Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Παρ Ιαν 31, 2014 8:10 am
κάποια Μηνύματα, και μια Καλημέρα!
Σελίδα 180 από 203
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Παρ Ιαν 31, 2014 10:51 am
Καλημέρα Πάνο
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Παρ Ιαν 31, 2014 11:54 am
Καλημέρα κι΄ από μένα!
Πραγματικά πολύ καλά και τα τρία γνωμικά, θα ήθελα όμως να κάνω μια μικρή προσωπική συμπλήρωση στο μεσαίο.
Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είχες γίνει, αρκεί μα μην σου έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Καλή ώρα σαν και μας ας πούμε!
Πραγματικά πολύ καλά και τα τρία γνωμικά, θα ήθελα όμως να κάνω μια μικρή προσωπική συμπλήρωση στο μεσαίο.
Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είχες γίνει, αρκεί μα μην σου έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Καλή ώρα σαν και μας ας πούμε!
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Σάβ Φεβ 01, 2014 2:38 am
panos59 έγραψε:Μη χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος.Μόνο που αυτή τη φορά γέννησε το κτήνος με όψη... "αγγελουδιού".
H σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό.
Μπέρτολτ Μπρεχτ
(σχολιάζοντας τους πανηγυρισμούς μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου)
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Σάβ Φεβ 01, 2014 6:00 pm
βοήθησέ με να δω κι εγώ το αγγελούδι...
πού ακριβώς το εντόπισες;
ο τούρκος λέει: κιοπέκ, κιοπογλού κιοπέκ (σκύλε, γιέ σκύλας)
κι ο αμερικάνος : son of a bitch...
σ' αγγέλους, αναφορά καμμία...!!!
πού ακριβώς το εντόπισες;
ο τούρκος λέει: κιοπέκ, κιοπογλού κιοπέκ (σκύλε, γιέ σκύλας)
κι ο αμερικάνος : son of a bitch...
σ' αγγέλους, αναφορά καμμία...!!!
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Κυρ Φεβ 02, 2014 10:07 am
Διδάγματα της Ζωής...
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Δευ Φεβ 03, 2014 9:56 am
Καλή 'βδομάδα, με μια παλαβομάρα!
(sorry, δεν έχω κέφια για τίποτε το σοβαρότερο...
στιγμιαίο είναι ... θα μου περάσει ...
be honest!
be true!
be brave!
be yourself!
be...καν τα γίδια στο μαντρί!
(sorry, δεν έχω κέφια για τίποτε το σοβαρότερο...
στιγμιαίο είναι ... θα μου περάσει ...
be honest!
be true!
be brave!
be yourself!
be...καν τα γίδια στο μαντρί!
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Δευ Φεβ 03, 2014 12:04 pm
Θ΄ ακολουθήσω με άλλη μία της Χριστίνας
Δωσ΄μου παστό
και τη ρακί θα σκίσω!
Δωσ΄μου παστό
και τη ρακί θα σκίσω!
Re: "ΤΟ ΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Δευ Φεβ 03, 2014 2:20 pm
Από την πόρτα σου περνώ
βήχω και ξεροβήχω
κι αν δε μου δώσεις για να πιω
σου κατουρώ τον τοίχο
βήχω και ξεροβήχω
κι αν δε μου δώσεις για να πιω
σου κατουρώ τον τοίχο
"Η ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε:Τρί Φεβ 04, 2014 11:16 am
Άμα γεράσει ο άνθρωπος,
μειώνεται το φως του.
Θαρρεί πως κατουρεί μακριά,
μα κατουρεί ομπρός του.
Αγόρασα έναν φορτωτή,
με οροφή κομμένη.
Για να μπορεί με άνεση,
στσι τράπεζες να μπαίνει.
Το να γενεί κανείς παππούς,
αυτό δεν είναι πράμα.
Το να κοιμάσαι με γιαγιά,
είν' το μεγάλο δράμα.
