MSSociety.gr

ΓΕΙΑ. ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΓΡΑΦΩ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΓΕΝΙΚΩΣ. ΕΧΕΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ MS ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΩ ΜΕ ΟΜΟΙΟΠΑΘΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΟΥ. ΛΟΙΠΟΝ, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΩΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 27 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ (ΔΙΑΓΝΩΣΗ 1982), ΠΑΙΡΝΕΙ MEDROL, ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, "ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΑ" ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΕΙ, ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕΙ; ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΣ ΝΑ ΤΡΕΛΛΑΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ'ΡΘΟΥΝ ΟΙ ΩΣΕΙΣ ΟΛΕΣ ΜΑΖΕΜΕΝΕΣ; ΠΑΙΔΙΑ, ΒΟΗΘΕΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΑΧΩ ΧΑΜΕΝΑ!

φιλη PANIC γεια σου !!!
Δε χρειαζεται πανικος. Δε βοηθας το συντροφο σου ετσι.Γιατρος δεν ειμαι για να δωσω γνωμη και λυση. Πιστευω οτι με ηρεμια θα το αντιμετωπισετε και ολα θα πανε καλα!!!!και για σας και για ολους!! !!
εδω θα ειμαστε και θα τα λεμε

Πανικός !!!όνομα και πράγμα...εν τω μεταξύ όταν αντιλαμβάνομαι πανικό αποδιοργανώνομαι τελείως....τι έπαθα ...ξέχασα τι ήθελα να σου γράψω....
τέλος πάντων ,καλύτερα να ηρεμήσεις και να στηρίξεις τον σύζυγό σου ,γιατί σίγουρα του το μεταδίδεις...και δεν τον βοηθάει καθόλου!!!
εφόσον ξέρετε τι έχει εδώ και 27 χρόνια,δεν χρειάζεται πανικός...
και γιατί παρακαλώ να του έρθουν όλες οι ώσεις μαζεμένες?
χαλαρώστε και αντιμετωπίστε το κάθε πρόβλημα σταδιακά και μεθοδικά...ίσως και να περάσουν άλλα τόσα χρόνια χωρίς κανένα πρόβλημα...υπομονή και ηρεμία!!!

Ίσως καλά θα ήταν να τον βάλουν στην ενέσιμη ινσουλίνη, και στο solumedrol... για ένα σχήμα τουλάχιστον... κορτιζόνη είναι αυτή... για πάρτε και καμιά δευτερη γνώμη... Καλό κουράγιο, περαστικά...

LL--MM έγραψε:Ίσως καλά θα ήταν να τον βάλουν στην ενέσιμη ινσουλίνη, και στο solumedrol... για ένα σχήμα τουλάχιστον... κορτιζόνη είναι αυτή... για πάρτε και καμιά δευτερη γνώμη... Καλό κουράγιο, περαστικά...

Ευχαριστούμε, παιδιά, για τη στήριξη. Η αλήθεια είναι ότι το μόνο που χρειάζεται σίγουρα είναι υπομονή και ψυχραιμία. Η ώση του δημιούργησε πρόβλημα στο δεξί πόδι και χέρι και όταν βγήκε από το νοσοκομείο αρχές Σεπτεμβρίου, δεν εμφάνιζε ορατά προβλήματα σ' αυτά. Σήμερα μετά από σχεδόν ένα μήνα, σέρνει κυριολεκτικά το πόδι του και με το χέρι του δεν μπορεί ούτε ένα μήλο να καθαρίσει. Επιπλέον, παραπονιέται και για αστάθεια στο βάδισμα, ενώ το αριστερό του χέρι άρχισε να τρέμει. Ο ίδιος τα αποδίδει όλα αυτά στο MEDROL, στο διαβήτη που δε λέει να ρυθμιστεί με δύο χάπια (είναι σωστό αυτό που μου λες, LL-MM για την ινσουλίνη) και στο αντικαταθλιπτικό που δεν το θυμάμαι τώρα πώς το λένε, αλλά πάντως το παίρνει με το ζόρι γιατί του κακοφαίνεται πολύ η σκέψη ότι έχει πάθει και κατάθλιψη. Αυτά.

