MSSociety.gr

Αγαπημένο...όχι λόγω ονόματος βέβαια!!!

Μελοποιημενος Σουρης...
Δυστυχία σου Ελλας!

There's an ancient, ancient garden that I see sometimes in dreams,
Where the very Maytime sunlight plays and glows with spectral gleams;
Where the gaudy-tinted blossoms seem to wither into grey,
And the crumbling walls and pillars waken thoughts of yesterday.
There are vines in nooks and crannies, and there's moss about the pool,
And the tangled weedy thicket chokes the arbour dark and cool:
In the silent sunken pathways springs a herbage sparse and spare,
Where the musty scent of dead things dulls the fragrance of the air.
There is not a living creature in the lonely space arouna,
And the hedge~encompass'd d quiet never echoes to a sound.
As I walk, and wait, and listen, I will often seek to find
When it was I knew that garden in an age long left behind;
I will oft conjure a vision of a day that is no more,
As I gaze upon the grey, grey scenes I feel I knew before.
Then a sadness settles o'er me, and a tremor seems to start -
For I know the flow'rs are shrivell'd hopes - the garden is my heart.

ΠOΛΥ ΒΑΡΙΑ!

Έτσι ζήσαμε
Κλεισμένοι ασφυκτικά σε μια στολή από ατσάλι!
Σιγουροι και δυνατοί!

Ομως δεν ήταν στα μετρα μας.
Πολυ στενη για να ανασανουμε
Πολυ βαριά για να πεταμε.
Υπηρχαν τόσα ωραία μερη
Να επισκεφτουμε...

Κριμα !
Έτσι βαριά τα πόδια μας
Δε μας πηγανε πουθενά!
----------------------------

Eleni Pol

eleni POL έγραψε:ΠOΛΥ ΒΑΡΙΑ!

Έτσι ζήσαμε
Κλεισμένοι ασφυκτικά σε μια στολή από ατσάλι!
Σιγουροι και δυνατοί!

Ομως δεν ήταν στα μετρα μας.
Πολυ στενη για να ανασανουμε
Πολυ βαριά για να πεταμε.
Υπηρχαν τόσα ωραία μερη
Να επισκεφτουμε...

Κριμα !
Έτσι βαριά τα πόδια μας
Δε μας πηγανε πουθενά!
----------------------------

ποιου ειναι το ποιημα? ξερουμε?
πολυ συναισθηματικο είναι..

eleni POL έγραψε:ΠOΛΥ ΒΑΡΙΑ!

Έτσι ζήσαμε
Κλεισμένοι ασφυκτικά σε μια στολή από ατσάλι!
Σιγουροι και δυνατοί!

Ομως δεν ήταν στα μετρα μας.
Πολυ στενη για να ανασανουμε
Πολυ βαριά για να πεταμε.
Υπηρχαν τόσα ωραία μερη
Να επισκεφτουμε...

Κριμα !
Έτσι βαριά τα πόδια μας
Δε μας πηγανε πουθενά!
----------------------------

Η στολή του εγωισμού μας, η αυταπάτη της περσόνας...

Kαλημέρα
Σταθη το ήξερα οτι θα σου άρεσε!

Δικιο εχεις Gianna παρέλειψα να αναφέρω το ονομα μου ...το εκανα πριν λιγο.
ειναι συναισθηματικο επειδη γραφτηκε απο ασθενη σκπ.
Ο ...ποιητής πιστευει οτι οι αυταπάτες και οι ψευδαισθήσεις που μας ειχαν μαθει να ζούμε μας φορεσαν μια συναισθηματική στολη/μάσκα ακινησίας και περιορισμού που τελικά μορφοποιήθηκε σε σκπ.
Ολοι νιώθουμε τη δυσκινησία ακριβώς σαν να φοραμε τη στολη κυριολεκτικά.

Η στολή που μας προστάτευε(!) έγινε πολύ βαριά για να την αντέξουμε...Αυτά!
φιλια και τη συμπάθεια μου.

eleni PoL