MSSociety.gr

Γύρισα στο σπίτι ο στραβούλιακας. Και σήμερα γνώρισα μια γιατρό που ΔΕΝ υπάρχει ρε παιδιά. Σκόνη μ΄έκανε στα μηχανήματά της, αλλά χωρίς να της πώ εγώ πολλά , μου έλεγε εκείνη επεισόδια που πέρασα και τι άφησε το καθένα. Και είναι απλά οφθαλμίατρος... Οταν σου τύχει τέτοιου είδους σπάνιος επιστήμονας, απλά προσκυνάς. ΑΝΑΥΔΗ. Μέχρι και ότι μπάλα έπαιζα στα γήπεδα κατάλαβε, απ΄το χάλι της σπονδυλικής και αυχενικής γαμώτο. Τοσα χρόνια οι Νευρολόγοι τι έκαναν ;;; Μου έδωσε βιταμινούλες ,δεν απέκλεισε gilenya σαν τελευταία λύση ,ομως, να πάρω τηλ, σε 4 ημέρες να ενημερώσω και θέλει πληροφόρηση για Γεωργακόπουλο όταν συναντηθώ μαζί του. Μια ώρα με κράτησε , όταν βγήκα, οι 'αλλοι εξω ήταν στο τσάκ να με λυντσάρουν. Επίσης μου είπε τράβα για κορτιζόνη , πόσο μπορείς ν΄αντέξεις μόνη σου ακόμη. ; Απλη ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟΣ.......
ΑΘΗΝΑ, για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας , ΤΙ έγινε με σένα; Πως τα πήγες με τους κάφρους; Είσαι καλά ψυχολογικά ή μπίππππ και έδειρες; Αντε μόλις ξεκουραστείς θέλουμε νέα σου. Ο.k; Ρε συ ΒΙΚΗ μ΄εστειλες χθές βράδυ με Doors , το Χριστό φαντάρο και τη μάνα του επισκεπτήριο λέμε, αργα το πρωί έκλεισα λίγο μάτι , γιατι αμα μου δόσουν φόρα άλλο που δεν θέλω και συνεχίζω με τα δικά μου και γίνεται το έλα να δείς . Πάλι καλά που κατάφερα και πήγα σήμερα . Αντε φιλιά σε όλες. Τα λέμε αργότερα και ξεκούραστες.

κοριτσιααααααα ηρθαααααααααααααααααααααα λοιπον αστε και μην τα πιανεται.Επιτροπηηηη θεε μου δωσε δηναμη στην να αντεξει και μιαλο στην κουκου να καταλαβει.Ειμαι που λετε σε εναν διαδρομο με καμια 50 αναπηρακια μες στην κλαψα και την μαυρη πλερεζα να φανταστητε απο το βαθος ακουγοταν ο ντεληβερας να πουλαει κολιβα κονιακακια και καφεδακι σκετο...και στην αλλη μερια ενας τυπος νε δρεπανι που δεν ηταν αγροτης....τετοια φαση..Ταπαιξα η γυναικα ουτε σε μνημοσηνο να ημουν.Ειμαι στην λυστα του συντλερ το 16 και δεν εχει μπει κανενας ακομα .....μα κανενας και το καροτσι και το φοριο τιγκα δεξια και αρηστερα.Καποια φαση βγενει εξω η παλομα σε καπως ποιο χασου και κρηψου κατασταση και με ενα μποι ρε κοριτσια τρομερο 1,0000 ουτε ο φασουλας σας λεω.Την σκηβουμε ολοι να την δουμε και λεει με μια τρομερη φωνη σας παρακαλω δεν θα μπητε με το νουμεροσας αλλα πρωτα τα φορια μετα τα καροτσια και τελος οι πεζοι...