Η προδοσία του facebook!

[ΝΤΙΑΝΑ]

Aγαπημένοι μου συνοδοιπόροι νυν και πρώην...
Όταν πριν τέσσερα χρόνια έκανα την εγγραφή μου εδώ,ένιωσα ότι βρέθηκα σε ένα χώρο γεμάτο φίλους που με καλωσόρισαν ζεστά και οι οποίοι θα ήταν πάντα δίπλα μου να με εμψυχώνουν στις δυσκολίες,να με συμβουλεύουν, να ανταλλάσσουμε εμπειρίες,να γελάμε και να κλαιμε...
Τώρα τέσσερα χρόνια μετά, νιώθω προδομένη, πικραμένη και απογοητευμένη...
Πληροφορήθηκα η ανόητη ρομαντική (που τόσο καιρό αναρωτιόμουν τι απέγιναν δεκάδες μέλη),οτι μετακόμισαν στο facebook και περνώντας καλά εκεί,έριξαν μαύρη πέτρα πίσω τους ...Κι ας ήταν εδώ το σπίτι τους ,κι ας ήταν εδώ ο χώρος που πρωτογνωρίστηκαν,που γέλασαν,που ήπιαν καφέ,που μάλωσαν που φίλιωσαν...
Νιώθω προδομένη σαν τα μικρά παιδιά που τα εγκαταλείπουν οι φίλοι τους, όταν βρίσκουν καινούριους!
Νιώθω θυμωμένη επειδή λόγω φιλοσοφίας ζωής,δεν έχω facebook και επομένως στερούμαι επικοινωνίας ,δεν ισχύει όμως το ίδιο για όσους έχουν τη δυνατότητα να εμφανίζονται και εδώ και εκεί (ή να ακροβατούν με το ένα πόδι εδώ στο φόρουμ και με το άλλο στο facebook, όπως μου είπε αγαπημένος μου φίλος).
Αναρωτιέμαι αν σας λείπει καθόλου το φόρουμ όλους εσας που τόσο εύκολα το απαρνηθήκατε!
Οφείλω οπωσδήποτε ένα μεγάλο ευχαριστώω στον αγαπημένο μου Πάνο που είναι πάντα εδώ (θεωρώ ευλογία την γνωριμία μας και δη την προσωπική) στον Κώστα , τον Στάθη(αρχηγέ υποκλίνομαι)και τονΓιάννη οι οποίοι αποτελούν σταθερές αξίες(ελπίζω) τα κορίτσια μας βέβαια,την Λίτσα ,την Σοφία ,την Μιμικα την Έλενα που δεν ξεχνουν το φόρουμ και όλα τα καινούρια μέλη που με ελπίδα και προσδοκία ενεργούς συμπαράστασης εγγράφονται εδώ.
Φιλιά πολλά και καλή συνέχεια ειδικά σε κείνους που φύγαν(παράκληση για το τραγούδι της Μποφίλιου Πάνο μου).

[litsa]

κορίτσι εχεις δίκιο.!!
είμαι σχεδόν απο τις πιο παλιές, που κάθε φορά που λέω φεύγω, πάλι ξαναγυρνάω.. την ίδια στιγμή είμαι εδώ πάλι, έστω για ένα γεια!!!

ας σκεφτούν όσοι έφυγαν και ας μας πουν τον λόγο....

εμείς εδώ είμαστε.. να τα λέμε....

[adrCy]

το ίδιο πράγμα παρατηρείται και σε άλλα φόρουμς άλλης θεματολογίας (π.χ. στο φόρουμ της σχολής μου). Ο λόγος όπως λένε, είναι διότι το facebook είναι πιο εύχρηστο και επειδή το χρησιμοποιούν καθημερινά ούτως ή αλλιώς.
Όμως ξεχνάνε ένα πολύ βασικό μειονέκτημα του:Στο fb οι παλιές συζητήσεις δύσκολα μπορούν να αναζητηθούν και να ξανασυζητηθούν, αντίθετα με το φορουμ.
Είναι πολλές φορές που βρήκα απάντηση στα ερωτήματα μου, μέσα από παλιές δημοσιεύσεις μελών.
Οι πληροφορίες στο fb χάνονται μέσα στον όγκο των ποστς. Κάτι τέτοιο δεν συμβαινει εδώ.

[panos59]

[ΝΤΙΑΝΑ]

Ευχαριστώ Πάνο μου

[Still]

Πριν απο τεσσερα χρονια λοιπον, οταν πρωτομπηκα και γω, παρατηρησα μερες με κινηση και μερες με ηρεμια στο φορουμ.
Νομιζω, πως οι περισσοτεροι απο εμας επισκεπτομαστε το φορουμ μονο οταν εχουμε ενα "προβλημα" προς επιλυση, πχ. επεισοδιο, νεα αγωγη, κεπα κλπ. για να βρουμε μια πιθανη λυση η πιθανη στηριξη στο προβλημα μας, η ακομα και ν ανατρεψουμε σε παλαιοτερα σχετικα θεματα, και αυτο δεν το θεωρω καθολου μεμπτο.
Καποιοι, θ αγαπηθουν λιγο περισσοτερο και θα γινουν φιλοι στο facebook η θ ανταλλαξουν και τηλεφωνα, οπως εγω με το Γιαννη.