Άμα τη δεις την κοπελιά
κι έχει πολύν αέρα,
στείλ' τηνε στο διάολο
κι ακόμα παραπέρα.
Το μαύρο το πουκάμισο
το πήρα απ' του Αρμάνι.
Σαρανταδυό χιλιάρικα
το γ@...... κάνει.
Την πεθερά μου μια βραδιά
στον ύπνο μου την είδα.
Και νόμιζα πως πάλευα
με τη Λερναία Ύδρα.
Σαν τη θωρείς την κοπελιά
κι όλο γυρεύει χάδια,
να ξέρεις πως τα κέρατα
βγάζουνε παρακλάδια.
Τη μαντινάδα δυο φορές,
ποτέ σου μην τη λέεις.
Γιατί θαρρούν οι κοπελιές,
πως άλλες δεν κατέεις.
Αγάπε με να σ' αγαπώ,
με αγάπη εμείς να ζούμε.
Μα αν μ' αγαπάς αγάπη μου,
σκάσε να κοιμηθούμε!
Σαν θα πεθάνω βάλτε μου
το κινητό στο μνήμα.
Μα μη με θάψετε βαθιά,
γιατί δεν θα 'χω σήμα.
Την πεθερά μου βάλτε τη
πάνω στον Ψηλορείτη.
Για να την βλέπουν οι οχτροί
να σκιάζονται την Κρήτη!
Άλλος τη θέλει όμορφη.
Άλλος τη θέλει να 'χει.
Κι άλλος κλείνει τα μάτια του
και παίρνει όποια λάχει.
Ανάθεμά τη τη ρακή
ίντα 'ναι αυτό που κάνει,
κι όταν την πίνω γίνεται
το πάτωμα ταβάνι.
Καλιά 'ναι να σου παίξουνε
με το πιστόλι δέκα.
Παρά να πας να παντρευτείς
μία γλωσσού γυναίκα.
Ήθελα να 'μουνα χοχλιός,
να 'ρθω στη γειτονιά σου.
Να γράφω με το σάλιο μου
στις πέτρες τ' όνομά σου.
Την πεθερά μου θέ να δω,
στα χασαπιά σφαγμένη.
Με το κιλό να την πουλούν,
κανείς να μην την παίρνει.
Εξήντα μήνες σ' αγαπώ,
σύνολο πέντε χρόνια.
Και λεμονιές να φύτευα
θα έκοβα λεμόνια.
Εσύ που ξέρεις τα πολλά
κι ο νους σου κατεβάζει.
Ένα βαρέλι ζάχαρη,
πόσους φραπέδες βγάζει;
Εσύ είσαι μικρή μου όμορφη,
μα εν πάση περιπτώσει.
Να δούμε κι ο πατέρας σου,
ίντα λεφτά θα δώσει.
Πως μ' αγαπάς το διάβασα
σ' ενός αρνιού τη σπάλα.
Μα εγώ για να βεβαιωθώ,
θα πάω να σφάξω κι άλλα.
Κι εκεί που σ' είχα απέναντι
και μ' άπλωνες το χέρι,
ξύπνα μου λέει μια φωνή,
και πήγε μεσημέρι!
Aν μάθω ότι παντρεύτηκες
και άλλον ότι πήρες,
θα σκοτωθώ Kατερινιώ,
με δυο καφάσια μπύρες!
Όταν στο σπίτι μου κοντά,
η πεθερά ζυγώνει,
με πιάνει σοκ αλλεργικό
και παίρνω κορτιζόνη.
Μάζεψε τα στοιχάκια σου
και κάνετα ένα τόπι
ρίχτα εις τον απόπατο
πέσε και σύ κατόπι
__._,_.___
μειώνεται το φως του.
Θαρρεί πως κατουρεί μακριά,
μα κατουρεί ομπρός του.
Αγόρασα έναν φορτωτή,
με οροφή κομμένη.