για μπαστουνατους ουτε λεξη η κοτα.Δηλαδη ο ρατσισμος στην βασιλια του...με κοιταει ο γιος μου χαμογελαει και την κανει και ......................ερχεται με ενα οχημα πρωτο.Με καθηζει και περημενη......ειχε παει το κ.....στο απεναντη φαρμακιο νοικιασε ενα και το εφερε.Απο 200 που θα περναγα μπηκα τεταρτη .....και εξετασεις δε φανταζεστε τι κανανε.Με ξεθεοσαν σας λεω....χαπια ηθελα μετα να συνελθω.Ουτε σεξ με τον νικο μου τετοια κουραση .Ενα ξαπλωστε αν μπορητε οχι ευχαρηστω δεν μπορω δεν πηραζει ελατε σε ενα μηνα να παρεται την αποφαση γειασας.Εχεται νοιοσει ποτε μα..... εεε λοιπον εγω ειμουν ο βασιλιας τους εκηνει την ωρα.Δεν καταλαβα λεω και κανω να ζητησω υποτιτλους και με κοβει η παλομα με την τρομερη φωνη της κληστε και την πορτα παρακαλω βγενωντας.Μα...μπηκα ποιο μα...βγηκα...Τωρα περασα την ταξη δεν την περασα θα το μαθω σε ενα μηνα...ρωτησα η καημενη και μου ειπαν οτι εχουν ολα τα χαρτια και ξερουν τι εχω οποτε να παω να ξαπλωσω και να ξεκουραστω...

εμ είδες τύχη!! για να βρούμε μια βοηθεια πρέπει να κάνουμε το τάμα να βρούμε έναν γιατρό έξω απο τα συνηθισμένα... που να αντιλαμβάνεται και να καταλαβαίνει!!
περαστικούλια!!!!
αθηνούλααα φιλιά για την περιγραφή σου!!!!

καλησπερα κοπελες ομορφες και ας εχεται κανει ολες σκασιαρχιο.Σοφια μου γιατροι υπαρχουν πολοι και καλοι.Το να πεσεις πανω τους ειναι κοματακι δυσκολο.Ειναι ευχαρηστω οτι επεσες σε εναν.Στο λαικο που νοσηλευωμουν ειναι πολοι απο το πανεπιστιμιο και ξερω αρκετους απο αυτους.Ξερης τι λενε ολοι;;;;;;; οτι μπενουν στην ιατρικη για να σωσουν τον κοσμο.Αυτο το ονοιρο εχουν ολοι να κανουν κατι που να εξαληψει καθε αρρωστια και πονο.Και μπενουν στο λουκι και αρχηζουν τον αγωνα της επιβιωσης και τοτε ερχωνται πολοι παραγωντες και σκοτωνουν τα ονοιρατους.Ξεκινουν τον θανατοτους απο το ιδιο το κρατος οταν πανω στην εξεληξητους τους πετανε απο την δουλειατους και ψαχνουν αλλου και οταν βρουν ξερης τι κανουν ;;;;;;;;;προσπαθουν να μαζεψουν οσα περισσοτερα μπορουν για να μην ξαναπεινασουν και μετα ερχωμαστε εμεις οι καλοι πολιτες με το σκεπτικο οτι αν τους δωσουμε θα μας σωσουν και τους μαθενουμε στο ευκολο χρημα.Δεν ειναι ολοι ετσι.Οταν ο νικος μπηκε εκει με λευχαιμια ηταν ενας γιατρος Ο ΓΙΑΤΡΟΣ και του ειπα να του δωσω οτιεχω να τον βοηθησει ξερης τι μου ειπε;;; εσυ εχεις ο επομενος θα εχει;;;;;;;;;;; και ποσα νομηζεις οτι μπορη να εχεις που να αγοραζουν την ζωη;;;Περασα απο πολους γιατρους τοσους οσους δεν φανταζεσε.