Re: ΦΩΤΟΑΛΜΠΟΥΜ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Κυρ Σεπ 21, 2014 7:09 pm
Οι 2 καρυάτιδες της οδού Ασωμάτων (συνέχεια)
Η διάσημη φωτογραφία του Μπρεσόν
Μια μέρα του '50 πέρασαν έξω από το σπίτι δύο μαυροντυμένες γυναίκες.
Εκεί, έτυχε να στέκεται ο κορυφαίος Γάλλος φωτογράφος Ανρί Καρτιέ- Μπρεσόν και τις απαθανάτισε με τη φωτογραφική του μηχανή.
Με το ιστορικό εκείνο κλικ του, κατέγραψε όλες τις συμβολικές αντιθέσεις της ζωής!
Τις μαυροφορεμένες γυναίκες κόντρα στο λευκό της ομορφιάς,
τα γηρατειά απέναντι στη νιότη,
τη φθορά μπροστά στην αθανασία,
το τώρα και το χθες…
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Δημοσθένη Κούρτοβικ, που ανέλυσε την φωτογραφία στο βιβλίο του «Τετέλεσται» υπάρχουν δύο διαφορετικοί συμβολισμοί. Η πρώτη είναι εύκολη και περιλαμβάνει την ευχάριστη εκδοχή ότι «το παρελθόν δεν πέθανε, ότι η λιτή αυστηρότητα, η υποβλητική αρχετυπικότητα των μορφών στην κλασική τέχνη της αρχαιότητας επαναλαμβάνεται στη μορφή και την κίνηση των δύο σύγχρονων Ελληνίδων. Η παράδοση συνεχίζεται».
Εκτός από την εκδοχή της αθανασίας όμως, υπάρχει και η δυσάρεστη ερμηνεία, ότι «το παρόν είναι ένας θλιβερός απόηχος του παρελθόντος, ότι η ομορφιά κατέληξε στην ασχήμια, όπως τα νιάτα καταλήγουν στα γερατειά. Η σημερινή Ελλάδα είναι το παρακμασμένο πρόσωπο της αρχαίας».
Η διάσημη φωτογραφία του Μπρεσόν
Μια μέρα του '50 πέρασαν έξω από το σπίτι δύο μαυροντυμένες γυναίκες.
Εκεί, έτυχε να στέκεται ο κορυφαίος Γάλλος φωτογράφος Ανρί Καρτιέ- Μπρεσόν και τις απαθανάτισε με τη φωτογραφική του μηχανή.
Με το ιστορικό εκείνο κλικ του, κατέγραψε όλες τις συμβολικές αντιθέσεις της ζωής!
Τις μαυροφορεμένες γυναίκες κόντρα στο λευκό της ομορφιάς,
τα γηρατειά απέναντι στη νιότη,
τη φθορά μπροστά στην αθανασία,
το τώρα και το χθες…
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Δημοσθένη Κούρτοβικ, που ανέλυσε την φωτογραφία στο βιβλίο του «Τετέλεσται» υπάρχουν δύο διαφορετικοί συμβολισμοί. Η πρώτη είναι εύκολη και περιλαμβάνει την ευχάριστη εκδοχή ότι «το παρελθόν δεν πέθανε, ότι η λιτή αυστηρότητα, η υποβλητική αρχετυπικότητα των μορφών στην κλασική τέχνη της αρχαιότητας επαναλαμβάνεται στη μορφή και την κίνηση των δύο σύγχρονων Ελληνίδων. Η παράδοση συνεχίζεται».
Εκτός από την εκδοχή της αθανασίας όμως, υπάρχει και η δυσάρεστη ερμηνεία, ότι «το παρόν είναι ένας θλιβερός απόηχος του παρελθόντος, ότι η ομορφιά κατέληξε στην ασχήμια, όπως τα νιάτα καταλήγουν στα γερατειά. Η σημερινή Ελλάδα είναι το παρακμασμένο πρόσωπο της αρχαίας».