Για να μπορεί με άνεση,
στσι τράπεζες να μπαίνει.
Το να γενεί κανείς παππούς,
αυτό δεν είναι πράμα.
Το να κοιμάσαι με γιαγιά,
είν' το μεγάλο δράμα.
Άμα τη δεις την κοπελιά
κι έχει πολύν αέρα,
στείλ' τηνε στο διάολο
κι ακόμα παραπέρα.
Το μαύρο το πουκάμισο
το πήρα απ' του Αρμάνι.
Σαρανταδυό χιλιάρικα
το γ@...... κάνει.
Την πεθερά μου μια βραδιά
στον ύπνο μου την είδα.
Και νόμιζα πως πάλευα
με τη Λερναία Ύδρα.
Σαν τη θωρείς την κοπελιά
κι όλο γυρεύει χάδια,
να ξέρεις πως τα κέρατα
βγάζουνε παρακλάδια.
Τη μαντινάδα δυο φορές,
ποτέ σου μην τη λέεις.
Γιατί θαρρούν οι κοπελιές,
πως άλλες δεν κατέεις.
Αγάπε με να σ' αγαπώ,
με αγάπη εμείς να ζούμε.
Μα αν μ' αγαπάς αγάπη μου,
σκάσε να κοιμηθούμε!
Σαν θα πεθάνω βάλτε μου
το κινητό στο μνήμα.
Μα μη με θάψετε βαθιά,
γιατί δεν θα 'χω σήμα.
Την πεθερά μου βάλτε τη
πάνω στον Ψηλορείτη.
Για να την βλέπουν οι οχτροί
να σκιάζονται την Κρήτη!
Άλλος τη θέλει όμορφη.
Άλλος τη θέλει να 'χει.
Κι άλλος κλείνει τα μάτια του
και παίρνει όποια λάχει.
Ανάθεμά τη τη ρακή
ίντα 'ναι αυτό που κάνει,
κι όταν την πίνω γίνεται
το πάτωμα ταβάνι.
Καλιά 'ναι να σου παίξουνε
με το πιστόλι δέκα.
Παρά να πας να παντρευτείς
μία γλωσσού γυναίκα.
Ήθελα να 'μουνα χοχλιός,
να 'ρθω στη γειτονιά σου.
Να γράφω με το σάλιο μου
στις πέτρες τ' όνομά σου.
Την πεθερά μου θέ να δω,
στα χασαπιά σφαγμένη.
Με το κιλό να την πουλούν,
κανείς να μην την παίρνει.
Εξήντα μήνες σ' αγαπώ,
σύνολο πέντε χρόνια.
Και λεμονιές να φύτευα
θα έκοβα λεμόνια.
Εσύ που ξέρεις τα πολλά
κι ο νους σου κατεβάζει.
Ένα βαρέλι ζάχαρη,
πόσους φραπέδες βγάζει;
Εσύ είσαι μικρή μου όμορφη,
μα εν πάση περιπτώσει.
Να δούμε κι ο πατέρας σου,
ίντα λεφτά θα δώσει.
Πως μ' αγαπάς το διάβασα
σ' ενός αρνιού τη σπάλα.
Μα εγώ για να βεβαιωθώ,
θα πάω να σφάξω κι άλλα.
Κι εκεί που σ' είχα απέναντι
και μ' άπλωνες το χέρι,
ξύπνα μου λέει μια φωνή,
και πήγε μεσημέρι!
Aν μάθω ότι παντρεύτηκες
και άλλον ότι πήρες,
θα σκοτωθώ Kατερινιώ,
με δυο καφάσια μπύρες!
Όταν στο σπίτι μου κοντά,
η πεθερά ζυγώνει,
με πιάνει σοκ αλλεργικό
και παίρνω κορτιζόνη.
Μάζεψε τα στοιχάκια σου
και κάνετα ένα τόπι
ρίχτα εις τον απόπατο
πέσε και σύ κατόπι
__._,_.___