Δεν συναντησα καποιον που να μου ζητησε λευτα Δεν ξερω ρε παιδια αν ειμαι κολοφαρδη αλλα δεν εδωσα ουτε ενα ευρω σε κανεναν.Εκανε νικος εκει μεσα τρια χρονια με την καλητερη βοηθειεα και τους καλητερους γιατρους τον εσωσαν με βοηθησαν μου σταθηκαν μηλαω ακομα μαζι με τους περισσοτερους.Μπηκα και εκανα ενχηρηση με ανελαβε ενας τρομερος χειρουργος.Δεν τον ηξερα και τον ρωτησα ποσο θα μου παει η ολη ιστορια και με ρωτησε τη ασφαλεια ειχα.Δεν μου πηρε τιποτα και τον ειχα οχι μονο στην επεμβαση αλλα και μεχρη που εφηγα ερχωταν καθε μερα και με εβλεπε.Δεν ξερω αν ολοι οι καλοι ειναι μαζεμενοι στο λαικο αλλα εγω τους προσκηνω ολους εκει μεσα.Απο τον αισωπο τον διευθηντη μεχρη τον γιαννη τον θηρορο.Δεν λεω οτι δεν εχω δει εξω μ...εχω περασει και απο αυτους αλλα ηταν λιγοι και τους προσπερασα και κοιταξα αλλου.Δεν μπορω να τους βαλω ολους σε ενα τσουβαλι.Υπαρχουν ακομα ανθρωποι και υπαρχουν ακομα γιατροι που θελουν να βοηθησουν ας τους ψαξουμε και ας τους αγαπησουμε.

Αθηνούλα 'ετσι είναι και το ξ'ερω απο την εποχή που ήμουν 2 χρον. και άρχισα να χάνω οικογένεια και συνέχισε αυτ'ο το βιολί να παίζει συνεχόμενα. Γιατί νομίζεις ότι έγινα όπως έγινα σαν χαρακτήρας, απο τρελή ευτυχία; Ας μην το βαρύνουμε ομως άλλο απόψε, έχει που έχει έξω τρελή μελαγχολία . Ας ευθυμήσουμε με τον γνωστό δικό μας τρόπο. Ηθελα σινεμαδάκι αγαπημένο απόψε, αλλά τα θερινά κλείσανε και δεν θέλω να μπουντρουμιαστώ απο τώρα στους χειμερινούς. Κάποτε στα χρόνια του Λυκείου , αποφασίσαμε οι 5 της παρέας να πάμε σινεμά , βρεθήκαμε με κάποια καθυστέρηση έξω απ΄τον κινηματογράφο όλες- γυναίκες γαρ, πάντα καθυστερημένες και οταν μπήκαμε αίθουσα , η ταινία είχε ήδη αρχίσει. Ψάχνοντας στα σκοτάδια βρήκαμε πέντε θέσεις ελεύθερες. Καθήσαμε όπως-όπως, βγάλαμε πανωφόρια και τα βάλαμε στην πλάτη του καθ'ισματος. Για κάνα δεκάλεπτο όλα καλά. Ξαφνικά ακούω τη φίλη μου δίπλα μου να ουρλιάζει και να πετάγεται επάνω...Χαμός, διακοπή ταινίας, φώτα και βλέπουμε όλοι. Είχε καθίση πάνω σ' εναν κυριούλη ο οποίος κόντευε να λιποθυμήσει απ΄την έκταση που πήρε το επεισόδιο. Του είχε βάλει και το σακάκι της στο κεφάλι κι΄όλα καλά. Δεν είχε καταλάβει δέκα λεπτά οτι καθόταν πάνω σε άνθρωπο. Και κείνος την είχε καταβρεί μα την περίπτωση. Το τι πατάτες κάναμε στα σινεμά τότε είναι απερίγραπτες.......

