek:
:romance-kisscheek:

ΥΓ ας το συζητήσουμε.................
 #75675  από Π.Μ79
 Τετ Ιούλ 25, 2012 8:32 pm
Βλέπουμε ένα κείμενο που αποτελεί τον απόλυτο ορισμό της μπαρούφας, χωρίς καμία απόδειξη, με γιατρούς που τη λέξη ''επιστήμη'' την ξέχασαν εδώ και αιώνες.

Καλή η καλή ψυχολογία κλπ, αλλά μην έρχεται τώρα ο κάθε κακομοίρης γιατρουδάκος της πλάκας να μας λέει ότι εμείς φταίμε κιόλας. Έλεος!!!!
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Π.Μ79 την Τετ Ιούλ 25, 2012 11:05 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
 #75676  από LL--MM
 Τετ Ιούλ 25, 2012 8:46 pm
Συγγνώμη ρε Στάθη, αλλά κι εγώ έχω ακουστά ένα γερμανό γιατρό ονόματι Άντολφ Χίτλερ και τον υφιστάμενό του Γιόζεφ Μέγκελε, που έστειλαν τουλάχιστον έξι εκατομύρια Εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, που έκαναν ότι εκαναν στο Δίστομο, που όταν κατέβηκαν οι Γερμανοί στη Θεσσαλονίκη έκαιγαν τα παιδιά ζωντανά μπροστά στις μανάδες τους (μου το διηγήθηκε μια ανηψιά που γλίτωσε από θαύμα) που σήμερα ανεχόμαστε μια "ναζού" ν'απαιτεί λεφτά αντι να δίνει αποζημειώσεις και θεωρείς ότι είναι τα αρνητικά συναισθήματα που μας καταστρέφουν;

Και στο Δίστομο και στη Θεσσαλονίκη δεν πήγαν ποτέ ούτε ο Χίτλερ ουτε ο Μέγκελε, γιατί αυτά τα "νέα παιδιά" των γερμανών μαρτυρούσαν μωρά μέχρι θανάτου για την πλάκα; τα νέα παιδιά δεν ήταν άνθρωποι ή τα μωρά της γυναίκας;

Υπάρχει σχέση αιτίου αιτιατού μεταξύ των συναισθημάτων μας και της καταστροφής που αναγκαζόμαστε να υποστούμε παντοιοτρόπως;
Στάθης έγραψε:Τα θετικά συναισθήματα (αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης, γενναιοδωρίας), που καλλιεργούμε με το διαλογισμό, ανεβάζουν τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α.
Όταν φτάσουμε σε αυτά τα "θετικά συναισθήματα" σημαίνει ότι δεν πονάμε πιά, ότι ΔΕΝ ΑΝΑΓΚΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΥΠΟΣΤΟΥΜΕ τα όποια εξαναγκαστήκαμε, και τότε, όποιος θέλει, ας συγχωρήσει, γιατί όχι; η συγγνώμη αυτή δίνει μια αίσθηση παντοδυναμίας, αλλά όσο πονάμε, τα όποια "θετικά", παραμένουν "παρά φύσει"...

Θα σου πρότεινα να πας να ρωτήσεις για πιο σίγουρα στην Ισραηλινή πρεσβεία ως προς το ποιά πρέπει να είναι τα συναισθήματα των Εβραίων απέναντι στη "Σοά", και μετά τα λέμε... Και πες μας το κι εμάς, ώστε όοολοι μας ν'αρχίσουμε να στέλνουμε λουλούδια μεχρι και στους νευρολόγους...

Λυπάμαι, δε μπορείς να φανταστείς πόσο θα ήθελα να συμφωνήσω μαζι σου... Θα σου'λεγα ότι στέλνω χαιρετίσματα σ'αυτόν τον Αλέξη Φωτόπουλο, :liar: αλλά δε θα με πίστευε κανένας και θα είχαν δίκαιο...

Η γιαγιά η Κασσάνδρα
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος LL--MM την Τετ Ιούλ 25, 2012 9:44 pm, έχει επεξεργασθεί 2 φορές συνολικά.
 #75679  από Στάθης
 Τετ Ιούλ 25, 2012 9:42 pm
Από τις αρνητικές αντιδράσεις και αρνητικά συναισθήματα στις περισσότερες απαντήσεις μπορεί κανείς να αντλήσει σε πόσα έχει δίκιο το άρθρο το οποίο συντάχθηκε από τον Αλέξη Φωτόπουλο.