Γενικα, γιατι καποιος γινεται μελος σε φορουμ?
Ειδικα σε ιατρικου ενδιαφεροντος.

Νομιζω πως καταλαβαινεις τι θελω να πω.

Ενα εξτρα μπραβο για τον Πανο που συμμετεχει συνεχως και μας λεει ωραια ανεκδοτα

[elena]

Το ξέρετε ότι είχαμε και chat?το είχατε προλάβει?ααααα περνάγαμε απίστευτα !!!μαζευόμασταν όλοι το βράδυ ,αλλά και κατά την διάρκεια της ημέρας όταν έμπαινες όλο και κάποιον θα έβρισκες.
anyway....ξέρετε ο καθένας ίσως έχει τους λόγους του που "απομακρύνθηκε"από το φόρουμ...μπορεί να είναι το οτιδήποτε,σημαντικό,άσχετο,λυπηρό......καμιά φορά και να μην αντέχει κάποιος να "σηκώνει" το βάρος της ασθένειας του άλλου...όταν ο ίδιος δεν είναι ψυχολογικά καλά.
Οπότε μην το βλέπεις έτσι Ντιάνα.....κανείς δεν εγκατέλειψε κανέναν....

Υ.Γ.βέβαια εγώ είμαι τσαντισμένη με τον Γιάννη και τον Κώστα ,αλλά τους το φυλάω...δεν θα κάνουν καμιά συνάντηση που θα το μάθω?μμμμμμμμ εκεί να δεις....

[kely]

Γλυκιά, ευαίσθητη Ντιανούλα . Είσαι μες την καρδιά μου.

[ΝΤΙΑΝΑ]

Καταρχήν ευχαριστώ για τις απαντήσεις
Λίτσα μου, πράγματι είσαι πάντα παρούσα παρότι ανήκεις στα πρώτα μέλη
adrCy έχεις δικαιο,εδώ οι δημοσιεύσεις δεν χάνονται.Για μένα είναι ευχάριστη συντροφιά σε αξημέρωτα βράδυα
Still, πράγματι είναι ένα φόρουμ ιατρικού ενδιαφέροντος ,μόνο που για μένα δεν λειτούργησε ποτέ μόνο έτσι.Όταν κατα καιρούς έβγαζα τα εσώψυχά μου στη φόρα η ανταπόκριση που είχα δεν αφορούσε το ιατρικό σκέλος του φόρουμ αλλά περισσότερο το ψυχολογικο,φιλικό.Ναι κάποιοι μπορουν να ανταλλάξουν τηλέφωνα αν οι συνθήκες ευνοήσουν(κι εγώ μιλώ με αγαπημένους φίλους που γνώρισα εδώ) γεγονός που αποδεικνύει οτι δεν είναι ένα φόρουμ ψυχρού ιατρικού ενδιαφέροντος αλλά ένας χώρος που δύνανται να γεννηθούν και να ανθίσουν δυνατές φιλίες
Ελενα,μα γι'αυτό είμαστε εδώ ,για να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και στα άσχημα και στα δύσκολα και να χαιρόμαστε με τα ευχάριστα
Πάνο μου,Kely μου ,το ξέρετε πόσο σας αγαπώ
Μια γλυκιά καληνύχτα σε όλες και όλους

[Μιμικαμ]

Ντιάνα μου γλυκιά,

Το ποστ σου πόσες αλήθειες κρύβει.....μου θύμισες τις πρώτες μας ενθουσιώδεις συναντήσεις , τον απέραντο ενθουσιασμό μου, όταν πριν καν κάνω ακομα την εγγραφή μου στο φόρουμ, έτρεξα να γνωρίσω από κοντα αυτά τα λατρεμένα πλάσματα, που εγω τα διάβαζα και τα θαύμαζα μήνες πριν τα γνωρίσω ,δυστυχώς φαίνεται πως περνάμε ισως κάποια κρίση, όπως σε ολες τις σχέσεις κάποια στιγμή δημιουργείται φθορά, κοπωση, στο χέρι μας είναι, εάν θέλουμε να αναγεννηθούμε και να ξαναγίνουμε η ομορφη παρέα που είχαμε χτίσει, ο καθένας μας βάζοντας το δικό του προσωπικό στίγμα.....

Θα συμφωνήσω με όλα οσα γράφουν και τα παιδια, είναι λιγο από όλα, αυτό [που συμβαίνει τον τελευταίο καιρό στο φόρουμ, όμως εγω θα βρίσκομαι εδώ, όταν νιώθω την ανάγκη να μάθω τα νεα σας και να πω εστω μια καλημέρα στην αγαπημένη μου, πιστη , καθημερινή μου παρέα....