αχ σοφια σινεμα και η ομορφια του ....τι μου θημησες..ειμαι 19..τρελη εποχη και η εποχη των πρωτων θριλερ αλλα φρεντη κρουγκερ.Εχω παει με την παρεα να δω τον εφιαλτη στο δρομο με τις λευκες.Καθωμαστε 6 κοληταρια και κοιταμε ειμαι δευτερη η κολητημου εχει αρχησει να κουνιετε και να δυσανασχετη σκηβει και μου λεει ο τυπος πλαει μου την εχει βγαλει και την παιζει σκηβω κοιταω και τον σκουνταω φιλε περιμενε ποιο κατω εχει τον κρουγκερ γυμνο ειναι ποιο καβλωτικο του λεω μπορη να στον κανει ποιο μεγαλο απο τα 2 εκατοστα που τον εχεις.Μεγας χαμος.Σηκωνωντε απο τα μπροστα σηκωνοντε απο τα πησω και τον κανουν τον τυπο ασηκωτο.Δεν ειναι να πηγενεις πια σε σινεμα ειναι κουραστηκο και καμια πλακα.Μονο το θερινο λεει πια κατι.Που ειναι τα χρονια μας που το σινεμα ηταν τοπος τρομερης διασκεδασης και το χαιροσμασταν..Ειχε και τους ανωμαλους του που ηταν κατι παραπανω απο κωμηκοι.Διαλεγαν κατι εργα να την παιξουν αλλο πραμα.Ομορφα χρονια τοτε.Τα αναπολο πολες φορες ειχαμε τρομερους τροπους διασκεδασης.Τα καναμε ολα στα μετραμας και στα οικονομηκα μας.Δεν μας κολαγε τιποτα.Σοφια πρεπει να εχεις παει για καφε με κολητους και να εχεται δυο και τρια καλαμακια στον καφε;;;;;;;; τσιγαρα ρεφενε μια κοκα κολα στα πεντε.Κοπανες στο δασακι με το τσατζιστορ και τον πασατεμπο αχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ χρονια προ χριστου.Κοπανες απο το σχολειο τρομερη εμπιρια αν και ημουν και της τρεις φορες που ειχα κανει τοσο ατυχη που δεν το ξενακανα.Την πρωτη επεσα πανω στον διευθηντη του σχολειου ειχε αργησει να παει και σηναντηθηκαμε στο δρομο την δευτερη αναβει κοκκινο το φαναρι για τα αμαξια και παω να περασω και κοντεβε να με πατησει ενα αμαξι γυρναω τον λεω μα....και μου λεει ναι ειμαι αλλα εμπα μεσα τωρα και θα σου πω σπτιτι τι εισαι εσυ μου απαντα ο πατερας μου........και την τριτη αχ αυτη η τριτη μου φορα.Ηταν για να σηναντησω το αμορε μου.Το πρωτο μου ερωτικο ραντεβουδακι με τον πρωτο μου γκομενο.Ειμαι σοφια μου 17 και δευτερα λυκειου και μου την εχει πεσει ενας τυπος απο το απεναντη συνεργιο..κολαση παιδι ενα μηνα με γυρωφερνε και ενα μηνα το επαιζα δησκολη και ξαφνικα σκονταψα και να το καλοοοοοοοο και μου κληνει ραντεβου και λεω ναιιιιιιιιιιιι και κανω την κοπανα μου στολησμενη αρρωματισμενη και χαρουμενη καιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι περναει ενα αμαξι απο μια λακουβα και με κανειιιιιιιιιι κολοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο εγινα μεσα στην λασπη τοσο νερο ουτε σε τσουναμι γουρουνα η γκομενα Μπενω στο σχολειο φωναζουν τον πατερα μου και απο κει και επητα ποτε ξανα κοπανα ποτε ποτε..δεν με ηθελαν .

