![Εικόνα](https://www.mssociety.gr/news/wp-content/uploads/34193400-e1529583291562.jpg)
© https://terrywahls.com/
Δεν περίμενα ποτέ όλα αυτά που συνέβησαν. Ούτε την ανάρρωση μου, ούτε την αλλαγή στην κλινική πρακτική μου, ούτε την αντίσταση από τους διαιτολόγους και τους ιατρικούς μου συναδέλφους. Δεν θα μπορούσα ποτέ να προβλέψω ότι θα γινόμουν απαγορευμένος ομιλητής για τη δημιουργία ψεύτικης ελπίδας από το National MS Society. Δεν περίμενα ούτε ότι η μικρή πιλοτική μου μελέτη αλλά ούτε και ότι η ομιλία μου στο TEDx θα είχαν τέτοιο αντίκτυπο. Για καλή μου τύχη, αγνόησα την κριτική και την κατακραυγή, εστιάζοντας στο επόμενο καθήκον μου.
Ενώ δούλευα σκληρά, μιλώντας σε όλο τον πλανήτη παρουσιάζοντας την έρευνά μου και διδάσκοντας το κοινό και τους συναδέλφους μου για τη δύναμη της εστίασης στη δημιουργία καλύτερης υγείας, άλλαξαν πολλά πράγματα. Από απαγορευμένη έγινα λαμπρή. Περισσότεροι ερευνητές ήθελαν να συνεργαστούν μαζί μας. Περισσότερα τμήματα με κάλεσαν σε δευτερεύοντα ραντεβού, συμπεριλαμβανομένου του Τμήματος Νευρολογίας. Κρίσιμο για το ταξίδι της θεραπείας μου, με τίμησε το Ινστιτούτο Λειτουργικής Ιατρικής (Institute for Functional Medicine). Έλαβα το βραβείο Linus Pauling το 2018 για τη δουλειά μου ως γιατρός, ερευνητής, καθηγήτρια και δικηγόρος ασθενούς. Ομολογώ ότι έκλαψα, ευχαριστώντας όλους όσους συνέβαλαν στο ταξίδι μου καθώς αποδέχτηκα το βραβείο. Τόσα έχουν συμβεί σε μόλις επτά χρόνια.
![Εικόνα](https://www.mssociety.gr/news/wp-content/uploads/34017458.jpg)
© https://terrywahls.com/
Στην αρχή οι συνάδελφοί μου, αν και ενθουσιασμένοι με την ανάρρωσή μου, με επέκριναν έντονα, λέγοντάς μου ότι δεν ήταν καλή πρακτική η ίδια θεραπεία για κάθε ασθενή. Οι συνάδελφοί μου σκέφτηκα ότι στην καλύτερη περίπτωση ήμουν πολύ εκκεντρική και στη χειρότερη εντελώς αντιεπαγγελματική και επικίνδυνη. Επικεντρώθηκα όλο και περισσότερο στη διατροφή και τον τρόπο ζωής και λιγότερο στα φάρμακα στις κλινικές μου. Ένιωσα υποχρεωμένη να διδάξω στο κοινό το πρωτόκολλο που χρησιμοποιούσα για την ανάκαμψή μου από σοβαρή αναπηρία λόγω της προοδευτικής σκλήρυνσης κατά πλάκας. Επρόκειτο να επικριθώ πολύ σοβαρά για κάτι τέτοιο, αλλά αισθάνθηκα ηθικά υποχρεωμένη να μεταφέρω τι είχα βιώσει. Μίλησα στο τοπικό βιολογικό μπακάλικο. Στη συνέχεια με προσκάλεσε σε ομιλία ο τοπικός σύλλογος της πολλαπλής σκλήρυνσης και μου έγινε και συνέντευξη από κλινική συμβουλευτική ομάδα. Αλλά μου είπαν ότι δημιουργούσα ψεύτικες ελπίδες στην κοινότητα της σκλήρυνσης κατά πλάκας και ότι μου απαγόρευαν ομιλίες πάνω στο θέμα αυτό.
Έπρεπε να το εξηγήσω στον προϊστάμενό μου και στον πρόεδρο της ιατρικής. Αναθεώρησα την επιστήμη πίσω από το πρωτόκολλό μου. Ο πρόεδρός μου, ένας ρευματολόγος, ήταν πολύ εντυπωσιασμένος και μου έδωσε τη δουλειά να γράψω μια έκθεση για την πορεία και ανάρρωσή μου. Όταν δημοσιεύθηκε, ο πρόεδρος μου τηλεφώνησε στο γραφείο του και μου είπε να διενεργήσω μια μικρή πιλοτική μελέτη για να εξετάσω αν άλλοι θα μπορούσαν να εφαρμόσουν το πρωτόκολλό μου και ποια η πορεία τους. Του είπα ότι δεν ήταν ο τομέας έρευνας μου. Μου έδωσε την εντολή ούτως ή άλλως, λέγοντάς μου ότι θα με έφερνε σε επαφή με μέντορες για να με βοηθήσει να κάνω την έρευνα.
