Ο διάλογος που ακολουθεί, είναι μεταξύ δύο υψηλόβαθμων στελεχών της μεγάλης φαρμακευτικής GTH (Give Them Hope). Έχει αποδοθεί σε ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά για διευκόλυνση των αναγνωστών. Αποτελεί μια προ τριετίας δημοσιογραφική αποκάλυψη των ΚΕΠΑΚΙΑΚΩΝ ΝΕΩΝ.
- Λοιπόν Paul τα πράγματα έχουν ζορίσει πολύ!
- Τι εννοείς; Για κάντο πιο λιανά.
- Αυτοί οι σκληρυνσάδες μωρέ.
- Ε τι μ΄ αυτούς; Μια χαρά ασθενείς είναι. Άσε που για να λέμε και την αλήθεια οι περισσότεροι μεσ΄ την απελπισία τους, δοκιμάζουν ό,τι φάρμακο τους πλασάρουμε!
- Πάνε αυτά. Ξέχνα τα!
- Τι να ξεχάσω ρε Peter;
- Ξυπνήσανε πια. Δεν μασάνε. Η ενημέρωση βλέπεις. Αυτό το ρημάδι το internet μας έφαγε!
- Σιγά μη ξυπνήσανε. Τράβα αύριο στα δελτία μια είδηση για τις νέες έρευνες που κοντεύουν να ολοκληρωθούν και να δώσουν μία τεράστια ελπίδα για την αντιμετώπιση της ΣΚΠ και βλέπουμε αν τσιμπάνε ή όχι!
- Ρε μεγάλε μέτρησες! Αυτό θα κάνουμε! Αλλά πρέπει να βρούμε κάτι πειστικό. Σου τόπα δεν μασάνε πια εύκολα όπως παλιά.
- Το έχω ήδη σκεφτεί. Άλλωστε δεν θα χρειαστεί να τους πούμε και ιδιαίτερα ψέματα.
- Έλα ρε πες μου κι΄ εμένα την ιδέα.
- Θα τους πούμε για τα πειράματα που κάνουμε τον τελευταίο καιρό στα ποντίκια.
- Ποια ρε αυτά που τα μπολιάζουμε με σκλήρυνση;
- Ε τώρα μεταξύ μας μιλάμε. Μη λέμε βλακείες. Αφού δεν ξέρουμε τι την προκαλεί. Απλά τους αποσυντονίζουμε λίγο το ανοσοποιητικό και νάσου τα Τ λεμφοκύτταρα να τρώνε τα ίδια τους τα νεύρα.
- Ρε είπαμε μεταξύ μας μιλάμε. Στο τέλος θα το πιστέψουμε κι΄ οι ίδιοι απ΄ το πολύ πες - πες. Ποια Τ λεμφοκύτταρα και κουραφέξαλα. Τη δουλειά τους πάνε να κάνουν τα έρμα αλλά φαίνεται ο εχθρός είναι ισχυρός και τα νικάει!
- Δε ξέρω τι λες εσύ, εγώ πάντως θα πιστέψω την τσέπη μου! Και η τσέπη μου λέει, όπως άλλωστε και όλη η ιατρική κοινότητα, πως η σκλήρυνση είναι αυτοάνοσο. Κι΄ έτσι θα παραμείνει. Εδώ μιλάμε για χρυσορυχείο. Ποιο χρυσορυχείο για αδαμαντορυχείο μιλάμε!
- Ναι μωρέ αλλά τους έχουμε πεθάνει τους ταλαίπωρους. Τους έχουμε κάνει το ανοσοποιητικό μαρμελάδα. Ούτε ένα απλό κρυολόγημα δε μπορούν ν΄ αντιμετωπίσουν.
- Πας καλά; Τους λυπάσαι τώρα;!!!! Εμείς φταίμε ρε που αρρώστησαν;
- Όχι βέβαια! Εδώ που τα λέμε από τότε που λανσαρίστηκε η μόδα του αυτοάνοσου, έχουμε χεστεί στο τάληρο και μάλιστα με τη συνείδησή μας καθαρή!
- Ναι ρε! Εμείς τι φταίμε! Εμείς μία απλή φαρμακευτική είμαστε που πειραματιζόμαστε σε ότι μας λένε. Αυτοάνοσο δεν μας είπαν; Ε κι΄ εμείς εστιάζουμε την έρευνά μας στο ανοσοποιητικό!
- Ναι αλλά τους δουλεύουμε ψηλό γαζί! Άκου τώρα προσομοιάζουμε λέει τη σκλήρυνση στα ποντίκια. Αφού ρεσύ δεν ξέρουμε τη τύφλα μας γι΄ αυτή πως την προσομοιάζουμε;!
- Και τι θες να κάνουμε. Πρέπει να παρουσιάζουμε κάθε λίγο και λιγάκι έργο. Κάτι καινούργιο τέλος πάντων. Ξέρεις οι σκληρυνσάδες είναι αρκετά ξύπνιοι και δεν πρέπει να τους αφήνουμε πολύ καιρό με το ίδιο φάρμακο γιατί θα μας πάρουν χαμπάρι! Και τότε αντίο! Το χάσαμε το τραίνο. Λίγοι είναι αυτοί που έχουν σταματήσει τις αγωγές! Αν συνεχίσουν έτσι μας βλέπω σύντομα να το γυρνάμε σε βιοτεχνία καραμέλας για τα μικρά και τότε πάνε, πετάξανε τα χιλιάρικα που μας σκάνε τώρα για ένα κουτί ελπίδα που τους πουλάμε.
- Με άγχωσες τώρα!
- Και καλά έκανα! Γι΄ αυτό για να μην χάσουμε το τραίνο, μία είναι η συνταγή. ΑΥΤΟΑΝΟΣΟ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
-
- Λοιπόν Paul τα πράγματα έχουν ζορίσει πολύ!
