MSSociety.gr

fillcinefil έγραψε:1)
Η ζωή δεν είναι δίκαιη. Παρόλα αυτά, όμορφη.

fillcinefil έγραψε:1)
Η ζωή δεν είναι δίκαιη. Παρόλα αυτά, όμορφη.
Nαι, συνίσταται όμως η ομορφιά της στο να μπορείς ν'αγνοείς προσωπικά την αδικία, παριστάνοντας ότι αυτή δεν υπάρχει;; Σας χαιρέτησα, δε σας χαιρέτησα...

2)
Όταν αμφιβάλεις, απλά κάνε το επόμενο... μικρό βήμα.
Κάτι ιδιαίτερα επίπονο, ιδίως όταν ξέρεις πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος

Υ.Γ.: Φίλε, την Ασκητική του Καζαντζάκη ατυχώς ΔΕΝ τη διάβασα, οπότε δεν ευθύνομαι και για τη σωτηρία του Κόσμου: Ευθύνομαι όμως όταν συνειδητά δεν κάνω ότι μπορώ εγώ για να σωθεί..

Μιμικαμ έγραψε:Αλήθεια πόσες φορές....δεν έχουμε σκεφτεί κάπως έτσι?? οταν στην ροή της ζωής μας, νιώθουμε προδομένοι και εξαπατημένοι, πιστεύουμε οτι παίχτηκε ενα ουράνιο παιχνίδι εις βάρος μας
Oυράνιο; Στη γη δε βρισκόμαστε; Ο ουρανός, θέλουμε να ελπίζουμε, θα μας επεφύλλαττε κάτι λιγότερο άδικο... Η προδοσία και η εξαπάτηση είναι μέρος της γήινης καθημερινότητας μας.

Ομως αν το καλοσκεφτούμε....και το δούμε με κάποιο πιο φωτεινό βλέμμα....μήπως αυτή ολη την αδικία που νομίζουμε οτι εισπράττουμε απο την ζωή....
Η καθε αδικία περιορίζεται στις εκάστοτε επιπτώσεις της: αυτές επηρεάζουν τη ζωή μας, και τις ζωές των γύρω μας. Ας δούμε πιο αντικειμενικά την κατάσταση αυτήν...

αυτο που μας αναστατώνει δεν είναι αυτά καθ'αυτά τα γεγονότα...αλλά η ερμηνεία που δίνουμε στις εμπειρίες μας....στον τρόπο που τις αντιμετωπίζουμε????
Και όμως αυτά ΑΚΡΙΒΩΣ είναι... ΔΕΝ αλλάζουν οι επιπτώσεις όταν ερμηνεύονται τα γεγονότα αλλιώς Δε θα μπορούσε να υπάρχει "αντικειμενική υπόσταση" (πόσο μάλλον ευθύνη) στις πράξεις του καθενός παρά μόνο... φυσικές καταστροφές. Η υποκειμενική αντιμετώπιση είναι ο χειρότερος εχθρός της συνείδησης...

Τι μας μένει από αυτήν;

αλλωστε αυτό δεν είναι και η ομορφιά και η γοητεία....της ζωής...να μπορούμε να κονταροχτυπηθούμε μαζί της.....
Δεν έχει νοημα το "κονταροχτύπημα" με τη ζωή παρά μόνο απέναντι σε αντίπαλο, ωστε η ζωή η δική μας να εξακολουθήσει να υπάρχει, όταν καταπονείται δίχως λόγο.

και να νιώσουμε την αξία και το αληθινό νόημα των πραγμάτων....
Λυπάμαι, Μιμίκα μου, δε θέλω να σε στενοχωρήσω, αλλά όταν το αληθινό νόημα πνίγεται από την υποκειμενική/προσωπική ερμηνεία, οι αξίες είναι που έχουν ήδη πεθάνει...

Η γιαγιά η Κασσάνδρα