Κραυγή από μια Ελληνίδα (14/2/2012)
Δουλεύω 25 χρόνια κι έχω πληρώσει το ταμείο μου μέχρι την τελευταία δεκάρα που όφειλα. Εχω πληρώσει από το μισθό μου ανελειπώς ό,τι όφειλα.
Το ίδιο κι οι γονείς μου, που ζουν με μια φτωχοσύνταξη.
Δεν έκλεψα, δεν πήρα ποτέ μίζα ή φακελλάκι για τίποτα, δεν μπήκα σε καμιά δουλειά με μέσον. Δούλεψα σαν το σκυλί για να τα βγάλω πέρα.
Δεν έφαγα από καμιά πίτα και δεν ευνοήθηκα ποτέ από ένα κράτος που δεν ξέρει καν την..... ύπαρξή μου, εκτός από όταν μου ζητάει λεφτά.
Δεν πήρα άδεια με μέσον, δεν έχτισα αυθαίρετα, δεν λάδωσα καμιά πολεοδομία, εφορία, γιατρούς, δικηγόρους και λοιπές ευγενείς κατηγορίες.
Μένω με νοίκι και το πληρώνω στην ώρα μου, θυσίασα κάθε μικρή χαρά για να πληρώνω λογαριασμούς και για να είμαι μόνιμα έντιμη και με το κούτελο καθαρό.
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ
ΔΕΝ ΕΚΛΕΨΑ ΚΑΝΕΝΑΝ
ΔΕΝ ΕΥΝΟΗΘΗΚΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ.
Και όσες φορές χρειάστηκα περίθαλψη, πρόνοια, βοήθεια, το κράτος ήταν απόν. Τα παιδιά μου σπούδασαν στα δήθεν δωρεάν σχολεία σας και, για να περάσουν στο πανεπιστήμιο, πλήρωνα την παραπαιδεία σας. Οι γονείς μου πλήρωναν 40 χρόνια ασφάλιστρα και όταν αρρώστησαν δεν βρήκαν κρεβάτι τσάμπα. Όταν έχανα τη δουλειά μου, έπαιρνα ένα επίδομα ντροπής και βίωνα μόνη τον Γολγοθά μου.
Δεν ξέρω αν άλλοι ξυπνάνε τώρα, αν άλλοι χάνουν τώρα τα κεκτημένα, αν άλλοι χόρτασαν και τώρα άρχισαν να πεινάνε, αλλά εγώ και κάποιες άλλες χιλιάδες απλών φτωχών ανθρώπων δεν είχαμε κεκτημένα ποτέ, δεν χορτάσαμε ποτέ, δεν ζήσαμε με άνεση ποτέ.
Δεν υπάρχει υπομονή πλέον. Μέχρις εδώ.
Το μυαλό μας αρχίζει και στρίβει επικίνδυνα.
Δεν υπάρχει αντοχή για άλλη κοροϊδία, για άλλη κλεψιά, για άλλη μιζέρια.
Και δεν υπάρχει πλέον ΕΥΓΕΝΕΙΑ.
Δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να δεχτεί έτσι ήσυχα και υποτακτικά τη σφαγή του.
Δεν είμαστε ντροπιασμένοι, δεν είμαστε δουλικά, δεν είμαστε σκουπίδια.
Υπήρξε μια περίοδος που ήμασταν όλοι σαστισμένοι, πολλοί δεν ήξεραν πού πάει το βιολί, δεν ήξεραν αν έπρεπε να περιμένουν λίγο ακόμα ή να ξεσπάσουν.
Από χτες αποδεικνύεται πλέον πέραν κάθε αμφιβολίας πως
ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΑΣ.
Η μάνα μου, που παίρνει μια κωλο-σύνταξη, δεν πρόκειται να σας πληρώσει φόρο.
Τα παιδιά μου δεν θα τα αφήσω να δουλεύουν με 400 ευρώ 12 και 14 ώρες, ούτε και να μάθουν να είναι υποτακτικά και αναξιοπρεπή. Θα τα παροτρύνω να βγουν στο δρόμο, να πεινάσουν έστω, αλλά και να μην ανεχτούν άλλο τέτοια ντροπή.
Θα πεινάσω, μπορεί να κόψω το ηλεκτρικό και να έχω ένα κερί, μπορεί να φτάσω στο τελευταίο σκαλί μιζέριας, να μείνω στο δρόμο, να ζήσω σαν αγρίμι, αλλά δεν θα πάω πλέον με το πρόγραμμά σας.
Υπάρχουμε εμείς που δεν ήμασταν του «τα φάγαμε όλοι μαζί», δεν πήραμε τίποτα από την πίτα, δεν καταδεχτήκαμε να γλύψουμε, να ταπεινωθούμε, να ξεπουληθούμε.
Ο παππούς μου κι ο πατέρας μου κι εγώ δουλέψαμε, ιδρώσαμε, πονέσαμε, βασανιστήκαμε.
Δεν σας χρωστάμε ούτε μια δεκάρα. Δεν έχουμε καμιά υποχρέωση να ανεχτούμε τις τιμωρίες και τις υποδείξεις εκείνων που δεν έχουν καμιά σχέση με τη ζωή μας, τα βάσανά μας, τα όνειρά μας. Μας χρωστάτε όσα μας κρατήσατε από τη δουλειά μας, όσα σας δώσαμε πληρώνοντας συνέχεια, ασταμάτητα για να τα κλέβετε και να κάνετε λογαριασμούς και βίλες.
Με όσους τα φάγατε, μαζί και να μοιραστείτε τα χρέη και να ξεπουλήσετε τις περιουσίες σας και τις δικές τους, για να βρείτε λεφτά αν δεν έχετε. Με τους εκβιαστές εσείς έχετε αλισβερίσια, μαζί τα κανονίζετε χρόνια τώρα να κάνετε ξεκαθάρισμα λογαριασμών όπως κάνουν οι μαφιόζοι.
Είναι μεγάλη ντροπή με τη χορτασμένη κοιλάρα σας να κλέβετε από τη σύνταξη που έχει ένα γεροντάκι των 400 ευρώ. Να κλέβετε από τη ζωή των νέων. Να κλέβετε από τη ζωή των απλών φτωχών ανθρώπων που παλεύουν για ένα ψευτο μεροκάματο . Να κλέβετε από την υγεία, από την παιδεία, από την πρόνοια του λαού για να γεμίσετε τα άδεια ταμεία που εσείς αδειάσατε.
Κι όχι μόνον. Να ξεπουλάτε σε τιμή ευκαιρίας, χωρίς κανέναν έλεγχο, χωρίς να λογοδοτήσετε σε κανέναν ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ.
Δεν μας εγγυάται κανείς πλέον πως δεν θα μας πουλήσετε όλους κοψοχρονιά σαν σκλάβους στις νέες αποικίες.
ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΔΕΚΑΡΑ.
Οι ζωές μας θα γίνουν ελεύθεροι σκοπευτές πάνω στην ασυδοσία σας.
Μας θίξατε. Μας προσβάλατε πολύ άγρια. Μας πίνετε το αίμα.
Τα ψέματα τέλειωσαν.
ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ….
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος panos59 την Κυρ Φεβ 26, 2012 10:28 am, έχει επεξεργασθεί 3 φορές συνολικά.
Welcome to the Hotel California!
You can check-out any time you like,
but you can never leave!
Δεν έχει σημασία πόσες ανάσες πήρες στην ζωή σου......αλλά πόσες φορές σου κόπηκε η ανάσα........