Ρε Αθηνα δεν νομίζω νάναι τυχαίο που συναντηθήκαμε ''εδω'' μέσα . Μου θυμίζεις εμένα. Μέχρι την τρίτη Λυκείου ήμουν σχετικά φυτό με τα σχολικά και τον υπόλοιπο χρόνο προπονήσεις στο πένταθλο γιατί κατέβαινα και σε αγώνες, συν το ποδόσφαιρο που ήταν και παρέμεινε λατρεια. Για γκομενικά ούτε λόγος. Ιδέα δεν είχα παρόλο που πολλές ζητούσαν συμβουλή στα αισθηματικά τους απο μένα , ξέρω γώ; Ισως σωματικής κατατομής ; Ισως χαρακτήρα; Το θέμα είναι οτι ενώ προσωπικά ιδέα δεν είχα, μια χαρά λύσεις έδινα στις άλλες. Αλλά τα νευρα μου καρκαλέτσια όταν παντρευονταν σε κείνη την ηλικεία. Στην τρίτη λυκείου έκανα ΤΙΣ κοπάνες της ζωής μου. τα μουσικά εξαρτήματα τα κρύβαμε μέσα στις φόρμες για να μη μας μυριστούν όσοι μας δουν. Και τις περισσότερες φορές φευγαμε με ΚΤΕΛ σε διπλανές πόλεις. Μονο μια φορά κινδυνέψαμε όταν αποκλειστήκαμε απο χιόνι και δεν ξέραμε πώς να γυρ'ισουμε. Α, τωρα που θυμάμαι είχε παίξει ένα γλυκό φλερτάκι με αδερφό συμαθήτριας που ήρθε με μετάθεση εδώ ο πατέρας της και λόγω στενής παρέας , γνωριστήκαμε με τον αδερφό της. Ανταλλάσαμε ποιήματα, μαθαίναμε ο ένας στον άλλο τραγούδια- απο τ'οτε μούμεινε καθε Δεκέμβρη που είναι ο΄μήνας μου ν΄ακούω Simon and Garfunkel. Παμε τώρα για Nick Cave ; Οχι,οχι, θα πεθάνουμε με τη μελαγχολία που έχει ΚΑΙ ο καιρός. Ε, και μετά ήρθε και για μένα ο πρώτος έρωτας και δεν ήξερα τι ακριβώς μούρθε. Μεγάλη και πολύ αστεία ιστορία, άστην γι΄άλλη φορά. Και γαμώ την ψυχανάληση είμαστε εδώ μέσα, Φιλιά ρε σύ.....

σοφια φυτο εεεεεεεεεεε εγω να δεις φοικος με γλαστρα ημουν.Καθως μοναδικο κοριτσι σε 18 αγορια το ειχαν δει να με παντρεψουν παρθενα και που να δω χαρα σε γκομενο.Ολη μερα μαζι τους και μονη ευκαιρια το σχολειο αλλα και εκει κοπανος η δηκια σου.Εναν ειχα καταφερει και αυτον απο την μη εμφανηση μου στο ραντεβου μας λογο τσουναμι που να με κοιταξει ξανα.Απο εξοδους και διασκεδαση αλλο πραμα.Δεν ειχα αφησει ντισκο για ντισκο και μπουζουκια για μπουζουκια αλλα παντα υπο επιβλεψει και δεσμοφυλακες.Μια φαση θυμαμε στην πριζον ντισκο τρομερη στην εποχη μου με ειχε πλησιασει ενας τυπος αχ λεω τρομερη φαση χορεψαμε μηλησαμε και δεν με ενωχλησαν καθολου τα ξαδελφια μου οποτε λεω καλοοοοοοοο επιτελους θα δω και εγω τι εστι βερικοκο.Μου βαζει στο χερι ενα χαρτι με το τηλ του και ειμασται οκ στο να τον παρω τηλ.Παω στο τραπεζι μας και καθωμε.Σηκωνωντε οι δυο μεγαλητεροι απο τους δεσμοφυλακες μου και λενε παμε στο μπανιο και γυρησαν μετα απο ωρα.Σε ολο το υποληπο της ωυχτας ο παιδαρος πουθενα .Δεν βαριεσε εχω το τηλ του .Την αλλη μερα ολο χαρα τον περνω τον ζηταω μου τον δηνουν και μου λεει ακου να δεις κοπελα μου αντε σε κανενα τρελαδικο εσυ και τα αδελφια σου δεν γουσταρω να παντρευτω και μου το κληνει.