Θα χρειαζόταν ένας χρόνος για να εγκριθεί το πρωτόκολλο και να βρεθεί ένας φιλάνθρωπος που θα μας παρείχε υποστήριξη σε μελέτη ασφάλειας και σκοπιμότητας με το πειραματικό πρωτόκολλο. Ήμασταν σε θέση να δείξουμε ότι ασθενείς με προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας μπόρεσαν να εφαρμόσουν το πρωτόκολλο και ότι ήταν ασφαλές. Αποδείξαμε ότι τα άτομα με προοδευτική πολλαπλή σκλήρυνση παρουσίαζαν σημαντική μείωση στην κόπωση, βελτιωμένη ποιότητα ζωής, βελτιωμένη νόηση και βελτιωμένη διάθεση. Η επόμενη μελέτη μας ήταν τυχαιοποιημένη και συνέχισε να δείχνει ευνοϊκές αλλαγές στην κόπωση, την ποιότητα ζωής και την ικανότητα περπατήματος. Συνέχισα με μια σπουδαία ομιλία στο TEDx για την εμπειρία μου που θα λάμβανε 3 εκατομμύρια προβολές. Έγραψα ένα μπεστ σέλερ, το πρωτόκολλο Wahls (Πως νίκησα την προοδευτική πολλαπλή σκλήρυνση χρησιμοποιώντας Αρχές ‘Paleo’ και Λειτουργική Ιατρική).
Ο Εθνικός Οργανισμός ΣΚΠ (National MS Society) αναγνώρισε ότι τα κοινωνικά δίκτυα είχαν πλημμυρίσει από συζητήσεις για τη διατροφή και τον τρόπο ζωής μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο μου. Αντέδρασαν δίνοντας προτεραιότητα έρευνας και προγραμματισμού στην δίαιτα και τρόπο ζωής. Δύο χρόνια αργότερα το ερευνητικό μας κέντρο έλαβε πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια για να διεξαγάγει μια μείζονα μελέτη επικεντρωμένη σε μια διαιτητική παρέμβαση για τη θεραπεία της κόπωσης που σχετίζεται με τη ΣΚΠ. Μπήκα στο Οργανισμό του Ινστιτούτου Λειτουργικής Ιατρικής, όπου διδάσκω προηγμένες ενότητες σχετικά με τη συμβολή της διατροφής και του τρόπου ζωής στη διαχείριση του νευροεκφυλισμού και της νευροφλεγμονής.
Έχοντας σκοπό είναι το κλειδί για την ευημερία.
Ο αρχικός μου σκοπός ήταν να διδάσκω στα παιδιά μου να μην τα παρατάνε ποτέ, ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολη γίνεται η ζωή. Όλα έπρεπε να συμβούν όπως έγιναν. Χρειαζόταν να γίνω σοβαρά ανάπηρη, ώστε να αναγκαστώ να αναζητήσω έναν καλύτερο τρόπο. Χρειάστηκε να είμαι εκκεντρικός άνθρωπος, λίγο κοινωνικά αμήχανη, αγνοώντας την κριτική και την απόρριψη. Έπρεπε να αισθάνομαι ηθικό καθήκον να μοιραστώ την ιστορία μου έτσι ώστε άλλοι με αναπηρία να μπορούν να μάθουν από την εμπειρία μου. Χρειαζόμουν τα παιδιά μου να με παρακολουθούν, γι 'αυτό έπρεπε να συνεχίσω να είμαι πρότυπο να μην εγκαταλείψω ποτέ τον σκοπό μου. Χρειαζόμουν τη γυναίκα μου για να με βοηθήσει να επιβιώσω στις πιο δύσκολες στιγμές της περιπέτειάς μου.
Είμαι ευγνώμων για όλα αυτά: την ασθένειά μου, την οικογένειά μου, τους συναδέλφους μου, τον Εθνικός Οργανισμός ΣΚΠ, το Ινστιτούτο Λειτουργικής Ιατρικής, το Κίνημα Προγονικής Υγείας (Ancestral Health movement), το ασθενείς με χρόνια προβλήματα υγείας. Τους χρειάστηκα τότε και τώρα, έτσι ώστε να μπορώ να εντοπίσω το νέο μου σκοπό: τη δημιουργία μιας επιδημίας καλής υγείας.
Ελληνική Μετάφραση του άρθρου: https://terrywahls.com/i-did-all-that-i-could/
Walk as if you are kissing earth with your feet...