Καλησπέρες πολυαγαπημένε κόσμε.
Άντε τελειώσαμε και σήμερα, πάει αυτό και πάμε γι άλλα.
Καλά πήγε και ομαλά θα έλεγα. Θέλανε βέβαια να μας κρατήσουν κι απόψε για έναν αντιεμετικό ορό το πρωί αλλά πρότεινα να κάνει τον βραδυνό, να φύγουμε μετά, το πρωί να πάρει αντιεμετικά χάπια και το δέχτηκαν.
Έτσι αντί για τις 8 το βράδυ που ήταν να γίνει κανονικά ο βραδυνός ορός είπα να τον κάνουν νωρίτερα στις 6, κλέψαμε και άλλη μισή ώρα και τελικά έγινε στις 5.30.
Στις 6 και κάτι είμασταν στο σπίτι.
Από εδώ και πέρα βέβαια και για 21 μέρες είναι λίγο επικίνδυνα γιατί είναι η περίοδος ανοσοκαταστολής.
Είμαι βέβαια κι εγώ "λίγο" κουρασμένος και τώρα λέμε για relax-time.
Εσείς ελπίζω να είστε καλά όλοι.
Χάρηκα πολύ με την Βικούλα μας, πάντα καλά νέα και που θα πάει... θα ξεπεράσει και τα ιντερνετικά προβλήματα.
Ένα τελευταίο που ήθελα για την ώρα είναι να επαναλάβω μια φράση της mary_d_ath...
Το "πλήγμα" ήταν μεγάλο, το αυτοκινητάκι μου είναι το μόνο άψυχο πράγμα που μου δίνει χαρά
Αν κάτσουμε να καλοσκεφτούμε πόσα άψυχα πράγματα μας δίνουν ζωή τότε θα καταλάβουμε σε τι μαγικό κόσμο ζούμε με ιδανικό βέβαια να χαιρόμαστε άψυχα και έμψυχα...