- Τι εννοείς; Για κάντο πιο λιανά.
- Αυτοί οι σκληρυνσάδες μωρέ.
- Ε τι μ΄ αυτούς; Μια χαρά ασθενείς είναι. Άσε που για να λέμε και την αλήθεια οι περισσότεροι μεσ΄ την απελπισία τους, δοκιμάζουν ό,τι φάρμακο τους πλασάρουμε!
- Πάνε αυτά. Ξέχνα τα!
- Τι να ξεχάσω ρε Peter;
- Ξυπνήσανε πια. Δεν μασάνε. Η ενημέρωση βλέπεις. Αυτό το ρημάδι το internet μας έφαγε!
- Σιγά μη ξυπνήσανε. Τράβα αύριο στα δελτία μια είδηση για τις νέες έρευνες που κοντεύουν να ολοκληρωθούν και να δώσουν μία τεράστια ελπίδα για την αντιμετώπιση της ΣΚΠ και βλέπουμε αν τσιμπάνε ή όχι!
- Ρε μεγάλε μέτρησες! Αυτό θα κάνουμε! Αλλά πρέπει να βρούμε κάτι πειστικό. Σου τόπα δεν μασάνε πια εύκολα όπως παλιά.
- Το έχω ήδη σκεφτεί. Άλλωστε δεν θα χρειαστεί να τους πούμε και ιδιαίτερα ψέματα.
- Έλα ρε πες μου κι΄ εμένα την ιδέα.
- Θα τους πούμε για τα πειράματα που κάνουμε τον τελευταίο καιρό στα ποντίκια.
- Ποια ρε αυτά που τα μπολιάζουμε με σκλήρυνση;
- Ε τώρα μεταξύ μας μιλάμε. Μη λέμε βλακείες. Αφού δεν ξέρουμε τι την προκαλεί. Απλά τους αποσυντονίζουμε λίγο το ανοσοποιητικό και νάσου τα Τ λεμφοκύτταρα να τρώνε τα ίδια τους τα νεύρα.
- Ρε είπαμε μεταξύ μας μιλάμε. Στο τέλος θα το πιστέψουμε κι΄ οι ίδιοι απ΄ το πολύ πες - πες. Ποια Τ λεμφοκύτταρα και κουραφέξαλα. Τη δουλειά τους πάνε να κάνουν τα έρμα αλλά φαίνεται ο εχθρός είναι ισχυρός και τα νικάει!
- Δε ξέρω τι λες εσύ, εγώ πάντως θα πιστέψω την τσέπη μου! Και η τσέπη μου λέει, όπως άλλωστε και όλη η ιατρική κοινότητα, πως η σκλήρυνση είναι αυτοάνοσο. Κι΄ έτσι θα παραμείνει. Εδώ μιλάμε για χρυσορυχείο. Ποιο χρυσορυχείο για αδαμαντορυχείο μιλάμε!
- Ναι μωρέ αλλά τους έχουμε πεθάνει τους ταλαίπωρους. Τους έχουμε κάνει το ανοσοποιητικό μαρμελάδα. Ούτε ένα απλό κρυολόγημα δε μπορούν ν΄ αντιμετωπίσουν.
- Πας καλά; Τους λυπάσαι τώρα;!!!! Εμείς φταίμε ρε που αρρώστησαν;
- Όχι βέβαια! Εδώ που τα λέμε από τότε που λανσαρίστηκε η μόδα του αυτοάνοσου, έχουμε χεστεί στο τάληρο και μάλιστα με τη συνείδησή μας καθαρή!
- Ναι ρε! Εμείς τι φταίμε! Εμείς μία απλή φαρμακευτική είμαστε που πειραματιζόμαστε σε ότι μας λένε. Αυτοάνοσο δεν μας είπαν; Ε κι΄ εμείς εστιάζουμε την έρευνά μας στο ανοσοποιητικό!
- Ναι αλλά τους δουλεύουμε ψηλό γαζί! Άκου τώρα προσομοιάζουμε λέει τη σκλήρυνση στα ποντίκια. Αφού ρεσύ δεν ξέρουμε τη τύφλα μας γι΄ αυτή πως την προσομοιάζουμε;!
- Και τι θες να κάνουμε. Πρέπει να παρουσιάζουμε κάθε λίγο και λιγάκι έργο. Κάτι καινούργιο τέλος πάντων. Ξέρεις οι σκληρυνσάδες είναι αρκετά ξύπνιοι και δεν πρέπει να τους αφήνουμε πολύ καιρό με το ίδιο φάρμακο γιατί θα μας πάρουν χαμπάρι! Και τότε αντίο! Το χάσαμε το τραίνο. Λίγοι είναι αυτοί που έχουν σταματήσει τις αγωγές! Αν συνεχίσουν έτσι μας βλέπω σύντομα να το γυρνάμε σε βιοτεχνία καραμέλας για τα μικρά και τότε πάνε, πετάξανε τα χιλιάρικα που μας σκάνε τώρα για ένα κουτί ελπίδα που τους πουλάμε.
- Με άγχωσες τώρα!
- Και καλά έκανα! Γι΄ αυτό για να μην χάσουμε το τραίνο, μία είναι η συνταγή. ΑΥΤΟΑΝΟΣΟ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
-
H μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση είναι να βλέπεις τη φωτεινότητα που εκπέμπει ένα ευχαριστημένο πρόσωπο και να ξέρεις ότι έχεις συμβάλλει κι΄ εσύ σ΄ αυτό.
“Η φύση θεραπεύει, η επιστήμη καθοδηγεί, η πίστη ολοκληρώνει.”