Μεχρη που παντρευτηκε και ο τελευταιος τετοιες τργικες φασης ειχα.Και μετα που ειπα δοξα το θεο θα δω επιτελους χαρα του γκομενου παντρευτηκα.Και ναι οσο περιεργο και αν σου φανει ειμουν 26 εγω και 24 ο νικος και ναι κρεμασα το σεντονι.Χαπατο η γκομενα.Πανεπιστιμιο αρηστη παρολο την δυσλεξια μου τρομερη στην διασκεδαση πρωτη στο χορο και στο ποτο.Με ηξεραν ολα τα ξενηχταδηκα αθηνας πειραια και περιχορων αλλα απο γκομενο τιποτα.Δεν ειχα καταλαβει γιατι δεν μπορουσε να μου κατσει κανενας.Οχι οτι δεν εβρησκα αλλα ειχα την ηληθεια αποψη οτι επρεπε να το πω στα ξαδελφια μου καθος και κολητοι μου.Οποτε με παραταγαν στο τσακ μπαμ ολοιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.Νομηζο οτι ημουν καπως οποτε το ειχα παρει αποφαση οτι θα πεθανω παρθενα.Και οταν βρηκα τον νικο τους το ειπα και μου ζητησαν να τον γνωρησουν.Θημαμε την αλλη μερα με αγωνια πηγα να σηναντησω τον νικο.Μου λεει σου αρεσω;;; ναι του λεω λοιπον αν με θες κοιτα να μαζεψεις τα μαντροσκυλα σου αλλιως την κανω για αλλου.Σε επτα μερες τον παντρευτηκα.

Με μένα ακριβώς το αντίθετο συνέβαινε ρε Αθηνα σε ότι αφορά σε ξαδέρφια μαντροσκύλια. Ν απώ πρώτα οτι τη Νομική δεν την πήγαινα με την καμία και την παράτησα νωρίς. Πήγα σε μια γρηγορότερη οικονομική σχολή μετά γιατι χρειαζόμασταν λεφτά στο σπίτι και μπορούσα συγχρόνως να δουλευώ σε βιοτεχνία που έκανε μπλουζάκια μονο για Γερμανίδες, ΤΙ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΙΑ ΜΑΝΑ ΜΟΥ. Εννοείται σαν τελείως ανειδίκευτη εργάτρια, τα τόπια με τα υφάσματα κουβαλούσα στους ώμους. Αλλά ο εργοδότης περιπτωσάρα. Μόνο αριστερές προσελάμβανε στη δουλειά. Τέσπα, στη σχολή είχα και τον ένα ξάδερφο που μ΄ακολουθούσε κατα πόδας,.Κάποια στιγμή ρωτάει ο καθηγητής '' παιδιά παντρεμένοι είστε, οχι γιατι έχετε και το ίδιο επίθετο''. Αφρισα, μεσα σε τρείς μέρες του βρήκα κοπέλα να ξεκολλήσει. Ναι καλά, κι' αυτή της προσκολήσεως έγινε. Ολοι μαζί. Και με τ' αλλα μου ξαδέρφια -ολα αγόρια- τα ίδια και χειρότερα. Ολοι τι να κάνω τώρα ρε Σοφία ήτανε. Ισως γιατί ήταν καλομεγαλωμένα τα πουλάκια μου, ίσως γιατί τα πήγαινα καλύτερα με τις μηχανές- οχι οτι δεν κατασκοτώθηκα, 752 σημάδια έχω, ισως η τρέλα με το ποδόσφαιρο, ισως η γενικότερη τρέλα, τι να πώ; Γέρασα και μυαλό δεν έβαλα και καταευχαριστημένη είμαι γιατί όλα μόνη μου τά έκανα, αλλά σε λίγο καιρό με τον '' αρμενιστή'' κλείνουμε 27 χρόνια μαζί και τον κοιτάω και λέω πώς ρε γαμώτο; Φαντάζομαι και κείνος '' πως ρε γαμώτο'' θα λέει απο μέσα του. Μ΄ενα '' πως ρε γαμώτο'' περναει η ζωή και χάνεται. ....