Panic, don't panic!
Ηρέμησε για να μπορέσεις να βοηθήσεις τον σύζυγό σου! Οι κατάλληλοι γιατροί θα σας βοηθήσουν να βάλετε τα πράγματα σε μία σειρά και να αντιμετωπίσετε την κατάσταση!
Με καλή ψυχολογία θα περάσει η ώση!

Μην σας πιάνει πανικός πάνω απ' όλα. Για τα medrol μπορεί και να έχει δίκιο για το ίδιο είχα πάθει και εγώ μετα απο χρήση medrol.

costas έγραψε:Το θετικό είναι ότι είχε να πάθει ώση 27 χρόνια!!!
Δηλαδή 27 χρόνια ήταν τελείως καλά;;;
Μακάρι να παθαίναμε όλοι μια ώση κάθε 27 χρόνια!!!!
Με τις οδηγίες - φάρμακα ψυχολογική υποστήριξη , αγάπη κ.λ.π. πιστεύω ότι θα το ξεπεράσει!!!! Σιγά - σιγά θα περπατάει κανονικά και θα επανέλθει και το χέρι θέλει χρόνο , επιμονή και υπομονή!!! Προσπάθησε να τον κρατάς χαρούμενο!!!! Ενα μεγάλο ποσοστό των ασθενειών οφείλονται στην ψυχολογία!! (Με στραβό θα κοιμηθείς το πρωί θα στραβίζεις, έφυγε από στεναχώρια κ.λ.π.) ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΤΧΙΑ!!!!

Σας λέω αλήθεια, παιδιά. 27 ολόκληρα χρόνια χωρίς καμία απολύτως θεραπεία, διότι όπως ξέρετε, εκείνη την εποχή η επιστήμη δεν είχε προχωρήσει καθόλου, ούτε υπήρχαν τα φάρμακα που υπάρχουν σήμερα. Ήταν τελείως καλά όλο αυτό τον καιρό, γι' αυτό και ταραχτήκαμε τόσο με την ώση παρόλο που ξέραμε την αρρώστια. Έχουμε δικό μας γραφείο (δουλεύουμε μαζί), έχουμε κάνει την οικογένειά μας, το δικό μας σπίτι, επιπλέον ο άντρας μου ασχολείται και με αγροτικές εργασίες, έχουμε ένα αυτοκίνητο για τα ταξίδια και ένα φορτηγό για τις αγροτικές δουλειές, διάφορα οικόσιτα ζώα, μια βάρκα και πηγαίνουμε για ψάρεμα κλπ. Να, για παράδειγμα έχει όλο τον εξοπλισμό και τώρα αυτές τις μέρες φτιάχνει κρασί, τέτοια πράγματα. Μια φυσιολογικότατη ζωή. Να φανταστείτε ότι οι γονείς μου ακόμη δεν ξέρουν απολύτως τίποτε και δεν τους πάει στο μυαλό, επειδή ο άνθρωπος δε φαίνεται ότι πάσχει από MS. Τώρα βέβαια μετά την ώση και το πόδι που το σέρνει κλπ, δεν ξέρω, μάλλον θα πρέπει να τους το πω, αλλά δεν είναι αυτό που έχει σημασία. Σημασία έχει ότι ο άντρας μου είναι ένας ζωντανός άνθρωπος και το παλεύει πολύ δυνατά. Μάλιστα, η αγαπημένη του έκφραση μέχρι να πάθει την ώση ήταν ότι "έχει πάρει διαζύγιο από τη σκλήρυνση". Πρέπει όλοι να κάνουμε κουράγιο. Καλημέρα.

μια χαρά πάνικ !!
και έτσι θα πάει !!
ο πανικός δεν καταλαβαίνω γιατί ??????????
τι να πούμε και εμείς που έχουμε ώσεις αλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο? και που γίνεται προσπάθεια κάθε φορά..
ηρεμήστε και το πόδι θα επανέλθει με την κορτιζόνη ...

πόσο ετών είναι ????