Δεν σημαίνει ότι συμφωνώ σε όλα. Απλά το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και αξίας αναφοράς.
 #75684  από Στάθης
 Τετ Ιούλ 25, 2012 10:22 pm
Όταν είχα πολύ αρνητικά συναισθήματα την έπαθα την ΣΚΠ.

Έτσι για μένα, το κείμενο έχει αρκετά κοινά. Δεν σημαίνει όμως ότι αυτό ισχύει για όλους.

Τα τελευταία χρόνια όσο πιο πολύ εμβολίζω των εαυτό μου με θετικά συναισθήματα (είναι πολύ δύσκολο στους σημερινούς καιρούς είναι η αλήθεια) με αργά αλλά σταθερά βήματα δυναμώνω και βλέπω την ΣΚΠ κατάματα. Μπορεί ποτέ να μην την ξεπεράσω άλλα ας μετριάσω τα αρνητικά συναισθήματα όσο μπορώ. Εκέι νομίζω μπορώ να παίξω μπάλα. Έχω την δύναμη να σκέφτομαι και λίγο θετικά. Βοηθάω πολύ τον εαυτό μου κάτι μέρες.... και αυτό έχει αντίκτυπο θετικού προσήμου... στην ΣΚΠ.

Είναι μια μεγάλη κουβέντα, αλλά έτσι είναι και η ΣΚΠ για τον κάθε έναν μας. Μια μεγάλη ιστορία....
 #75689  από LL--MM
 Πέμ Ιούλ 26, 2012 8:23 am
Anyone can claim just anything... Oπότε, ο εν λόγω Χάμερ, είναι αποδεδειγμενος ναζής. Η αναγνώριση από την οποία χαίρει από τους ομοίους του είναι μηδαμηνή, όπως βλέπουμε και στην ανωτέρω αναφορά. Μη μπλέκεις με δαύτους, Σταθη, οι παρεξηγησεις γίνονται εύκολα...

Ο καθένας παίρνει ότι χρειάζεται από οτιδήποτε, ή τουλάχιστον, "what they can afford". Εμένα πάντως ο Φωτόπουλος αυτός μου θυμίζει τους "σαιεντόλοτζι" του Ρον Χαμπαρντ... τ'αποτελέσματα είναι τα αυτά. Βέβαια, άν είστε και φαν του Τom Cruise, είναι ιδεώδες...
Κι άλλος ένας Φωτόπουλος: δεν τα λέει τόσο διαφορετικά. Αυτός, τουλάχιστον ξέρει ότι κοροϊδεύει την κατάσταση... :teasing-neener:
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος LL--MM την Πέμ Ιούλ 26, 2012 10:05 am, έχει επεξεργασθεί 2 φορές συνολικά.
 #75691  από Κωνσταντίνα
 Πέμ Ιούλ 26, 2012 9:33 am
podiki έγραψε:........................................................................................................

υγ. Α και κάτι ακόμα , εγώ φαίνεται είμαι η εξαίρεση γιατί τα νεύρα μου και το θυμό μου τα ξέσπαγα πάντα , είχα τρελάνει τους γονείς μου , την αδερφή μου , τους φίλους , τους γκόμενους ... Μάλλον είμαι η εξαίρεση . Γενικά είμαι πολύ εκφραστικός τύπος . Δεν κρατάω τίποτα μέσα μου .
Καλημέρα στην παρέα,
podiki μου ο θυμός, ο επίμονος θυμός που περιγράφεις, δεν μπορώ να ξέρω τις ρίζες του.Το βέβαιο είναι ότι αισθανόσουν απειλή και μη ικανοποίηση των αναγκών σου, για να αντιδράς με θυμό σε όλους αυτούς που αναφέρεις.
Ο επίμονος θυμός από τα λίγα που γνωρίζω, είναι κρυμμένα συναισθήματα που χρειάζεται να αναγνωριστούν, ώστε ο άνθρωπος να εξελιχθεί με αποτελεσματικό τρόπο για τη ζωή του :romance-kisscheek: :romance-kisscheek: :romance-kisscheek: :romance-kisscheek: